Του Χρήστου Χρυσολόγου, Επιθεώρηση Χρυσολόγου
Από το 1985, όταν ο νόμος 1569 εισήγαγε για πρώτη φορά στη χώρα μας πλαίσιο λειτουργίας των ασφαλιστικών δικτύων και κατηγοριοποίησε τους διαμεσολαβητές σε Ασφαλιστικούς Πράκτορες, Παραγωγούς Ασφαλίσεων (Ασφαλιστικούς Συμβούλους) και Μεσίτες Ασφαλίσεων, μέχρι σήμερα, το πλαίσιο αυτό δραστηριοποίησης και εξέλιξης έχει τροποποιηθεί επανειλημμένως και έχει ανατρέψει σχεδιασμούς και προοπτικές για όλους, εταιρείες και διαμεσολαβητές.
Δεν ήταν όμως μόνο οι νομοθετικές αλλαγές που επηρέασαν το επάγγελμα, ήταν και οι αλλαγές στις συμβάσεις συνεργασίας, οι φορολογικές αλλαγές, η προσαρμογή σε νέα δεδομένα, οι γνωσιακές και πωλησιακές απαιτήσεις, η εξέλιξη της τεχνολογίας, η αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων κ.λπ.
Από το 1985, λοιπόν, και κάθε δύο ή τρία χρόνια, το κύριο ερώτημα παραμένει σταθερό: «Ποια η μορφή της αυριανής ασφαλιστικής αγοράς και ποια η θέση των διαμεσολαβητών σε αυτήν;». Κι όμως, όπως κι αν τίθεται το ερώτημα, παραμένει πάντα επίκαιρο. Όχι γιατί δεν απαντάται από τους φορείς της αγοράς, αλλά γιατί συνεχώς μεταβάλλεται το περιβάλλον εντός του οποίου δραστηριοποιείται. Ένα περιβάλλον που συνήθως δεν εξαρτάται από τους ίδιους τους διαμεσολαβητές, αλλά από εξωγενείς παράγοντες.
Μετά από πορεία 40 ετών, ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής είναι άξιος σεβασμού, γιατί έχει κατορθώσει όχι μόνο να προσαρμόζεται επιτυχώς στις εκάστοτε αλλαγές, αλλά και να κατοχυρώνει όλο και περισσότερο τη θεσμική του υπόσταση. Παράλληλα, στα χρόνια αυτά, επήλθε και «αυτοκάθαρση» του χώρου, αποχώρησαν δηλαδή από το επάγγελμα άτομα που ευκαιριακά ή/και χωρίς προσόντα το ασκούσαν ή άτομα που δεν μπόρεσαν να εξελιχθούν.
Σήμερα, ανεξάρτητα από τη νομική τους διάκριση, οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές δραστηριοποιούνται στα Συνδεδεμένα Εταιρικά Δίκτυα, στους Ανεξάρτητους Διαμεσολαβητές, στο Bancassurance και στους Μεσίτες Ασφαλίσεων που λειτουργούν για λογαριασμό του πελάτη. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει αντιπαλότητα, πιστεύω αντίθετα ότι υπάρχει υγιής ανταγωνισμός και κάθε διαμεσολαβητής και κάθε δίκτυο, με διαφορετικές ίσως προσεγγίσεις ως προς τις συμβουλευτικές και πωλησιακές μεθόδους, απευθύνεται στο ίδιο ή σε διαφορετικών χαρακτηριστικών πελατολόγιο.
Στη σύντομη αυτή ιστορική αναφορά υπάρχουν «κρυμμένες» και οι απαντήσεις στα ερωτήματά σας. Από τη μια πλευρά, και διαχρονικά, οι εξωγενείς παράγοντες μεταβάλλονται, η οικονομία αναπτύσσεται, ο ιδιωτικός τομέας διογκώνεται, ο δημόσιος τομέας αποσύρεται από κοινωνικές παροχές, οι κοινωνικές σχέσεις αλλάζουν, η ζήτηση κάλυψης αναγκών και προστασίας πολλαπλασιάζεται, τόσο σε ατομικό όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο.
Από την άλλη πλευρά, τα κριτήρια άσκησης του επαγγέλματος του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή, σε όποιο δίκτυο κι αν ανήκει, συνεχώς αυστηροποιούνται, ελέγχονται και πιστοποιούνται. Συνεπώς, ο ζωτικός χώρος για κάθε σωστό επαγγελματία είναι όχι μόνο θεσμοθετημένος, αλλά και συνεχώς διευρυνόμενος.
Το επάγγελμα του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή έχει διανύσει επιτυχώς μεγάλες αποστάσεις, έχει ανέλθει σε υψηλότερα ποιοτικά και οργανωτικά επίπεδα, έχει κερδίσει τον σεβασμό της κοινωνίας και αποτελεί μια αξιοπρεπή και καλώς αμειβόμενη επιλογή. Τα δε λεγόμενα απρόσωπα ηλεκτρονικά δίκτυα και οι απευθείας πωλήσεις θα έχουν πάντα ένα κυμαινόμενο, αλλά μικρό, ποσοστό της αγοράς, ενώ τα φυσικά δίκτυα, οι διαμεσολαβητές, θα εξακολουθήσουν να κατέχουν τα συντριπτικά ποσοστά της αγοράς, κατανεμημένα βεβαίως σε κάθε δίκτυο, αναλόγως του ασφαλιστικού προγράμματος.
Συνεπώς, πιστεύω ακράδαντα ότι οι προοπτικές είναι ευοίωνες, οι τάσεις ανοδικές, στο πλαίσιο μιας αναπτυσσόμενης οικονομίας, και οι προκλήσεις υφίστανται για όποιον θέλει και μπορεί. Και, φυσικά, πάντοτε θα υπάρχει το ερώτημα για το «αύριο» της διαμεσολάβησης. Αυτή άλλωστε είναι και η αγωνία της εξέλιξης.
Διαβάστε περισσότερα στο αφιέρωμα «Δίκτυα Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης: Τάσεις, προκλήσεις, προοπτικές» του περιοδικού Insurance World, τ. 128
