Σε μια εποχή όπου σχεδόν κάθε επιχείρηση λειτουργεί ψηφιακά, από την τιμολόγηση και τις πληρωμές μέχρι τα αρχεία πελατών και την επικοινωνία, η κυβερνοασφάλεια έχει πάψει να είναι τεχνικό ζήτημα πληροφορικής και έχει μετατραπεί σε ζήτημα καθαρής επιχειρηματικής επιβίωσης. Κι όμως, όταν η συζήτηση φτάνει στο cyber insurance, το πρώτο αντανακλαστικό πολλών επιχειρηματιών παραμένει το ίδιο: «Είναι ακριβό».
Η ένσταση αυτή ακούγεται λογική, ιδιαίτερα σε μια περίοδο αυξημένων λειτουργικών εξόδων. Ωστόσο, σύμφωνα με ανθρώπους της αγοράς του digital risk, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το ύψος του ασφαλίστρου, αλλά ο τρόπος που το αξιολογούμε. Διότι συνήθως συγκρίνεται με το «μηδέν», και όχι με το πραγματικό κόστος μιας επίθεσης.
Ο Digital Risk Insurance Broker και Cyber Resilience Strategist Νίκος Γεωργόπουλος περιγράφει τη σύγχρονη φιλοσοφία της ασφάλισης στον κυβερνοχώρο ως κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή αποζημίωση μετά το συμβάν. Όπως επισημαίνει, η προληπτική cyber insurance λειτουργεί ως μηχανισμός διαχείρισης κινδύνου, ως «ο φακός μέσα στο σκοτάδι του ψηφιακού λαβύρινθου», μια οργανωμένη ομάδα υποστήριξης που ενεργοποιείται τη στιγμή που όλα γύρω από την επιχείρηση μοιάζουν να καταρρέουν.
Και τότε τίθεται το ουσιαστικό ερώτημα: πόσο κοστίζει πραγματικά μια κυβερνοεπίθεση; Όχι θεωρητικά, αλλά στην πράξη. Πόσο κοστίζουν οι μέρες που τα συστήματα μένουν κλειστά και τα τηλέφωνα δεν χτυπούν; Πόσο κοστίζει η απώλεια εμπιστοσύνης όταν πελάτες μαθαίνουν ότι τα δεδομένα τους εκτέθηκαν; Πόσο κοστίζουν τα πρόστιμα, οι νομικές διεκδικήσεις, η ανάγκη αποκατάστασης της φήμης; Σε πολλές περιπτώσεις, το τελικό ποσό ξεπερνά κατά πολύ το ετήσιο ασφάλιστρο, φτάνοντας σε επίπεδα που μπορούν να απειλήσουν ακόμη και τη βιωσιμότητα μιας μικρομεσαίας επιχείρησης.
Ταυτόχρονα, η νέα γενιά cyber ασφαλιστηρίων δεν περιορίζεται πλέον στην οικονομική κάλυψη. Προσφέρει αξιολόγηση κινδύνων, προληπτικούς ελέγχους ασφαλείας, άμεση τεχνική και νομική υποστήριξη, διαχείριση περιστατικών και καθοδήγηση στην επικοινωνία κρίσης. Με άλλα λόγια, λειτουργεί ως ένας ολοκληρωμένος μηχανισμός επιχειρησιακής συνέχειας, που βοηθά την εταιρεία να σταθεί όρθια όταν όλα δοκιμάζονται.
Η πραγματικότητα είναι ότι το ψηφιακό περιβάλλον έχει αλλάξει ριζικά. Cloud, τηλεργασία, τεχνητή νοημοσύνη και διαρκής διασύνδεση αυξάνουν τις ευκαιρίες, αλλά πολλαπλασιάζουν και την έκθεση στον κίνδυνο. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα συμβεί μια επίθεση, αλλά πότε. Και σε αυτό το τοπίο, η αναμονή κοστίζει περισσότερο από την πρόληψη.
Ίσως, τελικά, το cyber insurance να μην είναι μια ακόμη δαπάνη στον προϋπολογισμό. Ίσως να είναι η πιο ρεαλιστική επένδυση ανθεκτικότητας που μπορεί να κάνει σήμερα μια επιχείρηση. Γιατί στον ψηφιακό λαβύρινθο της σύγχρονης αγοράς δεν επιβιώνει ο μεγαλύτερος ή ο πιο αισιόδοξος, αλλά εκείνος που έχει προετοιμαστεί εγκαίρως.
