Η ταχεία υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) δεν μετασχηματίζει μόνο τις επιχειρησιακές λειτουργίες των οργανισμών, αλλά επανακαθορίζει και το τοπίο του ψηφιακού ρίσκου. Σύμφωνα με προβλέψεις της Forrester Research, η παγκόσμια αγορά cyber insurance αναμένεται να αναπτυχθεί κατά περίπου 15% το 2026, αντιστρέφοντας την επιβράδυνση των τελευταίων ετών. Καθοριστικός παράγοντας αυτής της μεταστροφής είναι η ίδια η AI.
Όπως επισημαίνει ο Digital Risk Insurance Broker και Cyber Resilience Strategist Νίκος Γεωργόπουλος, η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής κινδύνου», αυξάνοντας τόσο την επιφάνεια απειλής όσο και την πολυπλοκότητα των κυβερνοεπιθέσεων.
Μεγαλύτερη επιφάνεια απειλής, μεγαλύτερο ρίσκο
Η ενσωμάτωση εργαλείων AI σε επιχειρησιακά συστήματα, cloud περιβάλλοντα και αυτοματοποιημένες διαδικασίες δημιουργεί νέα σημεία εισόδου για επιθέσεις. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει αναλυτής της Forrester, «αν έχεις ένα μεγαλύτερο σπίτι, χρειάζεσαι περισσότερη ασφάλιση». Με απλά λόγια, όσο επεκτείνεται το ψηφιακό αποτύπωμα ενός οργανισμού, τόσο αυξάνεται και το δυνητικό κόστος μιας παραβίασης.
Η AI εισάγει νέα δεδομένα: μοντέλα που εκπαιδεύονται σε ευαίσθητα δεδομένα, αυτοματοποιημένες αποφάσεις με επιχειρησιακές συνέπειες και εξαρτήσεις από τρίτους παρόχους τεχνολογίας. Όλα αυτά μεταφράζονται σε αυξημένο ασφαλιστικό κίνδυνο.
Όταν η AI γίνεται εργαλείο των επιτιθέμενων
Την ίδια στιγμή, οι κυβερνοεγκληματίες αξιοποιούν την AI για να ενισχύσουν τις επιθετικές τους δυνατότητες. Αυτοματοποιημένα phishing campaigns, deepfake επιθέσεις, ταχύτερη ανάπτυξη malware και πιο στοχευμένα ransomware σενάρια καθιστούν τις επιθέσεις πιο πειστικές και πιο αποτελεσματικές.
Σύμφωνα με τον Νίκο Γεωργόπουλο, η ταχύτητα με την οποία η AI επιτρέπει τη δημιουργία νέων απειλών «ξεπερνά πλέον τις αμυντικές δυνατότητες πολλών οργανισμών», οδηγώντας σε μεγαλύτερο αριθμό επιτυχημένων περιστατικών. Αυτό το γεγονός έχει άμεσο αντίκτυπο στις ασφαλιστικές απαιτήσεις και στις αποζημιώσεις.
Από την αποζημίωση στην πρόληψη: το νέο μοντέλο cyber insurance
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αλλάζει και ο ρόλος της κυβερνοασφάλισης. Οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν μπορούν πλέον να λειτουργούν παθητικά, απλώς καλύπτοντας ζημιές μετά από ένα περιστατικό. Το νέο μοντέλο απαιτεί proactive cyber insurance: υπηρεσίες πρόληψης, αξιολόγησης ρίσκου, συνεχούς παρακολούθησης και υποστήριξης στην αντιμετώπιση περιστατικών.
Όπως τονίζει ο Γεωργόπουλος, οι ασφαλιστές καλούνται να εξελιχθούν σε «εταιρικούς εταίρους κυβερνοανθεκτικότητας», βοηθώντας τις επιχειρήσεις να μειώσουν την πιθανότητα και τον αντίκτυπο μιας επίθεσης πριν αυτή συμβεί.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται και στην ελληνική αγορά. Έρευνα της Pylones Hellas για το 2025 δείχνει ότι το 40% των επαγγελματιών εκτιμά πως η AI θα οδηγήσει σε πιο εξελιγμένες κυβερνοεπιθέσεις. Οι βασικές ανησυχίες εντοπίζονται στη διαρροή δεδομένων (47%), στο phishing (37%) και στο ransomware (30%).
Παράλληλα, πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν ανεπαρκώς προετοιμασμένες, τόσο σε επίπεδο τεχνικών μέτρων όσο και σε επίπεδο ασφαλιστικής κάλυψης, γεγονός που αυξάνει το συστημικό ρίσκο.
Το «ψηφιακό σπίτι» του 2026
Το ερώτημα που τίθεται, όπως εύστοχα διατυπώνει ο Νίκος Γεωργόπουλος, είναι αν οι οργανισμοί έχουν θωρακίσει το δικό τους «ψηφιακό σπίτι» για το 2026. Σε ένα περιβάλλον όπου η AI λειτουργεί ταυτόχρονα ως εργαλείο και ως απειλή, η κυβερνοασφάλεια και η κυβερνοασφάλιση παύουν να είναι πολυτέλεια και μετατρέπονται σε βασικό πυλώνα επιχειρησιακής βιωσιμότητας.
Το 2026 δεν αναμένεται απλώς ως χρονιά ανάπτυξης της αγοράς cyber insurance, αλλά ως σημείο καμπής για τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις αντιλαμβάνονται, διαχειρίζονται και ασφαλίζουν τον ψηφιακό τους κίνδυνο.
