Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η έλλειψη δικαιοσύνης αποτελεί το Νο1 φόβο των πολιτών (91.9%), εκτοπίζοντας στη δεύτερη θέση τον κίνδυνο της ανεργίας (84.6%)!
Έκπληκτη για τα αποτελέσματα της έρευνας δηλώνει στο Virus η επιστημονική υπεύθυνη, Έφη Σίμου, τονίζοντας: «Το θέμα ότι ένας πολίτης αισθάνεται ανίσχυρος σε θέματα δικαιοσύνης είναι εξαιρετικά σημαντικό, γιατί η δικαιοσύνη είναι βασικός πυλώνας της δημοκρατίας. Ως πολίτης θέλω να αισθάνομαι ισότιμα, να ξέρω ότι αν μου συμβεί κάτι θα μπορώ να το αντιμετωπίσω».
Η ίδια επισημαίνει, παράλληλα, πως η μακροχρόνια ανεργία που προκλήθηκε από την παρατεταμένη οικονομική κρίση δεν αποτελεί απλά απώλεια ανθρώπινου δυναμικού. «Είναι μια άδικη και αντιδημοκρατική τιμωρία για τον παραγωγικό ιστό της χώρας και ιδιαίτερα για τους νέους, που στερούνται την δυνατότητα ανάπτυξης και δημιουργίας» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Την ίδια ώρα, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι σχεδόν οι μισοί πολίτες (45%) ιεραρχούν χαμηλά το φόβο για τις επιδημίες. Όπως επισημαίνει η κ. Σίμου, μια πιθανή εξήγηση είναι το πλήγμα εμπιστοσύνης των πολιτών αναφορικά με την πληροφόρηση σε θέματα υγείας, που μπορεί να εδράζεται στην κακή επικοινωνιακή διαχείριση των επιδημιών του 2009 & 2011 και τις θεωρίες συνωμοσίας.
Σύμφωνα με τη μελέτη, ο κίνδυνος που οι ερωτώμενοι φοβούνται λιγότερο είναι εκείνος της διεθνούς τρομοκρατίας (47.7%).
Σημαντικές διαφοροποιήσεις καταγράφηκαν στις απαντήσεις των δύο φύλων, με τις γυναίκες να δηλώνουν ότι φοβούνται περισσότερο τον κίνδυνο της ασθένειας, του πολέμου και της διεθνούς τρομοκρατίας. Ο φόβος αυξάνεται, επίσης, με βάση την ηλικία. Έτσι, ο μεγαλύτερος φόβος των ατόμων ηλικίας 18-34 ετών, ήταν η ανεργία (89.8%), ενώ ερωτώμενοι ηλικίας 35 ετών και άνω δήλωσαν ότι φοβούνται περισσότερο την έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης (>90%).
Επιμέρους διαφοροποιήσεις καταγράφονται ανά περιφέρειες. Για παράδειγμα, οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου Αττικής, μετά την έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης φοβούνται περισσότερο τον κίνδυνο της εγκληματικότητας (85.5%), ενώ οι κάτοικοι της κεντρικής Μακεδονίας (87.7%) και της υπόλοιπης Ελλάδας (90.1%) φοβούνται περισσότερο τον κίνδυνο της φτώχειας. Αντιστρόφως, ο φόβος της ανεργίας και της φτώχειας καταγράφηκε περισσότερο σε ερωτώμενους, οι οποίοι κατοικούν εκτός της Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας.
Καταλυτικό ρόλο στην αξιολόγηση των κινδύνων αποτέλεσε ο παράγοντας οικονομικές δυσκολίες, αφού συμμετέχοντες με πολλές οικονομικές δυσκολίες είχαν 3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να φοβούνται τη φτώχεια και την ανεργία και 1.5 φορές να φοβούνται τους σεισμούς και τις επιδημίες.
Η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε το Σεπτέμβριο του 2013, μέσω τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε δείγμα 1.227 ατόμων με αναλογική κατανομή στις 13 περιφέρειες, αποτελεί την πρώτη προσπάθεια καταγραφής των κοινωνικών και ψυχολογικών επιδράσεων της οικονομικής κρίσης, στον τρόπο με τον οποίο αξιολογεί ο πληθυσμός τους φόβους του για μια σειρά από κινδύνους.
Καταλήγοντας η κ. Σίμου υπογραμμίζει πως “η τακτική παρακολούθηση της συμπεριφοράς των ατόμων είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της ακραίας δυσπιστίας σε ότι αφορά τη διαχείριση του κινδύνου από αυτούς που λαμβάνουν αποφάσεις”, σημειώνοντας ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο που παρουσιάζονται τα μηνύματα του φόβου από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
“Τα ευρήματα θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην πολιτική”εκτιμά περαιτέρω, τονίζοντας ότι η νομοθεσία θα πρέπει να απλοποιηθεί και να μην υπόκειται σε συνεχείς αλλαγές που επηρεάζουν τη συμμόρφωση των πολιτών, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης τους στη δικαιοσύνη και τη μειωμένη αξιοπιστία της χώρας ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επισυνάπτεται η μελέτη: 107-1444113517
ΠΗΓΗ: virus.com.gr
