της Θεοδώρας Γουργούλη, ασφαλιστικού & επενδυτικού συμβούλου, financial planner MDRT, προέδρου του ΠΣΑΣ
επιμέλεια: Έλενα Ερμείδου
Ο ρόλος του ασφαλιστικού συμβούλου, σήμερα, είναι πολυσχιδής και απευθύνεται σε μια κατηγορία προικισμένων ανθρώπων, οι οποίοι θα πρέπει να διαθέτουν 10 «χρυσές» δεξιότητες:
1) Το χάρισμα της επικοινωνίας, δηλαδή να μπορούν με κατανοητό τρόπο να παρουσιάζουν στους υποψήφιους πελάτες τους όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν προκειμένου να αποφασίσουν για την καταλληλότητα της υπηρεσίας που πρόκειται να αποκτήσουν.
2) Την ικανότητα να εμπνέουν εμπιστοσύνη τόσο για την προώθηση της υπηρεσίας όσο και για τη διά βίου παρουσία τους στο πλευρό των πελατών τους.
3) Να διαθέτουν αντιληπτικότητα, δηλαδή να κατανοούν τις ανάγκες των άλλων, εφαρμόζοντας ενεργητική ακρόαση.
4) Να μπορούν να αναλύουν πληροφορίες οι οποίες βασίζονται στις προσωπικές ανάγκες των πελατών, προκειμένου να προσδιορίσουν με τον σωστότερο τρόπο την καταλληλότητα των προτάσεών τους.
5) Να διαθέτουν πειθώ, η οποία όμως να βασίζεται στην παρουσίαση πληροφοριών και αντεπιχειρημάτων χωρίς επικρίσεις ή εκφοβισμούς.
6) Να διαθέτουν επαγγελματική συμπεριφορά, εφαρμόζοντας τον κώδικα δεοντολογίας, εργαζόμενοι με εμπιστευτικότητα, ηθικά και τίμια.
7) Να διαθέτουν προγραμματισμό, ο οποίος θα τους βοηθά να βάζουν εκείνες τις προτεραιότητες που θα προάγουν την εργασία τους.
8) Να δικτυώνονται για την ανάπτυξή τους, τη φήμη τους και την αύξηση του χαρτοφυλακίου τους.
9) Να βασίζονται στις προσωπικές τους δυνάμεις-προσπάθειες για την επίτευξη των στόχων τους, χωρίς να εξαρτώνται από άλλα άτομα.
10) Να παθιάζονται, να αγαπούν αυτό που κάνουν, και αυτό να το αποπνέουν στους γύρω τους.
Οι δεξιότητες αυτές σίγουρα υπάρχουν στο DNA των επιτυχημένων ασφαλιστικών συμβούλων, όμως χτίζονται, ενισχύονται, εξελίσσονται, μέσω της διά βίου μάθησης και εκπαίδευσής τους.
Ο ρόλος της εκπαίδευσης είναι σημαντικότατος και εκεί πρέπει να επενδύουν και οι ίδιοι οι ασφαλιστικοί σύμβουλοι, στα σημεία που καθένας από εμάς χρειάζεται βελτίωση.
Η ζωή αλλάζει, οι ανάγκες αλλάζουν, οι κίνδυνοι είναι διαφορετικοί, ο τρόπος εργασίας-προσέγγισης είναι διαφορετικός. Πώς μπορούμε να συμβαδίσουμε αν δεν εκπαιδευόμαστε συνεχώς, αν δεν εξελισσόμαστε συνεχώς;
Η εκπαίδευση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της εργασίας μας και όσοι επενδύουν σε αυτή θα κάνουν τη διαφορά και θα είναι πάντα μπροστά.
