Ποιοι, καθημερινά αναρωτιέμαι πουλάνε ασφάλιση cyber κινδύνων στην Ελλάδα; Οι τράπεζες ή οι ασφαλιστικές και τι κίνδυνους καλύπτουν;. Ποτέ κανείς ασφαλιστής δεν μιλά για cyber κινδύνους εκτός των ολίγων εξαιρέσεων και αυτές οι εξαιρέσεις προέρχονται από την ασφαλιστική διαμεσολάβηση, όπως με την Cromar.
Αντίθετα στις τράπεζες: Πειραιώς, Εurobank, Εθνική μιλούν για την ασφάλιση των cyber κινδύνων και ας μην ξέρουν το αντικείμενο όπως πρέπει. Οι περισσότερες πελάτες αγνοούν τους cyber κινδύνους για αυτό και δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αν οι τράπεζες γνωρίζουν ή τι τους πουλάνε. Οι τράπεζες δεν συνηθίζουν να κάνουν διακρίσεις στην πώληση, αν είναι επιχείρηση ή ιδιώτης. Προσπαθούν να επιβάλλουν την πώληση χωρίς να γνωρίζουν τι έχει ανάγκη ο πελάτης τους.
Η Εθνική Τράπεζα μάλιστα, όταν σου ζητά να κλείσεις ραντεβού για να υπογράψεις για παράδειγμα έγγραφα για την επικαιροποίηση του τραπεζικού λογαριασμού, επιβάλλει ένα τάμπλετ με ασφαλιστικά προγράμματα και προγράμματα δανείων όπου ο πελάτης είναι αναγκασμένος να βλέπει στο σλαϊτερ τις συνεχείς διαφημιστικές απανωτές εναλλαγές, καθώς η κάθε μία διαδικασία για μία επικαιροποίηση τραπεζικού λογαριασμού πάνω στο ταμπλετ παίρνει τριπλάσιο χρόνο σήμερα από ότι στο παρελθόν που γίνονται χειροκίνητα. Βλέπετε την τεχνολογία δεν την ξεκολλάς αν κολλήσει, το ανθρώπινο μυαλό ξεκολλά πιο εύκολα.
Ετσι, λοιπόν οι καθυστερήσεις λόγω συνδέσεων είναι πολύ μεγάλες και ο πελάτης είναι υποχρεωμένος μέχρι να βάλει την ηλεκτρονική του υπογραφή να κοιτά ακούνητος το τάμπλετ.
Επαρκούν όμως για τις ανάγκες των επιχειρήσεων αυτά τα προγράμματα ασφάλισης cyber κινδύνων που προωθούν οι τράπεζες; Και αναφέρομαι στις επιχειρήσεις γιατί δεν είδα στα στατιστικά της ΕΑΕΕ για τις Ευθύνες να πωλούνται προγράμματα ευθυνών έναντι cyber κινδύνων σε ιδιώτες.
Πόσο καλά είναι ενημερωμένοι είναι ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ενημερώμενοι τραπεζικοί υπάλληλοι για να κάνουν μία σωστή πώληση προς μία επιχείρηση; μήπως όσο και όταν πουλάνε ασφάλιση ζωής σε υποθηκευμένα δάνεια που είναι καλυμμένες οι τράπεζες; Εδώ τα Lloyd’s και η Beazley κάθε ημέρα μαθαίνουν και βελτιώνουν την διαδικασία ανάληψης κινδύνων.
Γιατί ενώ οι cyber κίνδυνοι αυξάνονται λόγω της ενσωμάτωσης της ψηφιακής τεχνολογίας στις δομές των επιχειρήσεων, των αναταραχών στα γεωπολιτικά, της όρεξης των όσων παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα για κερδοσκοπία, οι ασφαλιστικές δεν ακούγονται όσο ακούγονται για την ασφάλιση υγείας, αυτοκινήτου κτλ;
Εδώ έχω στα χέρια μου τα στατιστικά στοιχεία από την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, ΕΑΕΕ που δημοσιεύτηκαν στα μέσα του περασμένου μήνα. Χίλια τετρακόσια σαράντα έξι ασφαλιστήρια συμβόλαια cyber ευθυνών (1446) μόλις για το έτος 2023, με πλήθος δηλωθεισών ζημιών μόλις 26 για έναν χρόνο και με μικρό συνολικό ποσό αποζημιώσεων. Τα ποσά που πληρώθηκαν 50.830 ευρώ. Το απόθεμα των εκκρεμών ζημιών στα 565.657 ευρώ. Στην έρευνα της ΕΑΕΕ δεν απεικονίζεται κανένα cyber συμβόλαιο για ιδιώτες.
Η ποσοστιαία κατανομή για την ασφάλιση ευθυνών των cyber κινδύνων είναι 0,4% στο πλήθος καλύψεων. 0,5% στο πλήθος των δηλωθεισών ζημιών. 3,0% στα ποσά που πληρώθηκαν και 5,3% στο απόθεμα εκκρεμών ζημιών.
Στην ανάλυση των καλύψεων, κατανομή ανά όριο κάλυψης: μέχρι 200.000 ευρώ το 50,6%, μέχρι 500.000 το 23,3%, μέχρι 1.000.000 το 12,2% μέχρι 3.000.000 το 7,6%. Μέχρι 5.000.000 το 2,4% και από τα 5.000.000 μόνο το 3,9%.
Επαναλαμβάνω: Ποιες είναι οι ανάγκες των επιχειρήσεων για cyber κινδύνους θα το λένε οι τράπεζες με μάλλον κάποια μικρά προγράμματα ασφάλισης που δίνουν για βασικούς κινδύνους ή θα το ασφαλιστές μετά από ανάλυση αναγκών;
Εγώ περιμένω να δω πως θα αδράξουν την ευκαιρία οι ασφαλιστές στο τομέα αυτό τώρα που τώρα ανοίγεται μπροστά τους ένας δρόμος με σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης.
Απαιτείται πολλή δουλειά και δύσκολη.
