Το Ασφαλιστικό είναι πρώτο θέμα στην ατζέντα των συζητήσεων ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς αλλά παραδόξως η ελληνική ασφαλιστική αγορά είναι απούσα. Η κυβέρνηση αντί να ανοίξει τη συζήτηση για ένα νέο ασφαλιστικό προσπαθεί να αναδιανείμει μία κατάσταση που φωνάζει από μακριά ότι είναι αδιέξοδη.
Δέσμια των ιδεοληψιών της , αποφεύγει τις ιδιωτικές ασφαλιστικές και τους θεσμούς της ιδιωτικής ασφάλισης ως ο ‘διάβολος το λιβάνι’. Κρίμα γιατί με την κοντόφθαλμη λογική της όχι μόνο διαιωνίζει το πρόβλημα αλλά χάνει ευκαιρίες. Κατ’ αρχήν εάν δεχόταν την συμμετοχή της ιδιωτικής ασφάλισης ΜΑΖΙ με την κοινωνική θα γλύτωνε τουλάχιστον 1 δις. Ευρώ μέτρα (φορολογίας) το χρόνο. Κεφάλαια που θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε άλλα αναπτυξιακά θέματα. Σε τελική ανάλυση , η κυβέρνηση προσπαθεί να ικανοποιήσει τη “γενιά που φεύγει” , δηλαδή των 70+ , χάνοντας την «γενιά που έρχεται» δηλαδή των 20+. Κάθε σύνταξη που πληρώνεται με το υπάρχον σύστημα είναι λεφτά από τις επόμενες γενιές. Ή αλλιώς το εγγόνι χρηματοδοτεί τον παππού του.
Υπάρχει και η διάμεσος κατάσταση όπως λέμε στην Στατιστική, δηλαδή οι γενικές μεταξύ των 20+ και 60+ που είναι οι γενικές που σηκώνουν το κάρο της Ασφάλισης. Με την ανεργία να προσεγγίζει το 30% , την αδύναμη οικονομία (ύφεση) , την εισφοροδιαφυγή και το δημογραφικό πρόβλημα να οξύνεται , οι 30-40-50άρηδες θα κληρονομήσουν άδεια Ταμεία Ασφάλισης, Ανεργία και αδυναμία επιστροφής στην Εργασία εάν χάσεις τη δουλειά σου. Εάν στο Ασφαλιστικό συμμετείχε και η ιδιωτική Ασφάλιση τότε και μικρότερη εισφοροδιαφυγή θα είχαμε και καλύτερη Κοινωνική Ασφάλιση και δυναμικότερους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας. Αυτά θα προσπαθήσει να εξηγήσει η ΕΑΕΕ στην επόμενη συνάντηση με τον υπουργό Εργασίας κ. Κατρούγκαλο.
