Κάνοντας τους έξυπνους:
Κάθε φορά που κηρύσσεται μία νέα πτώχευση μεγάλου τουριστικού πράκτορα, όλοι έχουμε να γρινιάξουμε και να πούμε κάτι από το παρελθόν, τι έγινε, πόσοι επηρεεάστηκαν από την πτώχευση, όταν όμως πάμε να δούμε τι μπορεί να γίνει, τότε τα λόγια λιγοστεύουν. Μην επαναλαμβάνει ο Ανασφάλιστος τις τελευταίες πτωχεύσεις ομίλων στον τουρισμό και πέφτει στην παγίδα.
Ας πάμε στο δια ταύτα.
Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Είναι το πρόβλημα του ανασφάλιστου ξενοδόχου. Και το πρόβλημα ότι κάνουμε πράγματα τελευταία στιγμή για να μπαλώσουμε τρύπες.
Οι μεν ξενοδόχοι δεν θέλουν να ασφαλιστούν γιατί δεν θέλουν να δώσουν χρήματα, περιμένουν ίσως να στηθεί κάνα Ταμείο αποζημιώσεων από το κράτος, ή όσοι θέλουν να ασφαλιστούν δεν μπορούν γιατί ο πήχυς για αυτούς είναι πολύ υψηλά. Δεν κάνουν τόσους τζίρους όσο ζητάνε οι ασφαλιστές πιστώσεων, ακούει ο Ανασφάλιστος.
Και πράγματι ο Ανασφάλιστος έκανε κάποιες επικοιωνίες και ισχύουν όσα λένε οι ξενοδόχοι. Οι τζίροι για να σε ασφαλίσουν οι ασφαλσιτές πιστώσεων είναι πάνω από 1 εκατομμύριο. Τι λέτε δεν μπορεί αυτό να αλλάξει με μία δημιουργία δεξαμενής κινδύνων αφού το κράτος δεν έχει κάνει κάτι τέτοιο για τον τουρισμό;
Οσο για τους ασφαλιστκές νομικής προστασίας, …. μήπως να δουν τον τουρισμό με άλλο μάτι; Ας προσεγγίσουν τα ξενοδοχεία και να ενημερώσουν ότι με μία ασφάλιση νομικής προστασίας μπορείς να κερδίσεις μάχες και πολλά λεφτά, όταν πας να διεκδικήσεις αποζημιώσεις από έναν μεγάλο τουριστικό πράκτορα.
Πώς να μιλάμε για ασφαλιστική συνείδηση όταν οι ασφαλισμένοι δεν έχουν κάτι χειροπιαστό στα μέτρα τους;
Καλό ή κακό είναι το βήμα αυτό ;
