Ασφαλίζεται η πανδημία, δεν ασφαλίζεται η πανδημία. Ένα χρόνο λέμε τα ίδια. Που να πατήσει και να συνεχίσει την συζήτηση του ο Ανασφάλιστος; Αναγκάζεται να κάνει μονόλογο, ώρες – ώρες.
Ακούει από τους εγχώριους ασφαλιστές ότι η πανδημία ασφαλίζεται. Ακούει από τους Ευρωπαίους συνάδελφους των ασφαλιστών ότι η πανδημία δεν ασφαλίζεται. Να ρίξει κορώνα – γράμματα;
Οι Ευρωπαίοι συνάδελφοι επιμένουν να λένε ότι η εξαίρεση του κινδύνου της πανδημίας δεν ήτο δυνατό να αποφευχθεί. Ο λόγος γιατί ο κίνδυνος χτύπησε τα όρια της ασφάλισης.
Οι συνάδελφοι τους στην Ελλάδα επιμένουν να λένε ότι ο κίνδυνος της πανδημίας ασφαλίζεται και κάποιες ασφαλιστικές που τον είχαν εξαιρέσει πριν το ξέσπασμα της πανδημίας τον συμπεριέλαβαν. .. προφανώς αγοράζοντας αντασφάλιση… έτσι δια μαγείας αυτά δεν βγαίνουν.
Και εδώ ξεκινάνε οι αμφιβολίες του Ανασφάλιστου συγκρίνοντας κάποιες διαφορές. Οι Ευρωπαίοι δίνουν λεπτομέρειες και διευκρινίσεις για το κλάδο Ζωής και διευκρινίσεις για τον κλάδο Περιουσίας & Ατυχημάτων πάντα σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο της πανδημίας. Εδώ, οι ασφαλισμένοι ρωτάνε για αυτά τα θέματα … και απαντάνε μόνοι τους. Δεν έχουν στα χέρια τους τίποτα το επίσημο. Σαφές είναι ότι καλύτερα να γνωρίζεις τον κίνδυνο παρά να τον αγνοείς, αλλά και θα πρέπει να ξέρεις όταν τον γνωρίζεις πώς να τον αντιμετωπίζεις.
Και εδώ που τα λέμε από την άλλη πλευρά, μονόλογο κάνει ο Ανασφάλιστος, μη έχοντας συγκεντρώσει και απαντήσεις που να μην διαψεύδονται, τι να κάνουν και όλοι οι ασφαλιστές, όταν οι κυβερνήσεις ορισμένων χωρών αντιγράφουν η μία με την άλλη τα μέτρα, συνεχίζουν να κρατούν κλειδωμένες τις οικονομίες, οδηγώντας τις χώρες τους ακόμα και σε χρεωκοπίες.
Το ίδιο κάνουν και οι ασφαλιστές. Κλειδώνουν εκτός των συμβολαίων τους, τους κινδύνους μία και οι επιχειρήσεις κινδυνεύουν να χάσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών.
