Στο Panel I του 19th Insurance Conference με θέμα «CEO Vision 2030» έδωσαν το δικό τους στίγμα για το μέλλον της ασφάλισης οι κ.κ. Ανδρέας Γκρέκας, Δ/νων Σύμβουλος, ARAG Hellas, Πάνος Κούβαλης, COO του Ομίλου Interamerican, Τριαντάφυλλος Λυσιμάχου, Μέλος Δ.Σ. Εθνική Ασφαλιστική, Νικόλαος Μακρόπουλος, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ΕΥΡΩΠΗ Ασφαλιστική.
Ο κ. Γκρέκας στην τοποθέτησή του ανέφερε: Το legal awareness είναι σημαντικό όλα τα τεχνολογικά εργαλεία, όπως το ΑΙ έχουν εκδημοκρατικοποιήσει την πρόσβαση στην νομική γνώση, και μάλιστα σε απλή γλώσσα.
Όλο αυτό έχει προκαλέσει την αύξηση της αντίληψης των ανθρώπων είτε επί δικαιωμάτων είτε επί υποχρεώσεων, κι εμείς στην ARAG που είμαστε ειδικοί, το βλέπουμε και από αρκετά νωρίς.
Το κοινό έχει μεγάλη αντίληψη των θεμάτων αυτών. Ωστόσο ελλοχεύουν και κάποιοι κίνδυνοι: ένα μοντέλο που είναι χαρακτηρίζεται από ευρύτητα στην πρόσβαση, δεν είναι απαραίτητο ότι παρέχει και την σωστή πληροφόρηση. Ταυτόχρονα με αυτό μπορεί να μην είναι σωστή και η αντίληψη του κόσμου ως προς τα δικαιώματα που μπορεί να έχει π.χ. στα εργασιακά.
Η ΑΙ δημιουργεί ένα περιβάλλον αυξημένης νομικής αντίληψης των πραγμάτων και ταυτόχρονα την ανάγκη κάλυψης των νομικών κινδύνων που υπάρχουν.
Είναι χαρακτηριστικό πως υπολογίεται ότι ένα 65% των ΜμΕ χρειάζονται πιο εξειδικεύμενη νομική κάλυψη για να μπορέσουν να προστατευτούν ως προς την κανονιστική τους συμμόρφωση.
Παράλληλα πρέπει να τονίσουμε ότι είμαστς σε μια χώρα που χαρακτηρίζεται από πολυνομία -υπάρχουν 20.000 προεδρικά διατάγματα, πολλές κανονιστικές αποφάσεις – και καθυστέρηση της απονομής διακαιοσύνης, κατά μέσο όρο στα 2,5 χρόνια.
Ταυτόχρονα ο κόσμος αντιλαμβάνεται τα δικαιώματα και κινδύνους που υπάρχουν και θα τα ζητησει από κάποιον υποχρεο. Όλη αυτή η χρήση των νομικών δικαιωμάτων θα αναδείξει και τη χρησιμότητα της ιδιωτικής ασφάλισης.
Eρωτηθείς σχετικά με την έλευση των αυτόνομων οχημάτων και τι έχει προκαλέσει στην ασφαλιστική αγορά τόνισε:
Το παραδοσιακό μοντέλο ευθύνης στο οποίο αναφέρεστε συνδέεται με την ανθρώπινη ευθύνη. Η ανθρώπινη ευθύνη σηαίνει πράξη η παράλειψη, με την έννοια ότι κάποιος άνθρωπος κάτι έπρεπε να κάνει και το έκανε είτε λάθος ή δεν το έκανε. Όταν υπάρχει αυτονομία,όπως πχ στην αυτόνομη οδήγηση δεν υπάρχει οδηγός πίσω από το τιμόνι. Ασφαλίζουμε ευθύνη οδηγού; Δεν υπάρχει. Θα μεταφερθεί η ευθύνη στον παραγωγό του προϊόντος AI; Kαι αυτό είναι αμφισβητούμενο.
Το ίδιο AI Act ναι μεν καθορίζει ένα πλαίσιο του πώς θα είναι κάποια προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης ποιες είναι οι προϋποθέσεις και ποια είναι τα όρια τα οποία τίθεται αλλά δεν θέτει το θέμα της ευθύνης το οποίο επίσης έχει εξεταστεί από την Κομισιόν σε σχέδια Οδηγιών και ακόμα δεν έχει προχωρήσει.
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές παγκοσμίως, δηλαδή θα μπορούσε να υπάρχει μια ευθύνη προϊόντος όπου εκεί εκ του πλαγίου διά του AI Act και των προϋποθέσεων και των προδιαγραφών του προϊόντος θα μπορούσε να ενταχθεί στο σύστημα. Θα μπορούσε να υπάρχει ευθύνη ιδιοκτήτη κατά το αντικειμενικό σύστημα αλλά και αυτό τουλάχιστον στο ελληνικό νομικό πλαίσιο είναι περιορισμένο και επίσης είναι και κάποια άλλα πολυπαραγοντικά θέματα, όπου επίσης εκεί θα υπάρξει μεγαλύτερη περιπλοκή και ακόμα περισσότερο όταν θα υπάρχει το βάρος απόδειξης ως προς το ποιος τελικά έφερε το σφάλμα, διότι για έναν πολίτη δεν θα είναι απλό να αποδείξει ότι το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, ο αλγόριθμος έκανε λάθος.
Είναι κάποια πράγματα που μπορεί να ακούγονται και λίγο ιδιόρρυθμα, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι αυτά που έρχονται, ειδικά αν παρακολουθήσουμε χώρες όπως π.χ. στην Αμερική όπου υπάρχουν αυτόνομα ταξί.
Ο κ. Κούβαλης σε σχετική ερώτηση απάντησε χαρακτηριστικά:
H στρατηγική της INTERAMERICAN τα τελευταία χρόνια είναι αρκετά ξεκάθαρη και απευθύνεται σε όλα τα κανάλια διαμεσολάβησης. Εξωστρέφεια για εμάς σημαίνει να είμαστε παντού, να μπορέσουμε να φτάσουμε στον καταναλωτή με όλους τους τρόπους. Την ίδια ώρα μέσω της εξωστρέφειας, μπορέσαμε να καταλάβουμε τις ανάγκες που υπάρχουν.
Μας βοήθησε να χτίσουμε και να αναπτύξουμε το οργανικό μας μοντέλο και έτσι ήρθε και η οργανική μας ανάπτυξη.
Από πολύ νωρίς, πριν από 15 χρόνια αντιληφθήκαμε ότι είναι απαραίτητη η οργανωμένη ψηφιοποίηση στις βασικές μας ασφαλιστικές υπηρεσίες.
Επενδύσαμε στα βασικά ασφαλιστικά εργαλεία, στην τιμολόγηση, σε ανθρώπους και σε δομές. Αυτό, άλλαξε τη θέση μας στην αγορά. Μας επέτρεψε να έχουμε παρουσία σε τρεις χώρες, με 1 εκατ. ασφαλισμένα αυτοκίνητα και τα τελευταία χρόνια να βγάζουμε κέρδη.
Όλη αυτή η ανάπτυξη έφερε εμπιστοσύνη από τον μέτοχό μας κι έτσι ενταχθήκαμε στον σχεδιασμό του για ανάπτυξη στην ευρωπαική αγορά και ακολουθήσαμε τα βήματα του ιδρυτή μας, του Δημήτρη Κοντομηνά. Πήγαμε στην Κύπρο και στη Ρουμανία ενώ κοιτάμε μπροστά, τα επόμενα βήματά μας.
Σχετικά με την ΑΙ και τον ρόλο της στον κλάδο της ασφάλισης είπε.
Το AI δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τις ασφαλιστικές εταιρείες. Είναι κάτι ευρύτερο και νομίζω ότι θα αποτελέσει ένα σημείο σημαντικής αλλαγής για μας και εκεί θα επικεντρώσω. Το AI δεν είναι κάτι καινούριο. Αλλά στην πραγματικότητα, οι δυνατότητες που δίνει τώρα το Agentic AI πραγματικά απογειώνουν τη χρήση του και νομίζω εκεί πρέπει να επικεντρώσουμε. Στο κομμάτι τo επιχειρησιακό, του επιχειρησιακού τρόπου λειτουργίας μιας εταιρείας προβλέπουμε μια σημαντική αλλαγή.
Θεωρούμε ότι στα επόμενα χρόνια θα υπάρξει μια αύξηση του efficiency αλλά και της παραγωγικότητας από 60% έως 90%, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, ειδικά σε μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες. Θα τους επιτρέψει να είναι πολύ πιο δυναμικές. Θα υπάρξει κάτι το οποίο δεν το έχουμε δει ακόμα, αλλά το πιστεύουμε πάρα πολύ. Θα μας βοηθήσει να γίνουμε πιο έξυπνοι, σε εισαγωγικά πιο ικανοί στο κομμάτι του underwriting, στο κομμάτι της τιμολόγησης και στο κομμάτι της πρόληψης της απάτης επίσης. Θα μας κάνει να είμαστε πολύ πιο γρήγοροι και πολύ πιο δυναμικοί στο κομμάτι της πώλησης και της υποστήριξης της πώλησης με τα αντίστοιχα εργαλεία.
Στην παρέμβασή του και σχολιάζοντας την κινητικότητα στην αγορά, μεταξύ άλλων ο κ. Λυσιμάχου δήλωσε:
Σχετικά με το θέμα της κινητικότητας, που προήλθε από το Danish Compromise, οι ασφαλιστικές ήρθαν και πάλι στο προσκήνιο για τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών. Η εξέλιξη αυτή είχε ένα παρελθόν δεδομένου ότι π.χ. η Τράπεζα Πειραιώς τα τελευταία 20 χρόνια είχε σημαντική ανάπτυξη στο Bancassurance. Υπήρχε η δυνατότητα, υπήρχε το ενδιαφέρον, υπήρχαν τα σχετικά παραδείγματα της Ευρώπης. Τελικά, ένας συνδυασμός προιόντων, incentives, οργάνωσης είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια τεράστια εταιρεία των 500 εκατ. σε συνεργασία με τους παρόχους της εποχής εκείνης. Η εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής, ενός παραδοσιακού brand στην ασφάλιση, ήρθε για να συνεχίσει αυτή την εργασία.
Το Bancassurance είναι διαμεσολάβηση, και εκτιμώ ότι η Εθνική Ασφαλιστική θα δοκιμαστεί. Εκτιμώ ότι κάθε εταιρεία που μπήκε στο FICO για να συνδράμει στην ανάπτυξη έχει να περάσει από μια δοκμασία.
Θα πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα για να παρέχει τις υπηρεσίες που χρειάζεται ώστε να ευοδωθεί ο απώτερος σκοπός: Kαι να μπορέσει να συνδράμει στα κεφάλαια και την ανάπτυξη της τραπεζας αλλά και της ίδιας της ασφαλιστικής.
Υπάρχει ένα προηγούμενο αναμφισβήτητο, το Bancassurance, παρέχει κέρδη στις ασφαλιστικές.
Επιπλέον, ο πελάτης της τράπεζας και της ασφαλιστικής είνα πιο πειθαρχημένος, έχει λιγότερη τάση στην απάτη. Δημιουργείται έτσι ένα περιβάλλον καλών συνηθειών, με αποτέλεσμα την ασφαλισιμότητα και τη διεισδυτικότητα του προιόντος στον πληθυμό.
Οι τράπεζες με το να πουλούν το ασφαλιστικό προιόν έχουν συμβάλει στην ανάπτυξή του με πάνω από 15%, ειδικά στο property. Είναι μια θετική εξέλιξη στη συνείδηση των καταναλωτών, στην στρατηγική των τραπεζών με σημαντική αλλαγή για τα κέρδη και τα κεφάλαιά τους αλλά για την εκπαίδευση των υπαλλήλων της.
Τελικά ο μεγάλος ωφελούμενος είναι ο καταναλωτης, ο οποίος ασφαλίζεται κι έτσι μειώνεται ο κίνδυνος της ζωής και της περιουσίας του.
Σχετικά με τα δίκτυα και την έλευση της τεχνολογίας, τόνισε:
Μιλήσαμε αρκετά για το bancassurance. Θα ήθελα να πω και από την εμπειρία μου ότι την αξία στην ασφαλιστική εταιρεία την δίνουν τα δίκτυα, τα οποία μπορεί να ελέγχει, να εξελίσσει, να αναπτύσσει, ενώ η τράπεζα, εκ των πραγμάτων, έχει την ευθύνη για να αναπτύξει τα υπόλοιπα, με την αρρωγή της ασφαλιστικής εταιρείας, αλλά όχι με την βασική ευθύνη.Έτσι λοιπόν, εφόσον μιλάμε για την ασφαλιστική αγορά, ήθελα να αναφερθώ στα δίκτυα που είναι ο βασικός παράγων ανάπτυξης. Αυτή τη στιγμή τα δίκτυα έχουν αναπτυχθεί (με έναν τρόπο που φαίνεται ότι είναι οριακός.
Το AI βέβαια δεν είναι το εργαλείο που θα φέρει τον κόσμο στο ασφαλιστικό ή θα αναπτύξει το ασφαλιστικό προϊόν έτσι ώστε να γίνει περισσότερο αναγκαίο για την ζωή και την εξέλιξη της οικονομίας και των ανθρώπων. Πιστεύω ότι το μοντέλο συνεργασίας ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και εταιρειών πρέπει να διαφοροποιηθεί. Ήδη γίνεται μία προσπάθεια σε ένα άλλο μοτίβο με την Anytime στην Ιντεραμέρικα το οποίο είναι πολύ ενδιαφέρον διότι συνδυάζει τεχνολογία και ανθρώπινο δυναμικό και φυσικά εταιρική παρέμβαση και παρουσία ούτως ώστε να δημιουργηθεί αυτή η νέα εμπειρία για τον καταναλωτή μέσω του δικτύου.
Όσον αφορά την οικονομική πλευρά, έχουμε αυτή τη στιγμή agencies, τα tight agencies της Ζωής κυρίως στις μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες τα οποία έχουν φτάσει σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό ανάπτυξης,. Η ανάπτυξη είναι τόση, που μερικές φορές ανταγωνίζονται τη διοίκηση της εταιρείας. Έχουν διαφορετικές απόψεις, με αποτέλεσμα κάποια απόφαση εταιρείας να θεωρείται ότι είναι οπισθοδρομική για την ανάπτυξή της.
Έχοντας την τεχνολογία με το μέρος μας μπορούμε να δημιουργήσουμε σχήματα ή να σκεφτούμε σχήματα που σαφώς με την βοήθεια και την παροχή τεχνολογικών λύσεων που από πλευράς καθαρά business θα δώσουν μια άλλη μορφή. Έχετε υπόψη ότι υπάρχουν ασφαλιστικά γραφεία με παραγωγή ασφαλίστρων μιας μεσαίας εταιρείας και οι απαιτήσεις αυτών των πρατορείων, των γραφείων είναι πολύ μεγάλες γιατί έχουν και εμπειρία και έχουν πραγματικές ανάγκες. Από την άλλη μεριά, η στρατηγική τους μερικές φορές, λόγω και του μεγέθους τους έρχεται και συγκρούεται με τη στρατηγική της εταιρείας. Πιστεύω λοιπόν ότι πλέον πρέπει να κοιτάξουμε και αυτό το μοντέλο που είναι στρατηγικής φύσης, όχι τεχνολογικής.
Την τεχνολογία τη θεωρώ δεδομένη, μπορεί να προχωρήσει, να βοηθήσει σε όλους τους τομείς και στο bancassurance, αλλά και στα δίκτυα που είναι το κυριότερο και το πιο ευαίσθητο σημείο για την αγορά γιατί εκεί έρχεται η σε επαφή και ο πελάτης.
Μια μικρή αναδρομή στην ασφαλιστική αγορά τα παλαιότερα χρόνια έκανε στην αρχή της τοποθέτησής του ο κ. Μακρόπουλος:
“Παλιά υπήρχαν 100 ασφαλιστικές. Eξ αυτών οι 70 έκλεισαν, λόγω κακής διαχείρισης, λόγω του κλάδου αυτοκινήτου που ήταν ζημιογόνος με πτωχευτικά ασφάλιστρα, και πολλές από αυτές δεν άντεξαν τον ανταγνωνισμό και έκλεισαν. Τώρα λειτουργούν 25-26 εταιρείες, ορισμένες εξ αυτών ως υποοκατααστήμα που λειτουργούν με το σημερινό θεσμικό πλαίσιο.
Οι αλλαγές που έχουν γίνει είναι πολλές, υπάρχουν πλεόν εταιρείες με ελεύθερη παροχή υπηρεσιών που δημιουργολυν πολλά σοβαρά προβλήματα στον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης. Με πτωχευτικά ασφάλιστρα και με 300.000 αυτοκίνητα κατέχουν μεγάλο μερίδιο στην αγορά. Τα αποτελέσματά τους είναι αρνητικά κι έτσι αργότερα είτε αποχωρούν από τη χώρα, είτε πτωχεύουν.
Τα δύσκολα χρόνια που περάσαμε οι πιστωτές ζήτησαν από τις τράπεζες να πουλήσουν τις ασφαλιστικές τους. Ο νόμος αναφερόταν σε non core business κι έτσι πολλές ασφαλιστικές πουλήθηκαν απο τις τράπεζες, με πολύ χαμηλές αποτιμήσεις.
Μερικοί αγοράσανε και τους βγήκε τελικά σε πολύ καλή επένδυση.
Σήμερα η οικονομία πάει καλά, αντιστράφηκαν οι κανόνες και οι τράπεζες θέλουν να αγοράσουν ασφαλιστικές.
Το πρώτο βήμα έγινε από την ERGO που αγόρασε την Αγροτική. Ακολούθησαν οι:
Eυρωπαϊκή Πίστη που εξαγοράστηκε από την Allianz
Axa από την Generali
Eθνική Aσφαλιστική από την Τρ. Πειραιώς
Metlife από την ΝΝ και
Ευρώπη Ασφαλιστική από την CrediaBank.
Βασικά ο κανόνας των αλλαγών που έγιναν ορίζει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες που πουλήθηκαν αγοράστηκαν ξανά απο τις τράπεζες.
Στη Διαμεσολάβηση τα μεγάλα μεσιτικά γραφεία τα αγοράζουν μεγάλες μεσιτικές εταιρείες, υπάρχει ένα consolidation, ωστόσο πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχουν μεσιτικά ή πρακτοριακά γραφεία με εξειδίκευση.
Ο κ. Μακρόπουλος στη δευτερολογία του μεταξύ άλλων είπε:
Πριν πολλά χρόνια έλεγα ότι οι διαμεσολαβούντες πρέπει να σταματήσουν να ασχολούνται μόνο με το κλάδο αυτοκινήτων διότι με την τεχνολογική επανάσταση θα έρθουν τα αυτόνομα αυτοκινήτων. Αυτή είναι η αλήθεια.
Οι διαμεσολαβούντες πρέπει να σταματήσουν να ασχολούνται μόνο με τον κλάδο αυτοκινήτων και αυτό το λέω με πολύ αγάπη και πολύ σεβασμό. Πρέπει να ασχολουθούν και με τους άλλους κλάδους, γιατί ο κλάδος αυτοκινήτου σε λίγα χρόνια θα φύγει από τον κλάδο των διαμεσολαβούντων και θα έρθουν άλλα όπως πχ όπως πολύ σωστά προειπώθηκε, να αποδειχθεί η ευθύνη του λογισμικού ή οτιδήποτε άλλο.
Οι Κινέζοι τρέχουν με αριθμούς δεν μπορείτε να φανταστείτε. Οι μεγάλες βιομηχανίες στην Ευρώπη τρέχουν επενδύουν απίστευτα ποσά στα αυτόνομα αυτοκίνητα.
Όσον αφορά το bancassurance, είναι ένα κανάλι που οι ασφαλιστικές εταιρείες παράλληλα με τα άλλα κανάλια, το bancassurance να είναι ένα από αυτά που δεν πρέπει να φοβίζει τους διαμεσολαβούντες.
Υπάρχει δουλειά για όλους, αλλά όσον αφορά το bancassurance, οι τράπεζες είχαν μεγάλο περιορισμό των εργασιών τους στη διάρκεια του covid. Όσον αφορά το bancassurance της εταιρείας μου, η Ευρώπη Ασφαλιστική, είχα την τιμή επί 23 χρόνια, το 30% της εταιρείας να το έχει η Εθνική Ασφαλιστική. Αυτή η συνεργασία πήγε πολύ καλά. Συμμετείχα κι εγώ στο bancassurance της Τρ. Πειραιώς με ένα σημαντικό ποσοστό, η συνεργασία ήταν άριστη.
Aναφερόμενος στους “αριθμούς” ενημέρω σε ότι το bancassurance στην Ευρώπη ανέρχεται σε 700 δισ. δολάρια και τα επόμενα χρόνια θα φθάσει τα 850 δις δολάρια. Παγκοσμίως, το 2026 η παγκοσμια αγορά ανέρχεται στο 1,6 τρις δολάρια, άρα διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ασφαλιστική αγορά. Η Crediabank πιστεύω ότι θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στον ασφαλιστικό χώρο.
