Ποσοτικός περιορισμός ευθύνης του ιδιοκτήτη μέχρι την αξία του ζημιογόνου αυτοκινήτου εφόσον κατά το ατύχημα δεν ήταν κάτοχος ή οδηγός – Αναιρετική διαδικασία – Δεκτή η ένσταση του ποσοτικού περιορισμού της ευθύνης της αναιρεσείουσας ιδιοκτήτριας και μη κατόχου και μη οδηγού μέχρι της αξίας του ζημιογόνου αυτοκινήτου – Ο ασφαλισμένος εναγόμενος από τον ασφαλιστή μπορεί να αντιτάξει εναντίον του ό,τι θα μπορούσε να αντιτάξει κατά του ζημιωθέντος τρίτου.
Κρίθηκε ότι το Εφετείο, που δέχθηκε ότι η ένσταση ποσοτικού περιορισμού της ευθύνης μέχρι την αξία του αυτοκινήτου, μπορεί να προταθεί νόμιμα από τον ιδιοκτήτη– μη κάτοχο, μόνο κατά του ζημιωθέντος, και όχι και κατά του ασφαλιστή, που στρέφεται αναγωγικά εναντίον του, απορρίπτοντας ως μη νόμιμη την σχετική ένσταση της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας, εσφαλμένα εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 4 του ν. ΓπΝ/1911, αφού μετά την υποκατάσταση της ήδη αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ζημιωθέντος τρίτου, νόμιμα προτείνεται έναντι αυτής η ως άνω ένσταση, η οποία μπορούσε να προταθεί έναντι του ζημιωθέντος.
Δεκτός ο μοναδικός λόγος αναίρεσης.
Αναιρεί και παραπέμπει.
Διαβάστε περισσότερα στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «Ο Σόλων»
