Έργα σε δημοτική οδό

Παράλειψη τοποθέτησης πινακίδας αναγγελίας κινδύνου ή άλλη σήμανση του Κ.Ο.Κ. (άρθρ. 9, 10 ΚΟΚ)

Τραυματισμός οδηγού δικύκλου

Αστική ευθύνη Δήμου                                  

Ηθική Βλάβη

Επιδικάσθηκε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσ/νίκης χρηματική ικανοποίηση 6.000.000 δρχ.(17.608,21 ευρώ) και αποζημίωση 1.901.865 δρχ., σύνολον 7.901.865 δρχ.(23.189,63 ευρώ). Ακολούθως, επιδικάσθηκε από το Διοικητικό Εφετείο Θεσ/νίκης Χρηματική ικανοποίηση μαζί με αποζημίωση, συνολικά 31.993,70 ευρώ.

Αστική ευθύνη ΟΤΑ – Προϋποθέσεις

Ευθύνη εις ολόκληρον

Οι ΟΤΑ ευθύνονται μεταξύ άλλων όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στις συγκεκριμένες υπηρεσίες και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία, τους οικείους κανονισμούς, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστεως.

Αρκεί η στοιχειοθέτηση της ευθύνης του Δήμου, χωρίς να απαιτείται και η διαπίστωση πταίσματος οργάνου αυτών.

Δεν αποκλείεται η ευθύνη του ΟΤΑ από την ύπαρξη της συνυπαιτιότητας του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ παρανομίας και ζημίας.

Το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εκτός από αποζημίωση και εύλογη χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη.

Αν ευθύνονται περισσότεροι για αποζημίωση, ενέχονται όλοι εις ολόκληρον. Ο βαθμός του πταίσματος εκάστου δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο προσδιορισμός αυτού και του μέτρου της ευθύνης του μπορεί να γίνει στη δίκη επί της αγωγής αυτού που κατέβαλε την αποζημίωση κατά των λοιπών.

Ο κύριος του δημόσιου έργου υπέχει αστική ευθύνη για ζημιές σε τρίτους εξ αιτίας της εκτελέσεως τούτου, το οποίο έχει ανατεθεί δια συμβάσεως σε ιδιώτη ανάδοχο.

Η ευθύνη του Δήμου (και του Δημοσίου) είναι αυτοτελής, μη επηρεαζόμενη από τυχόν ευθύνη του αναδόχου για βλάβες στα έργα ή για τη μη τήρηση των υποχρεώσεών του, που προκύπτουν από το νόμο, τη σύμβαση, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστεως.

Δικονομικά Ζητήματα

Με το υπόμνημα μπορεί να γίνει μόνον ανάπτυξη των λόγων που έχουν προβληθεί παραδεκτώς με το κύριο δικόγραφο ή με δικόγραφο πρόσθετων λόγων.

Πρόσκρουση Μοτοσικλετιστή σε καπάκι αποχετευτικού δικτύου λόγω εκτελούμενων έργων και υψομετρικής διαφοράς του οδοστρώματος

Ο αναιρεσίβλητος, εισήλθε σε δρόμο στον οποίο εκτελούντο έργα ανακατασκευής του οδοστρώματος, είχε δημιουργηθεί δε σ’ αυτόν υψομετρική διαφορά 20 εκατοστών και ήταν τελείως ακατάλληλος για την κίνηση τροχοφόρων. Στην είσοδο αυτού δεν υπήρχε καμία προειδοποιητική πινακίδα αναγγελίας κινδύνου ή άλλη σήμανση, ώστε ο οδηγός της μοτοσικλέτας να αντιληφθεί χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση των εργασιών και την υψομετρική διαφορά στο οδόστρωμα. Η εν λόγω παράλειψη είχε ως συνέπεια, μετά από ένα απότομο κραδασμό της μοτοσικλέτας να απολέσει ο οδηγός της τον έλεγχο, να προσκρούσει αυτή σε ένα σιδερένιο καπάκι του αποχετευτικού δικτύου, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί σοβαρά ο τελευταίος στο κεφάλι.

Ο αναιρεσίβλητος άσκησε αγωγή κατά του Δήμου Θεσ/νίκης, με την οποία ζήτησε ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη, το ποσό των 20.000.000 δρχ., καθώς και αποζημίωση 90.000 δρχ., προβάλλοντας ότι ο Δήμος δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση των αναγκαίων προειδοποιητικών πινακίδων και το σήμα κινδύνου των άρθρων 9 και 10 του Κ.Ο.Κ.

Κρίση Διοικητικού πρωτοδικείου Θεσ/νίκης

Εν μέρει δεκτή η αγωγή

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσ/νίκης έκρινε ότι ο Δήμος έφερε ευθύνη εν προκειμένω, και έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή επιδικάζοντας στον αναιρεσίβλητο το ποσό του 1.901.865 δρχ. ως αποζημίωση και το ποσό των 6.000.000 δρχ. ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Συνολικώς δε επιδίκασε το ποσό των 7.901.865 δρχ. (23.189,63 ευρώ), νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής στο Δήμο. Κατά της απόφασης του πρωτοδικείου οι διάδικοι άσκησαν αντίθετες εφέσεις.

Κρίση Διοικητικού Εφετείου Θεσ/νίκης

Απορρίπτεται η έφεση του Δήμου

Εν μέρει δεκτή η έφεση του αναιρεσίβλητου οδηγού

Με απόφαση του εφετείου απορρίφθηκε η έφεση του Δήμου, ενώ έγινε εν μέρει δεκτή ως προς τα ποσά η έφεση του αναιρεσιβλήτου και κρίθηκε ότι ο τελευταίος δικαιούται να λάβει συνολικά το ποσό των 31.993,70 ευρώ ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, λόγω του τραυματισμού του, οφειλόμενου σε παράνομες πράξεις και παραλείψεις οργάνων του Δήμου. Ειδικότερα, το εφετείο έκρινε ότι ο αναιρεσίβλητος οδηγός δεν είχε υπαιτιότητα για το ατύχημα, ενώ η μη τοποθέτηση από τον επιβλέποντα μηχανικό του Δήμου για τη σηματοδότηση της οδού, τουλάχιστον με τις απαραίτητες προειδοποιητικές πινακίδες , συνιστά παρανομία κατά τα άρθρα 105-106 του ΕισΝΑΚ και ο Δήμος ευθύνεται σε αποζημίωση. Η ευθύνη δε του Δήμου είναι αυτοτελής, μη επηρεαζόμενη από την τήρηση των κατά νόμο και τη σύμβαση υποχρεώσεων του αναδόχου, που τελεί υπό την επίβλεψη του φορέα κατασκευής του έργου. Υποχρεώθηκε έτσι ο Δήμος να καταβάλει νομιμοτόκως το ποσό των ευρώ 20.971,50, και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωσή του να καταβάλει το ποσό των 11.022,20 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής ο Δήμος άσκησε αναίρεση.

Κρίση ΣτΕ επί αιτήσεως αναιρέσεως Δήμου

Απορρίπτεται η αίτηση

Το ΣτΕ απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως με την αιτιολογία ότι ο Δήμος, ως κύριος του έργου, υπέχει αυτοτελή και ανεξάρτητη ευθύνη από αυτήν του αναδόχου, όπως ορθώς έκρινε και το εφετείο. Είναι αδιάφορο δε εν προκειμένω το γεγονός ότι τα αρμόδια όργανα του Δήμου αθωώθηκαν από το ποινικό εφετείο από τις κατηγορίες ότι δεν έλεγξαν την τοποθέτηση των απαραίτητων πινακίδων από τον ανάδοχο. Έκρινε επίσης ότι   – ανεξαρτήτως οτιδήποτε άλλου – απαραδέκτως προέβαλε ενώπιον του εφετείου ισχυρισμούς με το υπόμνημα, όπως ορθώς δέχθηκε αυτό και το εφετείο.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου – Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ο Σόλων