[starbox]
Μέσα στο έρεβος της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης και την απαισιοδοξία, που είναι διάχυτη στο σύνολο των επαγγελμάτων, μπορούμε να δούμε και μερικά αισιόδοξα μηνύματα. Στην ασφαλιστική αγορά, τους τελευταίους μήνες, βλέπουμε έντονες ανακατατάξεις στο στελεχιακό δυναμικό των ασφαλιστικών εταιρειών, τόσο σε επίπεδο ηγεσίας όσο και σε επίπεδο middle management.
Το ίδιο συμβαίνει στις αντασφαλιστικές εταιρείες, αλλά και στους διαμεσολαβούντες. Μια νέα γενιά, 35-55 ετών, φαίνεται ότι αναλαμβάνει το «πηδάλιο» από την προηγούμενη, «κουρασμένη» από τα προβλήματα, γενιά. Νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν φθαρεί από την καθημερινότητα των προβλημάτων, που έχουν γνώσεις, τεχνολογική μόρφωση αλλά και επαφές με τις διεθνείς τάσεις και πρακτικές. Οι άνθρωποι αυτοί είναι που θα περάσουν την ασφαλιστική αγορά στο επόμενο στάδιο: στο στάδιο της απόλυτης τεχνογνωσίας, της εξειδίκευσης και των θεμιτών ανταγωνιστικών πρακτικών. Οι leaders της περιόδου 1970-2000 περνούν σιγά σιγά στο περιθώριο και ως φυσικές οντότητες και ως παράγοντες της ασφαλιστικής αγοράς. Η σκυτάλη περνά σε νέα χέρια και οι φιλοδοξίες, οι φιλοσοφίες, οι στόχοι και οι πρακτικές αλλάζουν. Αλλάζουν όπως έχει αλλάξει η εποχή μας.
Πλέον, οι μεγαλοπαράγοντες, οι δικτυωμένοι, οι εφετζήδες και οι παντογνώστες των τελευταίων 40 ετών, που γιγαντώθηκαν μέσα στις χρηματιστηριακές και οικονομικές «φούσκες» της ελληνικής εσωστρέφειας, δίνουν τη θέση τους σε πιο προσγειωμένους ηγέτες, που γνωρίζουν τα προβλήματα.
Τα Solvency II, για παράδειγμα, μοιάζουν με δύσκολες εξισώσεις για τους νέους ηγέτες και είναι ακατανόητα για τους παλαιότερους. Οι συνεργασίες μεταξύ εταιρειών (joint ventures), που ήταν αδιανόητες για προσωπικούς λόγους τις προηγούμενες δεκαετίες, είναι πλέον εφικτές και αναγκαίες. Η τεχνολογική προσέγγιση των προβλημάτων αποτελεί τη μόνη λύση απέναντι στους συναισθηματισμούς των προηγούμενων δεκαετιών. Οι καιροί άλλαξαν, όπως τραγούδησε και ο Μπομπ Ντύλαν…
Περιοδικό Insurance World Μαρτίου – Απριλίου 2016
