Η «αξία» του ασφαλιστικού προϊόντος για τον πελάτη μπαίνει όλο και πιο έντονα στο μικροσκόπιο των εποπτικών αρχών, με την Insurance Europe να ζητά αναλογική εποπτεία, χωρίς νέες επιβαρύνσεις για την αγορά και χωρίς να θεωρούνται οι προμήθειες των διαμεσολαβητών προβληματικές από μόνες τους. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την ελληνική ασφαλιστική αγορά, καθώς αγγίζει τον σχεδιασμό και την τιμολόγηση των προϊόντων, τον τρόπο διανομής τους και τον ρόλο της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης.
Στο πλαίσιο της διαβούλευσης της IAIS – International Association of Insurance Supervisors για το κατά πόσο οι πελάτες λαμβάνουν επαρκή αξία από τα ασφαλιστικά προϊόντα, η Insurance Europe υποστηρίζει ότι η αξιολόγηση δεν μπορεί να περιορίζεται στην τιμή, στο κόστος ή σε έναν μεμονωμένο ποσοτικό δείκτη. Θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το σύνολο των ποσοτικών και ποιοτικών οφελών που προσφέρει ένα προϊόν σε όλη τη διάρκεια ζωής του.
Στο επίκεντρο και οι προμήθειες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση έχει η σαφής θέση της Insurance Europe ότι η καταβολή προμήθειας δεν θα πρέπει να θεωρείται από μόνη της προβληματική. Πρόκειται, όπως επισημαίνει, για νόμιμη αμοιβή της υπηρεσίας που παρέχει ο ασφαλιστικός διανομέας.
Η θέση αυτή έχει άμεση σημασία για την ελληνική αγορά, όπου η συζήτηση γύρω από την αμοιβή των διαμεσολαβητών συνδέεται πλέον όλο και περισσότερο με το συνολικό value proposition προς τον πελάτη. Το ζητούμενο, δηλαδή, δεν είναι απλώς αν υπάρχει προμήθεια, αλλά αν το προϊόν και η υπηρεσία που τη συνοδεύει ανταποκρίνονται στις ανάγκες του ασφαλισμένου.
Παράλληλα, η Insurance Europe ζητά η εποπτεία να είναι risk-based, αναλογική και ευέλικτη, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές μεταξύ ασφαλιστικών προϊόντων, μοντέλων διανομής και εθνικών αγορών. Υποστηρίζει επίσης ότι οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να διατηρούν τη δυνατότητα σχεδιασμού προϊόντων και καθορισμού τιμών.
Στο ίδιο πλαίσιο, η ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά προειδοποιεί για τον κίνδυνο δημιουργίας νέων απαιτήσεων ενημέρωσης και reporting που θα μπορούσαν να αυξήσουν τη γραφειοκρατία και την πολυπλοκότητα, χωρίς αντίστοιχο όφελος για τον καταναλωτή.
Για την ελληνική ασφαλιστική διαμεσολάβηση, επομένως, η συζήτηση για το value for money δεν είναι μια θεωρητική ευρωπαϊκή συζήτηση αλλά αφορά άμεσα τον τρόπο με τον οποίο θα αξιολογείται στο εξής η ποιότητα της ασφαλιστικής υπηρεσίας και ο ρόλος του διαμεσολαβητή μέσα σε αυτή.
Πηγή: Insurance Europe / IAIS
