του Νίκου Σακελλαρίου
Σημαντικές αναθεωρήσεις έναντι των Solvency II δημιουργεί η άνοδος των τιμών και η υποχώρηση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στελεχών της αγοράς, τα ελληνικά ομόλογα στο σύνολο των εταιρειών της ελληνικής αγοράς ξεπερνούν το 1,5 δισ. ευρώ. Μόνο η Εθνική Ασφαλιστική κατέχει περίπου στα χαρτοφυλάκια διακράτησης και στα εμπορικά χαρτοφυλάκια ομόλογα αξίας περίπου 500 εκατ. ευρώ. Μεγάλες θέσεις σε ελληνικά ομόλογα έχουν και οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες ελληνικών συμφερόντων ενώ αντίθετα από το 2012 , οι μεγάλες ξένες πολυεθνικές έχουν μειώσει σημαντικά θέσεις στα ελληνικά ομόλογα και έχουν ομόλογα αξιολόγησης ΑΑ και άνω (αμερικανικά, γερμανικά, ολλανδικά, γαλλικά, ιταλικά και βρετανικά).
Η άνοδος των τιμών των ελληνικών ομολόγων και η υποχώρηση των τιμών των ξένων ομολόγων δημιουργούν αλλαγή σε κάποιους όρους της κεφαλαιακής επάρκειας που όμως δεν φαίνεται να επηρεάζουν τις λογιστικές καταστάσεις. Ενδεικτικά , η υποχώρηση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων κατά 10 μονάδες βάσης φαίνεται ότι έχει αυξήσει τις κεφαλαιακές επάρκειες για το τέλος του 2016 κατά 5% τουλάχιστον ανά εταιρεία και με ανάλογα με τις ποσοστώσεις στα χαρτοφυλάκια και τις λήξεις των ελληνικών ομολόγων. Στον αντίποδα, η υποχώρηση των ξένων ομολόγων ίσως οδηγήσει σε κάποια μικρή υποχώρηση της κεφαλαιακής επάρκειας των εταιρειών που τα διαθέτουν.
Εάν μάλιστα υπάρξει αναδιάρθρωση ελληνικού χρέους, οι δείκτες φερεγγυότητας των ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών θα βελτιωθούν σημαντικά χωρίς οι εταιρείες να χρειαστούν να προχωρήσουν σε αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων.
