του Νίκου Σακελλαρίου
Oι ‘τεκτονικές αλλαγές’ που θα προκαλέσουν στα εισοδήματα των πολιτών η φορολογία , οι ασφαλιστικές εισφορές και η ταυτόχρονη μείωση μισθών και συντάξεων κατά το β’ εξάμηνο 2016 θα είναι το μεγαλύτερο ‘τεστ κοπώσεως’ για τις ασφαλιστικές που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Ήδη για το αυτοκίνητο , οι εταιρείες προχωρούν σε ευέλικτα συμβόλαια μειωμένης χρήσης εκτιμώντας ότι οι μισοί τουλάχιστον χρήστες θα μειώσουν τις διαδρομές τους στις απολύτως απαραίτητες. Τα Συνταξιοδοτικά προγράμματα, δεν ‘τρέχουν’ με τους ρυθμούς που οι εταιρείες θα ήθελαν λόγω μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος στις παραγωγικές ηλικίες και έλλειψη ασφαλιστικού ενδιαφέροντος με παράλληλη ανεργία στις ηλικίες των 20-30 ετών. Ταυτόχρονα, οι εξελίξεις σε Μαρινόπουλο, Jetoil και δεκάδες άλλες μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα δείχνουν ότι οι επιχειρηματικοί κίνδυνοι και οι βιομηχανικοί κίνδυνοι μεγαλώνουν αλλά δεν φαίνεται ότι αυξάνονται ανάλογα τα μερίδια της ασφάλισης πιστώσεων και βιομηχανικών κινδύνων για τις επιχειρήσεις. Μόνο ο κλάδος υγείας εξακολουθεί να αυξάνεται σε μερίδια αγοράς επί του συνολικού ποσοστού παραγωγής (ασχέτως με τις αλλαγές ταξινομήσεων που πραγματοποίησε η ΕΑΕΕ στα στοιχεία της) , με αποτέλεσμα τόσο οι εταιρείες ζωής όσο και οι μεικτές να αυξάνουν το ενδιαφέρον τους για τους κλάδους υγείας. Άλλωστε οι συνεργασίες που έκλεισαν οι δύο μεγάλοι ιατρικοί όμιλοι ΙΑΣΩ και Ιατρικό – άλλοτε ήταν απροσπέλαστοι- με ασφαλιστικές εταιρείες δείχνει πλέον ότι η υγεία τείνει να γίνει μία υπόθεση μεταξύ ασφαλιστικών- κλινικών- ιατρών. Εν ολίγοις , οι ασφαλιστικές εταιρείες βάζουν ΄μικρό καλάθι’ εν όψει όχι μόνο του 2016 αλλά και του 2017. Οι στόχοι αναθεωρούνται σε μηνιαίο επίπεδο και πλέον οι εξελίξεις και για την ασφαλιστική αγορά είναι αβέβαιες. Άλλωστε και εκεί , τα επιχειρηματικά μηνύματα δεν είναι τα καλύτερα δυνατά. Θα το δείξουν και οι λογιστικές καταστάσεις του α’ εξαμήνου που θα αρχίσουν να βγαίνουν σιγά σιγά.
