Συνέντευξη στην Ελενα Ερμείδου

Κάθε χώρα έχει υιοθετήσει διαφορετική πολιτική αντιμετώπισης των ζημιών από φυσικές καταστροφές, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα  διαφορετικά ανά κράτος είδη των κινδύνων που διατρέχουν από φυσικά φαινόμενα, την οικονομική κατάσταση της χώρας η/και την εμπειρία άλλων χωρών από σχήματα που έχουν εφαρμόσει εξηγεί σε συνέντευξη του στο IW ο κος Παυλόπουλος Νικόλαος Τεχνικός Διευθυντής στην Μinetta, διευκρινίζοντας ότι το Ελληνικό κράτος, παρά τις όποιες προτάσεις έχουν κατά καιρούς υποβληθεί προς αξιολόγηση και συζήτηση από φορείς της ιδιωτικής ασφάλισης,  αντιμετωπίζει ακόμα κάθε φυσική καταστροφή μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η χώρα μας συμπληρώνει είναι μία (και) ασφαλιστικά αξιοσημείωτη περίπτωση καθώς αν και έχει υποστεί πολλές σημαντικές καταστροφές λόγω της θέσης της, εντούτοις θεωρεί ότι οι αναμενόμενοι σεισμοί αφορούν άλλους εκτός από αυτήν.

• Ένας κίνδυνος που κοστίζει ακριβά, είναι ο κίνδυνος των φυσικών καταστροφών. Παρά ταύτα, οι οικονομικές ζημιές που προέρχονται από τις φυσικές καταστροφές είναι κάθε χρόνο σχεδόν τριπλάσιες των ασφαλισμένων. Πώς το εξηγείτε αυτό;

 Μία γενική προσέγγιση σχετικά με το ερώτημα αυτό είναι ο συνδυασμός μεταξύ της  εμφάνισης φυσικών καταστροφών σε διαρκώς περισσότερες περιοχές του πλανήτη με αυξανόμενη συχνότητα και ένταση και της ανομοιομορφίας του ποσοστού των ασφαλισμένων από το σύνολο των κινδύνων σε αυτές τις περιοχές. Η ανομοιομορφία αυτή είναι εύλογη καθώς η ασφαλιστική συνείδηση των κατοίκων η/και η δυνατότητα για πλήρη ασφαλιστική κάλυψη κατά κινδύνων που απειλούν τα πρόσωπα αλλά και  την περιουσία τους, διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή.

• Για την περίπτωση της Ελλάδας, τι έχετε να μας πείτε. Που κυμαίνεται το ποσοστό των ασφαλισμένων ζημιών;

Η Ελλάδα πλήττεται κυρίως από δύο κατηγορίες φυσικών φαινομένων που έχουν συχνά καταστροφικές συνέπειες, αυτές της σεισμικής δραστηριότητας και  των πλημμυρών, ενώ επίσης συχνά σοβαρές καταστροφές προκαλούνται από πυρκαιές σε δασικές περιοχές.

Η χώρα μας είναι μία (και) ασφαλιστικά αξιοσημείωτη περίπτωση κατά την γνώμη μου, καθώς αν και έχει υποστεί πολλές σημαντικές καταστροφές λόγω της θέσης της (βρισκόμαστε σε μία από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του πλανήτη με αυξημένο κίνδυνο και αναμένεται ότι θα συμβαίνουν σεισμικά γεγονότα), εντούτοις μάλλον θεωρούμε ότι οι αναμενόμενοι σεισμοί αφορούν άλλους εκτός από εμάς! Μόνον έτσι εξηγείται ότι το ποσοστό ασφάλισης κατοικιών κατά των κινδύνων από σεισμό, εξακολουθεί δεκαετίες τώρα να είναι εξαιρετικά χαμηλό και καταλήγει σε μονοψήφιο, αν αφαιρέσουμε τις υποχρεωτικές ασφαλίσεις λόγω  δανειακών υποχρεώσεων. Ομοίως για τους κινδύνους από πλημμύρες ή από άλλα φυσικά φαινόμενα.

Μάλιστα το πρόσφατο γεγονός με την καταστροφική πλημμύρα στην περιοχή της Μάνδρας Αττικής για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνει τον κανόνα που ισχύει στην χώρα μας, ότι ο αριθμός των ζημιών  που θα κληθούν να πληρώσουν οι ασφαλιστικές εταιρίες θα ανέλθει σε μονοψήφιο ποσοστό σε σχέση με το συνολικό πλήθος αυτών.

• Ποια είναι τα συνήθη σχήματα ασφάλισης τέτοιων κινδύνων, δηλαδή το κράτος με αντασφαλιστικές σε συνεργασία με ασφαλιστικές, και φορείς πολιτικής προστασίας, κάτι άλλο και τι μοντέλο εφαρμόζει το ελληνικό κράτος;

Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τρόποι, συνδυασμοί η σχήματα αντιμετώπισης ζημιών συνεπεία φυσικών καταστροφών που κινούνται μεταξύ της απλής προαιρετικής ιδιωτικής ασφάλισης και της υποχρεωτικής ασφάλισης. Κάθε χώρα έχει υιοθετήσει διαφορετική πολιτική αντιμετώπισης των ζημιών από φυσικές καταστροφές λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα, διαφορετικά ανά κράτος, είδη των κινδύνων που διατρέχουν από φυσικά φαινόμενα, την οικονομική κατάσταση της χώρας η/και την εμπειρία άλλων χωρών από σχήματα που έχουν εφαρμόσει,

Όσον αφορά το Ελληνικό κράτος, παρά τις όποιες προτάσεις έχουν κατά καιρούς υποβληθεί προς αξιολόγηση και συζήτηση από φορείς της ιδιωτικής ασφάλισης,  αντιμετωπίζει ακόμα κάθε φυσική καταστροφή μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό εφαρμόζοντας συνδυασμούς πολιτικής επιδομάτων, καταβολές αποζημιώσεων σύμφωνα με κριτήρια που οδηγούν σε ποσά επαρκή για μερική αποκατάσταση ζημιών και συνήθως εξαγγέλλεται και επιδότηση δανείων για την αποκατάσταση τους.

• Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος σήμερα από το μοντέλο που εφαρμόζει και ποια τα οφέλη από την μεταφορά των κινδύνων αυτών σε ιδιώτες και στις αγορές κεφαλαίων;

Αν και οι ειδικότεροι να απαντήσουν στο ερώτημα μάλλον είναι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς που ζουν το πρόβλημα κάθε φορά που εμφανίζεται, εκτιμώ ότι η ανάγκη δημιουργίας και διατήρησης του ελάχιστου αναγκαίου αποθεματικού ή η εξεύρεση πρόσθετων κεφαλαίων για την αντιμετώπιση τέτοιων κινδύνων είναι ένα από τα σημαντικά προβλήματα ιδιαίτερα κάτω από τις σημερινές οικονομικές συνθήκες. Επίσης προβλήματα πρέπει να αποτελούν τόσο το κόστος διαχείρισης των ζημιών που προκύπτουν μετά από κάθε φυσική καταστροφή (δεν αναφέρομαι στην ενεργοποίηση του κρατικού μηχανισμού για διάσωση πολιτών η περιορισμό ζημιών) όσο και συνήθης διαφορετική αντιμετώπιση ζημιωθέντων,  λόγω των κριτηρίων που εφαρμόζονται για χορήγηση επιδοτήσεων η δανείων με βάση προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται.

Αντίθετα η μεταφορά μέρους η/και του συνόλου τέτοιων κινδύνων σε ιδιώτες και στις αγορές κεφαλαίων, αφενός μεν περιορίζει σημαντικά την ανάγκη σχηματισμού πολύ μεγάλων ποσών ως αποθεματικών η εξεύρεσης αυτών, για αντιμετώπιση καταστροφών αυτής της φύσης, αφετέρου δε απαλλάσσει το κράτος από το μεγαλύτερο μέρος  του κόστους για την διαχείριση/διεκπεραίωση των περιστατικών ζημιών για την αποκατάστασή τους. Παράλληλα η πολύτιμη εμπειρία των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιριών μέσα και από μοντέλα κινδύνου που εφαρμόζουν, μπορεί να βοηθήσει σε λήψη αποφάσεων επιμερισμού κινδύνων από φυσικές καταστροφές που θα οδηγήσουν εκτός των άλλων και σε πρόσθετα έσοδα του κράτους μέσα από την φορολόγηση των δραστηριοτήτων που θα εκχωρηθούν στον ιδιωτικό τομέα συμβάλλοντας έτσι στην περαιτέρω ανάπτυξή του.

• Θα είχε αξία η δημιουργία ενός επενδυτικού fund στην Ελλάδα που θα επένδυσε σε ομόλογα καταστροφών;

Αν και η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα προϋποθέτει αξιολόγηση πολλών παραμέτρων, εκτιμώ προχείρως ότι υπάρχει σοβαρό αντικείμενο θετικού προβληματισμού για μία τέτοια ενέργεια.

• Τι προϋποθέσεις πρέπει να πληροί ο πελάτης για να ασφαλιστεί έναντι φυσικών καταστροφών, ποια ασφαλιστήρια διαθέτουν αυτές τις καλύψεις και με τι κόστος;

 Η μοναδική προϋπόθεση είναι ο πελάτης να έχει ασφαλιστική συνείδηση, να νοιάζεται για να διασφαλίσει από απρόβλεπτο και τυχαίο γεγονός ό,τι ο ίδιος θεωρεί σημαντικό και προστατεύει.

Όλες σχεδόν οι κατηγορίες ασφαλιστικών προϊόντων μπορούν να παρέχουν κάλυψη έναντι κινδύνων από φυσικές καταστροφές με κόστος που, παρά την έξαρση των φυσικών καταστροφών, παραμένει πολύ χαμηλό και διαμορφώνεται κυρίως με βάση τα χαρακτηριστικά του προς ασφάλιση κινδύνου και την απαλλαγή με την οποία θα συμφωνήσει ο ασφαλισμένος.

Η κάλυψη αυτή παρέχεται σε ασφαλιστήρια συμβόλαια: περιουσίας (προτιμολογημένα και μη), κατά Παντός Κινδύνου, μεταφερομένων εμπορευμάτων, σκαφών,  προσώπων, αυτοκινήτων ενώ ειδικά εμείς στη Minetta ανεξάρτητα από την κάλυψη έναντι φυσικών καταστροφών, έχουμε προνοήσει ώστε σε κάθε ασφαλισμένο αυτοκίνητο ακόμα και στο βασικό πρόγραμμα στην εταιρία μας να παρέχουμε επίδομα ολοσχερούς καταστροφής, κάλυψη που μας ξεχώρισε και στα πρόσφατα συγκλονιστικά γεγονότα στην Μάνδρα Αττικής όπου άμεσα αποζημιώσαμε τους ασφαλισμένους μας.