Του Νίκου Γαβρίλη, Γενικού Γραμματέα και Υπεύθυνου Επικοινωνίας ΣΕΜΑ
Μια απλή ανάγνωση των τίτλων των ειδήσεων της ημέρας μάς φέρνει, δυστυχώς πολύ τακτικά, πρόσωπο με πρόσωπο με μια παγκόσμια πραγματικότητα γεμάτη από βία κάθε μορφής. Τις περισσότερες φορές, με ένοπλη βία και, φυσικά, με τη «βία» που προκαλεί στις σχέσεις των λαών ο αδυσώπητος οικονομικός πόλεμος των ισχυρών του πλανήτη.
Το Ινστιτούτο Οικονομίας και Ειρήνης (Institute for Economics and Peace – IEP), με έδρα το Σίδνεϊ και γραφεία σε άλλες μεγαλουπόλεις, είναι ένας οργανισμός που διεξάγει μεγάλης κλίμακας έρευνες και δημιουργεί δείκτες υπολογισμού των κινδύνων από φαινόμενα βίας ανά κράτος. Οι έρευνες του IEP δημοσιεύονται συχνά σε μέσα παγκόσμιας εμβέλειας, όπως οι New York Times, η Washington Post και το BBC, ενώ στο έργο του έχει συχνά αρωγούς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και το ίδρυμα των Lloyds.
Ο Παγκόσμιος Δείκτης Τρομοκρατίας του IEP (Global Terrorism Index) κατατάσσει 163 χώρες με βάση καταγεγραμμένα περιστατικά τρομοκρατικών επιθέσεων πενταετίας και τις επακόλουθες ανθρώπινες απώλειες, τραυματισμούς και συλλήψεις αιχμαλώτων. Στην κορυφή της λίστας, αυτήν τη στιγμή, βρίσκεται η Μπουρκίνα Φάσο, με 111 περιστατικά τρομοκρατικών επιθέσεων τον χρόνο, περισσότερες από 1.500 ανθρώπινες ζωές χαμένες, περισσότερους από 200 τραυματίες και 8 άτομα που κρατήθηκαν όμηροι.
Κι αν αυτή η χώρα της Δυτικής Αφρικής μας φαίνεται αρκετά μακριά, ώστε να μη γνωρίζουμε ούτε την πρωτεύουσά της και να βαυκαλιζόμαστε ότι θεωρούμαστε μια ασφαλής χώρα, ας σημειωθεί ότι ο εν λόγω δείκτης μάς κατατάσσει στην 36η θέση, πάνω από χώρες που δεν θα πιστεύαμε ότι θα θεωρούνταν λιγότερο «επικίνδυνες» βάσει της γεωγραφικής τους θέσης (Ιορδανία, Αλγερία, Λιβύη, Λίβανος).
Η πρόσφατη έναρξη των πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ Ισραήλ και Ιράν είναι μια πειστική ένδειξη ότι συρράξεις μπορεί να συμβούν κοντά και μακριά από την πόρτα μας. Τι σημαίνει όμως για τις επιχειρήσεις άλλων χωρών η δραστηριοποίησή τους σε περιοχές, ή κοντά σε περιοχές, που πλήττονται από τρομοκρατικές επιθέσεις; Τι σημαίνει για μια ναυτιλιακή εταιρεία η πλεύση σε νερά κοντά σε επικίνδυνες ζώνες, όπως η Μαύρη Θάλασσα; Τι μπορεί να συμβεί σε έναν τοπικό επενδυτή του οποίου τα περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται στο επίκεντρο μιας βίαιης και πολιτικά υποκινούμενης επίθεσης;
Οι κίνδυνοι που απειλούν τους επιχειρηματίες εντός ή εκτός των συνόρων δεν περιορίζονται στις τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά και στη μεταβλητότητα της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας σε κράτη με τα οποία έχουν οικονομικές συναλλαγές.
Η αύξηση των δασμών που ανταλλάσσουν ως οικονομικά «πυρά» Κίνα και ΗΠΑ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης, το 2011, οι κρατικές αρχές προχώρησαν σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων ξένων ιδιωτών και αμφισβήτησαν τα δικαιώματα χωρών σε πλουτοπαραγωγικούς πόρους. Κυβερνήσεις μπορεί, λοιπόν, να προχωρήσουν σε μονομερή ακύρωση εμπορικών συμβάσεων αν η χώρα προέλευσης του προμηθευτή βρίσκεται σε τεταμένες διπλωματικές σχέσεις με τη δική τους.
Εδώ και δεκαετίες, η παγκόσμια ασφαλιστική αγορά συγκεντρώνει και αξιολογεί δεδομένα, όπως αυτά που δημοσιεύει το IEP, και είναι σε θέση να παρέχει ασφαλιστική κάλυψη έναντι των παραπάνω κινδύνων, επιτρέποντας σε εταιρείες σε όλο τον κόσμο να διεξάγουν εργασίες γνωρίζοντας ότι έχουν προστασία από διεθνούς κύρους αντασφαλιστικούς φορείς.
Διαβάστε τη συνέχεια στο Broker’s Time, τ. 80
