Άρθρο του κ. Μιχάλη Τζωρτζωρή που δημοσιεύτηκε στο Broker’s Time 51*
Ακόμη και ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικών πολύ εύκολα θα διαπίστωνε ότι η έννοια της επένδυσης και η έννοια της ασφάλισης «Κρατιούνται χέρι-χέρι».
Πολύ απλά, διότι κάθε άνθρωπος επιθυμεί να διαχειρίζεται τα διαθέσιμά του επιδιώκοντας την αύξησή τους, ενώ ταυτόχρονα εξισορροπεί τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους με ασφαλιστικά εργαλεία. Είναι βέβαιο ότι η εξέλιξη κάθε σύγχρονης κοινωνίας βασίζεται στη σωστή χρήση των επενδυτικών και ασφαλιστικών προϊόντων, και η χρηματοοικονομική εκπαίδευση είναι καταλυτικής σημασίας. Άλλωστε, ποτέ άλλοτε δεν ήταν το περιβάλλον τόσο σύνθετο, τα προϊόντα τόσο πολύπλοκα, αλλά και η ανάγκη αποφυγής λαθών τόσο μεγάλη. Οι μεσίτες ασφαλίσεων διαδραματίζουν ήδη σημαντικότατο ρόλο στη χάραξη των σωστών πολιτικών διαχείρισης κινδύνων σε σύνθετους οργανισμούς επιχειρήσεων, αλλά και σε απλούς λογαριασμούς φυσικών προσώπων.
Στην κατεύθυνση της βελτίωσης δίνεται έμφαση:
1. Στην εκπαίδευση και την επικαιροποίηση των εργαλείων διαχείρισης.
2. Στη συνεχή και κυρίως έγκυρη ενημέρωση του κοινού.
3. Στη θωράκιση των φορέων που υποστηρίζουν τα εργαλεία, ώστε να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη φερεγγυότητα. Παρελθούσες λανθασμένες πρακτικές υποδεικνύουν ότι η ανάγκη για αναθεώρηση των χρηματοοικονομικών προτεραιοτήτων είναι μεγάλη.
Θα προσπαθήσω να σας παραθέσω έναν απλό οδηγό που μου εξηγούσε ένας καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο και αποτελεί τη βάση στη σκέψη του κάθε Οργανισμού που θέλει να επιχειρήσει και να διαχειριστεί καλύτερα το οικονομικό του μέλλον.
BROKER’S TIME 1
«Αξίζει να καταγράψετε και εσείς το σύνολο των εσόδων σας και να αποτυπώσετε στον δικό σας πίνακα τη δομή της περιουσίας σας. Πιθανόν να εντοπίσετε δυσαναλογίες που μπορείτε να διορθώσετε!». Κάθε χρηματοοικονομική μονάδα, λοιπόν, είτε πρόκειται για έναν απλό επαγγελματία, είτε πρόκειται για μια μεγάλη επιχείρηση, θα πρέπει το συντομότερο να χωρίσει το διαθέσιμο εισόδημα σε 3 διαφορετικούς και ανεξάρτητους λογαριασμούς διαχείρισης διαθεσίμων ως κάτωθι:
1ος Ο λογαριασμός «Ταμείο»: Αφορά κεφάλαια που εξασφαλίζουν την ύπαρξη και τη συνέχιση της αξιοπρεπούς κατ΄ ελάχιστον διαβίωσης του Οργανισμού. Καλύπτει τις αναγκαίες δαπάνες και τα υποχρεωτικά έξοδα. Ο λογαριασμός αυτός δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για επενδύσεις, αποταμιεύσεις ή εξασφαλίσεις ζημιών (αυτασφάλιση) και η βιωσιμότητά του είναι αδιαπραγμάτευτη. Στα έξοδα του λογαριασμού θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται όλες οι δαπάνες που συμβάλλουν στη διαφύλαξή του. Εφόσον ο Οργανισμός εξασφαλίσει τον άνωθεν λογαριασμό και εφόσον διαθέτει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και την ικανότητα να εξασφαλίσει περαιτέρω κεφάλαια, μπορεί να τα διοχετεύσει στον επόμενο λογαριασμό.
2ος Ο λογαριασμός «Αποταμίευσης»: Αφορά κεφάλαια που εξασφαλίζουν την αποταμίευση διαθεσίμων, με στόχο τη μελλοντική δημιουργία κεφαλαίων. Ο λογαριασμός αυτός θα πρέπει να έχει υψηλό βαθμό εξασφάλισης και, δομικά, να διαθέτει εξαιρετικά χαμηλό έως μηδενικό περιθώριο ανάληψης κινδύνου και, ταυτόχρονα, να είναι άμεσα ρευστοποιήσιμος. Η δημιουργία του συγκεκριμένου λογαριασμού μάς επιτρέπει να χρηματοδοτήσουμε τον λογαριασμό «Ταμείου» σε περιόδους κρίσης, αλλά και να δημιουργούμε τον λογαριασμό «Επένδυσης» σε καιρούς ανάπτυξης. Η ύπαρξη και διατήρηση ενός σημαντικού ποσού στον λογαριασμό αυξάνει τη φερεγγυότητα του χρηματοοικονομικού μοντέλου.
3ος Ο λογαριασμός «Επένδυσης»: Αφορά κεφάλαια που έχουν ως στόχο την αύξηση των εσόδων και τον πολλαπλασιασμό των αποδόσεων των κεφαλαίων που είναι υπό διαχείριση. Εδώ μπορεί ο Οργανισμός να αναλάβει επιχειρηματικό ρίσκο και, ενδεχομένως, να υπάρξει ανοχή ακόμη και στην απώλεια κεφαλαίων. Οι επενδύσεις αλλά και ο σχεδιασμός των αποδόσεων πρέπει να είναι μακροπρόθεσμα, και τις σχετικές απώλειες θα πρέπει να τις διαχειρίζεται με σύνεση και ορθολογισμό. Ο σκοπός του λογαριασμού είναι να επιτύχει υψηλές μέσες αποδόσεις εκμεταλλευόμενος επενδυτικές ευκαιρίες σε συνδυασμό με τη μακροπρόθεσμη αξιολόγησή τους. Η γνώση ότι οι λογαριασμοί είναι ανεξάρτητοι, ότι η ποσοστιαία σχέση τους είναι συγκεκριμένη, καθώς και η κατανόηση του σε ποιο σημείο πρέπει να τοποθετείται κάθε χρηματοοικονομική απόφαση, αποτελεί τη βάση για την περαιτέρω ανάπτυξη και εξέλιξη των Οργανισμών και τη βελτίωση των οικονομικών μεγεθών τους.
Η ασφαλιστική βιομηχανία, ως πρωτοπόρος, έχοντας υψηλή γνώση και αντίληψη της έννοιας της διαχείρισης των κινδύνων αλλά και ανανεώνοντας συνεχώς τις γνώσεις της, θα παίξει καταλυτικό ρόλο στη γρήγορη και αποτελεσματική εφαρμογή των συνθηκών, ώστε το μέλλον των επενδύσεων να γίνεται συνεχώς αποδοτικότερο και ασφαλέστερο.
*Ο κ. Τζωρτζωρής είναι Διευθύνων Σύμβουλος της AMT Insurance Brokers και Μέλος του ΔΣ του ΣΕΜΑ
Η αναδημοσίευση έγινε με τη σύμφωνη γνώμη του αρθρογράφου
