Η φιλοδοξία χωρίς εμπειρία μπορεί να οδηγήσει σε λάθη. Η εμπειρία, όμως, δεν αποκτάται χωρίς προσπάθεια, πρωτοβουλία και δοκιμές. Σε αυτή την ισορροπία εστιάζει ο Πέτρος Παπανικολάου, Chief Officer of Strategic Initiatives του Allianz Group, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η συμπεριφορά των προϊσταμένων επηρεάζει την εξέλιξη των νέων επαγγελματιών.
Οι νέοι εργαζόμενοι θέλουν να αποδείξουν την αξία τους, να μάθουν γρήγορα και να αναλάβουν ευθύνες. Δεν έχουν πάντοτε την κρίση να γνωρίζουν πού πρέπει να εστιάσουν ή πότε χρειάζεται να ζητήσουν βοήθεια. Μπορεί να κάνουν περισσότερα από όσα μπορούν να διαχειριστούν ή να κινηθούν προς τη σωστή κατεύθυνση με λανθασμένο τρόπο.
Το ζήτημα, όπως επισημαίνει ο Παπανικολάου σε ανάρτησή του στο LinkedIn, δεν είναι να αποθαρρύνονται για αυτές τις αστοχίες, αλλά να λαμβάνουν την καθοδήγηση που θα τους βοηθήσει να εξελιχθούν. Οι σαφείς προσδοκίες, η εξήγηση του σκοπού κάθε εργασίας και η δυνατότητα να μαθαίνουν από τα λάθη αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της διαδικασίας.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η διόρθωση ενός λάθους μετατρέπεται σε αποθάρρυνση της πρωτοβουλίας. Όταν κάθε αστοχία προκαλεί επίπληξη ή έκθεση, ο εργαζόμενος έχει λόγο να γίνει πιο επιφυλακτικός. Αντί να δοκιμάζει, να προτείνει και να αναλαμβάνει ευθύνες, αρχίζει να προστατεύεται από την πιθανότητα της κριτικής.
Για μια επιχείρηση, αυτό δεν είναι αμελητέο. Η απόδοση δεν εξαρτάται μόνο από τις δεξιότητες που διαθέτει ένας εργαζόμενος σήμερα, αλλά και από το κατά πόσο μπορεί να τις αναπτύξει μέσα στο εργασιακό περιβάλλον. Η εμπειρία και η κρίση καλλιεργούνται με τον χρόνο. Η διάθεση, όμως, για προσπάθεια και ανάληψη πρωτοβουλιών μπορεί να περιοριστεί όταν δεν βρίσκει χώρο να εκφραστεί.
Η προσέγγιση του Παπανικολάου δεν αφορά την απουσία απαιτήσεων ούτε την ανοχή σε κάθε λάθος. Αφορά τη διαφορά ανάμεσα στην αυστηρή αξιολόγηση της δουλειάς και στην απαξίωση του ανθρώπου που προσπαθεί να τη φέρει εις πέρας. Οι νέοι επαγγελματίες χρειάζονται όρια και ανατροφοδότηση, αλλά και τη δυνατότητα να αποκτήσουν εμπειρία χωρίς κάθε αστοχία να λειτουργεί αποτρεπτικά για την επόμενη προσπάθεια.
Το ερώτημα που θέτει ο Πέτρος Παπανικολάου είναι εύστοχο και αφορά κάθε επίπεδο διοίκησης: όταν η φιλοδοξία ενός νέου εργαζομένου ξεπερνά την επαγγελματική του κρίση, θα επενδύσεις στην ανάπτυξή του ή θα τον κάνεις να πάψει να προσπαθεί;
Η απάντηση φαίνεται στην καθημερινότητα των επιχειρήσεων, στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα λάθη και, τελικά, στους ανθρώπους που επιλέγουν να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες αντί να περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα.
—
