του Νίκου Σακελλαρίου
H …χθεσινή ημέρα , Τετάρτη 29 Ιουνίου 2016, αποτελεί την «Μαύρη Τετάρτη» των ελλήνων συνταξιούχων. Όσοι πέρασαν από τις τράπεζες (οι συνταξιούχοι δεν έχουν εξοικειωθεί με την τεχνολογία) βρέθηκαν μπροστά σε πρωτοφανές σοκ. Μειωμένες κύριες συντάξεις σε ποσοστά που ξεπερνούσαν (ανάλογα με το Ταμείο) το 10% , ‘τσεκουρεμένο’ το ΕΚΑΣ ενώ οι επικουρικές συντάξεις Ιουλίου που θα πληρωθούν ετεροχρονισμένα την Δευτέρα και την Τρίτη θα έχουν υποστεί και αυτές τρομακτικές μειώσεις που φτάνουν μέχρι και το 40%. Η καταστροφή εισοδημάτων (που ψηφίστηκε) πριν από ενάμιση μήνα από την πλειοψηφία του ελληνικού κοινοβουλίου είναι αποτέλεσμα της σαθρής και στρεβλωμένης ασφαλιστικής φιλοσοφίας της κυβέρνησης. Εμμονικά προσηλωμένη στο προηγούμενο μοντέλο της αναδιανομής που εφαρμόστηκε άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με υπερβολή από το 1948 μέχρι και το 1990 θέλει να το συνεχίσει σε μία χώρα που δεν έχει εισοδήματα πλέον αλλά ούτε και εισφορές. Με απλά λόγια θέλει να ‘μοιράσει τη φτώχεια’ και όχι να δημιουργήσει ένα λειτουργικό μεικτό μοντέλο με κεφαλαιοποιητικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υπεραξία . Λιγότερα λεφτά σε όλους , και όποιος αντέξει. Και το μέλλον αβέβαιο αφού τίποτε δεν προδικάζει ότι θα υπάρξει βελτίωση του κλίματος.
Αλήθεια, γιατί οι πολιτικοί μας επιμένουν σ’ αυτό το μοντέλο. Μα , απλούστατα , ο κ. Κατρούγκαλος είτε από άγνοια είτε λόγω συντεχνιακού συμφέροντος (δικηγόρος γαρ) θέλει να συνεχίσει ένα μοντέλο που έχει τελειώσει (πρακτικά και θεωρητικά) από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Το αναδιανεμητικό σύστημα με τα σημερινά χαρακτηριστικά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ. Με ανεργία 28%, με γήρανση του πληθυσμού, με νεανική μετανάστευση οι ασφαλιστικές εισφορές είναι είδος προς εξαφάνιση. Σαν να λέμε εργαζόμενος 25 ετών με μισθολόγιο .
Ο κ. Κατρούγκαλος και η κυβέρνηση στο σύνολό της αρνείται πεισματικά κάθε προσπάθεια εξεύρεσης λύσης. Προτιμά το χιλιομπαλωμένο μοντέλο ασφάλισης του 1948 από το να προχωρήσει σε νέες λύσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες της εποχής. Οι λύσεις που προτείνει η ασφαλιστική αγορά , δεν είναι πανάκεια στο πρόβλημα αλλά είναι τουλάχιστον προσαρμοσμένες και εξυπηρετούν τις ανάγκες. Τα Επαγγελματικά Ταμεία με κεφαλαιοποιητικό χαρακτήρα (όχι κατ’ ανάγκη χρηματιστηριακό) και επαγγελματική διαχείριση είναι μία λύση στο πρόβλημα. Όχι η καλύτερη αλλά σίγουρα προτιμότερη από το ‘τσεκούρι’ στις συντάξεις των 65-85άρηδων. Όσο για τους υπόλοιπους , μάλλον δεν θα προλάβουμε να πάρουμε ούτε αυτές τις κουτσουρεμένες συντάξεις και αναγκαστικά θα στραφούμε σε αποταμιευτικά προγράμματα.
