Αυτά που λέγονται φανερά είναι ότι όλες οι ασφαλιστικές γράφουν αυξημένη παραγωγή κάθε χρόνο, καμία δεν πέφτει. Λίγο διαφορετική άποψη έχουν τα στατιστικά των κλάδων που δημοσιεύει η ΕΑΕΕ. Και αυτό κάποιοι δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Μπορούν όμως πολύ εύκολα να δώσουν δικές τους ερμηνείες.
Ασφαλείς ερμηνείες, μη ασφαλείς, πάντως δίνονται και μεταφέρονται από στόμα σε στόμα.
Μιλάμε για ασφαλιστικές που στηρίζονται μόνο στην παραγωγή αυτοκινήτου, ακόμα και για ασφαλιστικές που δεν έχουν καταφέρει να αναπτυχθούν όπως θα άρμοζε παρά το γεγονός ότι έχουν εγγραφεί στο μητρώο την ίδια ημέρα με ασφαλιστικές μικρές που δεν διαθέτουν την ίδια δύναμη και αίγλη αλλά στον στίβο τις έχουν ξεπεράσει.
Η στήλη αναρωτιέται αν η Ελλάδα είναι τόσο μικρό μαγαζί που, τέτοιο που δεν προκαλεί το έξτρα ενδιαφέρον για μία ή πολλές μεγάλες ξένες ασφαλιστικές. Αν δεν υπάρχουν απαιτήσεις, και αν οι στόχοι είναι να επιτυγχάνεται μία μικρή αύξηση κάθε χρόνο της τάξης του 3%, 4%. Πώς να το εξηγήσουμε διαφορετικά όταν οι προδιαγραφές υπάρχουν.
Το στελεχιακό δυναμικό υπάρχει. Μπορεί και να χρειάζεται να μετατοπιστούν κάποιες καρέκλες ή να αλλάξουν κάποια καπέλα. Τα εργαλεία υπάρχουν. Είδαμε το παράδειγμα της ERGO, μένει τώρα να γυρίσει ο τροχός προς την ανάπτυξη έτσι όπως θα μπορούσε να γράψει μία μεγάλη ασφαλιστική του βεληνεκούς της ERGO.
Κρίμα να υπάρχουν ονόματα και να μην έχουν ανεξίτηλη σφραγίδα.
