Συμφωνείτε με τον Ανασφάλιστο ότι στην αναμπουμπούλα οι λύκοι μόνο χαίρονται, και ακόμα ότι η τακτική του διαίρει και βασίλευε βγάζει έναν, δύο, τρεις το πολύ κερδισμένους και πολλούς χαμένους;
Να δούμε τους χαμένους και να μετρήσουμε τις απώλειες; Και μετά βλέπουμε και τους λύκους.
Ο Ανασφάλιστος απαριθμεί απώλειες:
- Ατελείωτες διενέξεις, συγκρούσεις μόνο για τις συγκρούσεις, όχι για ένα αποτέλεσμα.
- Απώλεια καθαρής όρασης. Δεν βλέπουμε τα γεγονότα καθαρά. Προστατεύουμε αυτό που ξέρουμε, πιστεύονται ότι μένουμε πιστοί στις αρχές μας.
- Ξεχνάμε να κρίνουμε, παρά μόνο επικρίνουμε τους άλλους από αμφιβολίες.
- Δεν έχουμε συνείδηση του λόγου και των πράξεών μας.
- Δημιουργούμε αρρωστημένους δεσμούς.
- Κρίνουμε αυθεντίες αυτούς που μας οδηγούν στον γκρεμό.
- Δεν αφήνουμε τον αέρα να εισχωρήσει στον χώρο μας.
Τι σημαίνουν οι απώλειες αυτές για έναν επαγγελματία που διαρκώς βρίσκεται σε εγρήγορση για να τσακίσει κόκαλα;
Απώλεια πελατών, υψηλή πιθανότητα λάθος εξ αμελείας, λάθος επαγγελματικές αποφάσεις, λήψη κρίσιμων αποφάσεων σε ακατάλληλο χρόνο, μιμητισμός, έλλειψη εμπιστοσύνης, έλλειψη ικανότητας ανάλυσης δεδομένων, έλλειψη προσαρμοστικότητας, γάντζωμα σε πράγματα που μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε επαγγελματικά. Και τελικά… πέφτουμε στο στόμα του λύκου…
Ο Ανασφάλιστος τώρα απαριθμεί τα οφέλη για τους λύκους:
- Οι λύκοι αποκτούν τον πλήρη έλεγχο επάνω μας.
- Αποφασίζουν μόνοι και τους ακολουθεί η μάζα.
- Περηφανεύονται για τα κατορθώματά τους.
- Επιτυγχάνουν το εφικτό και όχι το ανέφικτο.
- Δεν έχουν συνείδηση των αποφάσεων και των πράξεών τους γιατί εστιάζουν το ενδιαφέρον στις ζωές και στα επαγγελματικά των άλλων.
Για μείνετε ακίνητοι και σκεφτείτε τώρα πώς θα μπορούσε να ήταν η ασφαλιστική αγορά χωρίς τον κατακερματισμό, τη διάσταση των απόψεων, τις συγκρούσεις, και τις επάρσεις.
Κάποιο ανώτατο στέλεχος από μεγάλη ασφαλιστική χτες είπε στον Ανασφάλιστο «αντί να κοιτάμε να διορθώσουμε τα λάθη μας και πώς να πάμε μπροστά την αγορά, κοιτάμε να βγάλει ο ένας το μάτι του άλλου».
Και τώρα, πριν κλείσει τη σελίδα, ο Ανασφάλιστος θα πει ότι το να κάνεις τον δικαστή του άλλου είναι τέλειο, το να κοιτάς το δικό σου είναι αδύνατο. Ας μην ξεκινάμε λοιπόν με βεβαιότητα για να καταλήξουμε στην αμφιβολία.
