Η Τεχνητή Νοημοσύνη εξελίσσεται με εκρηκτικούς ρυθμούς, όμως πίσω από τα εντυπωσιακά μοντέλα, τα data centers και τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων υπάρχει ένας λιγότερο ορατός κίνδυνος: η μεγάλη εξάρτηση της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού AI από λίγες χώρες και έναν περιορισμένο αριθμό προμηθευτών.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το θέμα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφαλιστική αγορά και ειδικότερα για την Atradius, έναν από τους σημαντικούς διεθνείς ομίλους στον χώρο της ασφάλισης πιστώσεων και της διαχείρισης εμπορικών κινδύνων.
Σύμφωνα με την ανάλυση του οικονομολόγου της Atradius Theo Smid, οι 15 μεγαλύτεροι εξαγωγείς αντιπροσωπεύουν μεταξύ 85% και 90% των παγκόσμιων εξαγωγών σε κάθε βασικό στάδιο της αλυσίδας εφοδιασμού που συνδέεται με την AI. Πρόκειται για μια συγκέντρωση που δημιουργεί σημαντική έκθεση σε γεωπολιτικούς, εμπορικούς και λειτουργικούς κινδύνους.
Η Ασία βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της αλυσίδας, καθώς αντιπροσωπεύει περίπου το 65% των παγκόσμιων εξαγωγών αγαθών που υποστηρίζουν την ανάπτυξη της AI. Η Ταϊβάν έχει κομβικό ρόλο στην παραγωγή μικροτσίπ, ενώ η Κίνα κυριαρχεί στις εξαγωγές σπάνιων γαιών. Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ διαθέτουν ισχυρή θέση στο λογισμικό, στις υποδομές cloud και στον σχεδιασμό μικροτσίπ.
Για την ασφαλιστική αγορά, τα στοιχεία αυτά μεταφράζονται σε κάτι πολύ συγκεκριμένο: συγκέντρωση σημαίνει συσσώρευση κινδύνου.
Μια διακοπή παραγωγής σε έναν βασικό προμηθευτή, ένας νέος εξαγωγικός περιορισμός, η επιβολή δασμών ή μια γεωπολιτική κρίση μπορεί να επηρεάσει ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων που εξαρτώνται από την ίδια αλυσίδα. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι καθυστερήσεις παραδόσεων, αύξηση του κόστους, προβλήματα ρευστότητας και, τελικά, αδυναμία εκπλήρωσης εμπορικών υποχρεώσεων.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον της Atradius. Η ασφάλιση πιστώσεων δεν αφορά πλέον μόνο τον παραδοσιακό κίνδυνο ενός πελάτη που δεν πληρώνει. Η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας και της φερεγγυότητας των επιχειρήσεων συνδέεται ολοένα περισσότερο με την ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού τους και με τους γεωπολιτικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν.
Η εξάρτηση από έναν ή δύο κρίσιμους προμηθευτές μπορεί να μετατραπεί πολύ γρήγορα από επιχειρησιακό ζήτημα σε πιστωτικό κίνδυνο. Και αυτό είναι ένα πεδίο στο οποίο ασφαλιστές πιστώσεων, brokers και risk managers καλούνται ήδη να δώσουν μεγαλύτερη βαρύτητα.
Ιδιαίτερη θέση στην εξίσωση έχει και η Ευρώπη. Η σχετικά ασθενέστερη παρουσία της σε κρίσιμα τμήματα της αλυσίδας AI αυξάνει την έκθεσή της σε εξωτερικές διαταραχές. Για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, η διαφοροποίηση προμηθευτών και η καλύτερη χαρτογράφηση των εφοδιαστικών αλυσίδων δεν αποτελούν πλέον απλώς επιλογές επιχειρηματικής στρατηγικής, αλλά μέρος της συνολικής διαχείρισης κινδύνου.
Η ανάλυση της Atradius έρχεται, επομένως, να υπενθυμίσει κάτι που η ασφαλιστική αγορά γνωρίζει καλά: ο κίνδυνος δεν βρίσκεται πάντα εκεί όπου τον βλέπουμε. Στην περίπτωση της AI, μπορεί να βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε ένα εργοστάσιο μικροτσίπ, σε μια πρώτη ύλη ή σε έναν προμηθευτή από τον οποίο εξαρτάται ολόκληρη η παραγωγική αλυσίδα.
Και όσο η παγκόσμια οικονομία επενδύει περισσότερο στην Τεχνητή Νοημοσύνη, τόσο περισσότερο η ανθεκτικότητα αυτής της αλυσίδας θα αποτελεί ζήτημα όχι μόνο τεχνολογικό και γεωπολιτικό, αλλά και ασφαλιστικό.
Πηγή: Atradius Greece / LinkedIn
