[starbox]
Το σενάριο παραμένει ίδιο και ας πέρασαν μέρες, μήνες και έτη. Η ιδιωτική ασφάλιση –κατά το σενάριο- ζει με το όνειρο της εισόδου του κλάδου στην Υγεία και τη Σύνταξη ευελπιστώντας ότι η στιγμή εκείνη θα αποτελέσει και τον καταλύτη στην άνοδο των εργασιών. Τελικά απέχει; και πόσο; από την πραγματικότητα η είσοδος του κλάδου σε αυτό το μεγάλο πεδίο εργασιών;
Η αδυναμία προσδιορισμού συγκεκριμένου, έστω και ενδεικτικού, χρονικού διαστήματος που η ιδιωτική ασφάλιση θα συμπληρώσει με θεσμικό και αναγνωρισμένο ρόλο την δημόσια σύνταξη και υγεία, προκαλεί ανησυχία για τον ρεαλισμό του σεναρίου. Διογκώνεται η άποψη ότι το σενάριο είναι περισσότερο υποθετικό παρά σχέδιο που «τρέχει», επιδιώκει και τελικά είναι υλοποιήσιμο. Και αυτό είναι πολύ σοβαρό.
Ο κίνδυνος να μείνουν στα λόγια τα πράγματα μεγαλώνει όσο συνεχίζεται η καθυστέρηση κατάρτισης και παρουσίασης ολοκληρωμένης πρότασης. Επίσης, ανησυχητική είναι και η απουσία κάποιας έστω και μικρής αναφοράς περί της βουλήσεως της κυβέρνησης να γίνουν έτσι τα πράγματα.
Οι πολιτικοί από την μια πλευρά και οι άνθρωποι της ασφαλιστικής αγοράς από την άλλη δεν μιλούν γι΄ αυτό παρά μονάχα ως εικασία, ως αναγκαία εξέλιξη και όχι ως μοναδική πρόταση για την διασφάλισης δύο βασικών παραμέτρων της ζωής των πολιτών που είναι η σύνταξη και η υγεία.
Επειδή ως γνωστόν όλοι το θέλουν, θα πρέπει και να το στοχοθετήσουν και να το επιδιώξουν με διαφορετικό τρόπο. Για να έλθουν τα πράγματα όπως πρέπει. Η σημερινή τακτική με την περισσή σεμνότητα και την σιωπηρή προσπάθεια αποδείχθηκε στην πράξη λανθασμένη και μη αποδοτική.
