Πρέπει να βγάζουν χιλιάδες ευρώ έσοδα από τον ασφυκτικό κλοιό που δημιουργούν γύρω από τον πελάτη για να του πωλήσει, το bancassurance ένα ή και δύο ασφαλιστικά προϊόντα, με κάθε μία τραπεζική συναλλαγή. Φτάνει να καθίσεις σε ένα από τα γραφεία για όλες τις δουλειές!.
Το πρώτο ερώτημα υποβάλλοντας τα απαραίτητα έντυπα που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί μία τραπεζική συναλλαγή είναι «εσείς , έχετε ασφαλίσει το πορτοφόλι σας;», και στην συνέχεια οι ερωτήσεις για να ανατραπεί το ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ. Επεται σειρά έτοιμων ερωτήσεων που γεννούν το φόβο ότι κάτι σοβαρό θα σου συμβεί γιατί έτσι όπως είναι διατυπωμένες δεν αφήνουν την λογική να δουλέψει.
Θα χρειαστεί ένα ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΛΕΨΟΥΝ, ΔΙΚΑΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, για να βάλεις φρένο στην ασυδοσία και να του αφήσεις έκπληκτους να διερωτώνται από πού τους ήρθε αυτή η απάντηση, αφού κανείς δεν θέλει να του αρπάξουν τα λεφτά από την τσέπη του, άρα και κάθε τους ερώτηση ‘νομιμοποιείται’.
Κανείς δεν θέλει να του κλέψουν το πορτοφόλι όσο και υψηλά εισοδήματα να έχει ή ακόμα και αν έχει 20 ευρώ μέσα. Λίγοι ίσως να μπορούν να αντισταθούν και να παραμείνουν ανασφάλιστοι.
Πόσοι όμως γνωρίζουν τι ασφαλίζουν, για ποιο λόγο θα αποζημιωθούν και τι θα πάρουν;
Η ασφάλιση είναι χρήσιμη. Κανείς τραπεζικός υπάλληλος όμως δεν ρωτά να καταγράψει τις ανάγκες του ανθρώπου που έχει απέναντι του, δίνει ένα συμβόλαιο και παίρνει λεφτά, και συμπληρώνουν, «εμείς είμαστε σαν μία ασφαλιστική, μέσω εμάς, μιλάτε με την ασφαλιστική».
Πολύ ωραία και ότι και αν συμβεί γιατί θα συμβεί καθώς οι ανάγκες των ανθρώπων που αγοράζουν τα εν λόγω συμβόλαια μπορεί να μην συμπίπτουν με τις καλύψεις, τότε η οργή θα είναι απέναντι στην ασφαλιστική και την ασφαλιστική διαμεσολάβηση, όχι απέναντι στις τράπεζες που γράφουν έσοδα τα τελευταία χρόνια από το bancassurance.
Φτάσαμε στην εποχή που ο ρόλος της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης αναβαθμίζεται. Που οδηγούν όμως οι τράπεζες το επάγγελμα με αυτές τις τακτικές των πωλήσεων;
Και ακόμα κάτι άλλο, υποστηρίζουν ότι είναι γνώστες του κλάδου, επιτρέπεται να δίνουν ασφαλιστήρια συμβόλαια και τους όρους αυτούς να τους υπογράφει διευθύνων σύμβουλος μεγάλης ασφαλιστικής που έχει αποχωρήσει από την ασφαλιστική εδώ και μήνες ; Θα μου πείτε μικρό το κακό, μπροστά στα υπόλοιπα. Είναι, όμως και αυτό ένα σημάδι μέσα στα πολλά. Δεν γνωρίζουν τι πωλούν.
Και κάτι άλλο, οι τράπεζες πλέον δεν παρέχουν ποιότητα, αφού όλα τα στελέχη κάνουν όλες τις εργασίες, τις δουλειές τους εν μέρει και τα κόστη τα επωμίζεται ο πελάτης, αφού τα κάνει όλα από σπίτι του με την ηλεκτρονική τραπεζική. Πώς ο ασφαλισμένος που έχει διαφοροποιημένες ανάγκες και αυτές οι ανάγκες χρειάζονται μελέτη και ανάλυση, μπορεί να εμπιστευτεί ανθρώπους που δεν έχουν εντρυφήσει στις ασφάλειες ή δεν εξειδικεύονται σε ένα αντικείμενο; Γιατί όπως το πάνε οι τράπεζες και με τις αλλαγές που κάνουν για να μειώσουν τα λειτουργικά τους κόστη, και ο όρος bancassurance θα εξαφανιστεί!
Ολα αυτά δεν συνάδουν όταν μπαίνουμε σε μία εποχή που θα ξεχωρίσει η ποιότητα και η εξειδίκευση.
