Η αλλαγή ηγεσίας φέρνει συχνά νέες προτεραιότητες, αλλά και νέα πρόσωπα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι επιλογές αυτές προκύπτουν από τις πραγματικές ανάγκες του οργανισμού ή από τις σχέσεις εμπιστοσύνης του νέου επικεφαλής.
Το θέμα θέτει ο Πέτρος Παπανικολάου, Chief Officer of Strategic Initiatives της Allianz Group, σε ανάρτησή του στο LinkedIn, επισημαίνοντας ότι δεν είναι προβληματικό ένας ηγέτης να επιλέγει ανθρώπους που γνωρίζει και εμπιστεύεται. Το πρόβλημα, όπως σημειώνει, εμφανίζεται όταν η εξοικείωση υποκαθιστά την αξιολόγηση της αξίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αρκετοί νέοι ηγέτες προχωρούν γρήγορα σε αλλαγές, φέρνοντας συνεργάτες από το προηγούμενο περιβάλλον τους, πριν κατανοήσουν τις δυνατότητες της υφιστάμενης ομάδας. Μια τέτοια επιλογή μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση ότι η μέχρι τότε απόδοση και εμπειρία δεν αποτελούν πλέον κριτήρια.
Οι συνέπειες, όπως προειδοποιεί, δεν περιορίζονται στα πρόσωπα που απομακρύνονται ή περιθωριοποιούνται. Μπορούν να επηρεάσουν την εμπιστοσύνη στο εσωτερικό του οργανισμού, το ηθικό των εργαζομένων και τελικά την ίδια την απόδοση.
Παράλληλα, ο Παπανικολάου αναγνωρίζει ότι οι αλλαγές στις ομάδες είναι αναγκαίες όταν το απαιτούν οι νέες συνθήκες. Η αξιοκρατία, όμως, προϋποθέτει πρώτα μια δίκαιη αξιολόγηση των ανθρώπων και των ικανοτήτων τους σε σχέση με τις απαιτήσεις κάθε ρόλου.
«Οι νέοι ηγέτες θα πρέπει σίγουρα να αλλάζουν ομάδες όταν χρειάζεται αλλαγή. Αλλά πρώτα, καταλάβετε τι έχετε ήδη», σημειώνει.
Η παρέμβασή του καταλήγει σε μια φράση που συμπυκνώνει τη θέση του για τη σχέση εμπιστοσύνης, πίστης και επαγγελματικής αξίας: «Η εξοικείωση δεν είναι ικανότητα και η πίστη δεν πρέπει ποτέ να ξεπερνά την αξία».
Ένα ζήτημα ιδιαίτερα επίκαιρο για μεγάλους οργανισμούς, όπου κάθε αλλαγή διοίκησης δοκιμάζει όχι μόνο τη νέα στρατηγική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιείται το ανθρώπινο κεφάλαιο που υπάρχει ήδη.
