του Νίκου Σακελλαρίου
Όταν παρουσίασε η Eurolife τα αποτελέσματα χρήσης 2016 ξέσπασε μεγάλη κουβέντα στην ασφαλιστική αγορά , εάν πρέπει και κατά πόσον μία ασφαλιστική εταιρεία να γράφει μεγάλα κέρδη από επενδύσεις χαρτοφυλακίου.
Η απάντηση είναι απλή. Θεωρητικά μιλώντας, κάθε επιχείρηση πρέπει να εμφανίζει και κεφαλαιακά κέρδη από τις επενδύσεις της αλλά πάνω απ’ όλα πρέπει να αναζητεί το σωστό μείγμα στρατηγικής ανάπτυξης που αφ’ ενός θα μεγιστοποιήσει τα έσοδά της και θα ισχυροποιήσει τα αποθέματά της και αφ’ ετέρου θα διαφοροποιήσει τις πηγές εσόδων της.
Με απλά λόγια , οργανική ανάπτυξη μέσω της διεύρυνσης των δικτύων πωλήσεων και μετά είναι ευπρόσδεκτα και τα μεγάλα έσοδα από επενδύσεις.
Ο κ. Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου με την εμπειρία και την τεχνογνωσία που έχει , διέκρινε ότι η Eurolife θα έπρεπε να διαφοροποιήσει την ανάπτυξή της σε όλους τους τομείς. Από μία τραπεζοκεντρική εταιρεία που ήταν όταν την παρέλαβε , κατάφερε να διευρύνει το δίκτυό της και με διαμεσολαβητές (σε αναλογία 60/40) και πλέον περνάει στο επόμενο στάδιο με την εισαγωγή σε όλα τα επίπεδα της τεχνολογίας.
Έτσι το μείγμα οργανικής ανάπτυξης (πωλήσεις δικτύου) / έσοδα κεφαλαίου από τις επενδύσεις χαρτοφυλακίου εμπλουτίζεται και με τον παράγοντα της τεχνολογίας που ουσιαστικά θα διευκολύνει ακόμη περισσότερο τις πωλήσεις των συνεργατών αλλά και θα εισάγει νέα προϊόντα σύνταξης και επενδύσεων.
Σε κάθε περίπτωση , στο σύγχρονο επιχειρείν, οι διαχειριστές πρέπει να επιλέγουν όσο το δυνατότερον περισσότερες πηγές εσόδων. Αυτό ακολούθησαν παγκοσμίως μέχρι το 2008 οι τραπεζικοί και ασφαλιστικοί όμιλοι.
Η χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε τότε, ανάγκασε τις Κεντρικές Τράπεζες να επιβάλλουν στις τράπεζες να επιλέξουν μόνο τραπεζικές εργασίες και στις ασφαλιστικές να απομακρυνθούν από επενδυτικές “ταχυδακτυλουργίες“. Οι επιτυχημένοι ασφαλιστικοί όμιλοι κατάφεραν να βρουν την ‘χρυσή τομή’ ανάμεσα στους παραδοσιακούς τρόπους ανάπτυξης και στην καινοτομία.
