της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου
Αυξάνονται και…πληθύνονται οι αποζημιώσεις για αστική αυθύνη καθώς οι εποπτικές αρχές γίνονται όλο και πιο αυστηρές, οι εφοδιαστικές αλυσίδες πιο πολύπλοκες και ολοένα και περισσότερες ομάδες ανά τον κόσμο στρέφονται σε αγωγές αμερικανικού τύπου, διεκδικώντας υψηλές αποζημιώσεις από τις εταιρείες.
Μέσω της μελέτης Global Claims Review, η Allianz Global Corporate & Specialty (AGCS) ανέλυσε πάνω από 100.000 αιτήσεις αποζημιώσεις για αστική ευθύνη σε πάνω από 100 χώρες, συνολικού ύψους 8,85 δισ. ευρώ για την περίοδο 2011-2016. Μεταξύ των συμπερασμάτων ήταν ότι τα ελαττωματικά προϊόντα και τα συμβάντα στον χώρο εργασίας αποτελούν την βασική “πηγή” αιτήσεων καταβολής αποζημιώσεων από επιχειρήσεις, καθώς αναλογούν στο 23% του συνολικού αιτούμενου ποσού.
Οι ζημίες από συγκρούσεις/πτώσεις/αντικείμενα που έπεσαν βρίσκονται στην “καρδιά” των περισσότερων αιτήσεων αποζημιώσεων αστικής ευθύνης που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικές εταιρείες (48% του συνόλου), σύμφωνα πάντα με τη μελέτη της Allianz. Είναι πάντως ενθαρρυντικό ότι η συχνότητα των αιτήσεων βαίνει μειούμενη χάρη στην καλύτερη διαχείριση κινδύνων, τους αυστηρότερους κανονισμούς ασφαλείας αλλά και την εν εξελίξει στροφή από τη βαριά βιομηχανία προς τις υπηρεσίες.
Από την άλλη πλευρά, είναι ορατό το ενδεχόμενοι οι “μεγάλες” αποζημιώσεις αστικής ευθύνης να καταστούν πιο δαπανηρές, περίπλοκες και διεθνοποιημένες. Τα σκάνδαλα με τις μετρήσεις εκπομπών ρύπων στην αυτοκινητοβιομηχανία είναι ένα καλό παράδειγμα προς την κατεύθυνση αυτή: Η γερμανική Volkswagen συμφώνησε να καταβάλει 4,3 δισ. δολάρια στις ΗΠΑ, παραδεχόμενη τόσο αστικές όσο και ποινικές ευθύνες. Επιπροσθέτως, πολλοί πελάτες της VW απαιτούν αποζημίωση επειδή πούλησαν (ή αγόρασαν) αυτοκίνητα που παρήγαγαν υψηλότερους ρύπους σε σχέση με ό,τι υποστήριζε η αυτοκινητοβιομηχανία. Και άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν μπει στο “μικροσκόπιο” των αρχών εν μέσω υποψιών ότι κατασκεύαζαν ΙΧ με εκπομπές ρύπων πάνω από τα υψηλότερα νόμιμα όρια.
Η προοπτική για υψηλότερες ζημίες από αστική ευθύνη ανά τον κόσμο ενισχύεται, ιδίως όσον αφορά τις ανακλήσεις ελαττωματικών προϊόντων, την εταιρική ευθύνη και περιστατικά κυβερνοεπιθέσεων, αναφέρει η AGCS. Επιπροσθέτως, νέες εστίες για αποζημιώσεις αστικής ευθύνης θα προκύψουν από τις “τεχνολογίες της διαταραχής” (disruptive technologies) και τα πιο πολύπλοκα επιχειρηματικά μοντέλα της οικονομίας του διαμοιρασμού (sharing economy).
Οι εποπτικές αρχές ανά τον κόσμο έχουν γίνει πιο αυστηρές, υποχρεώνοντας σε μεγαλύτερη λογοδοσία τις εταιρείες και τα ΔΣ τους, ενώ ο επενδυτικός ακτιβισμός αυξάνεται. Την ίδια στιγμή, η νομοθεσία για την προστασία των καταναλωτών έχει ενισχυθεί σε πολλές χώρες και η “μόδα” των ομαδικών αγωγών αμερικανικού τύπου εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο. Παρότι οι ομαδικές αγωγές από καταναλωτές και επενδυτές παραμενουν κυρίως αμερικανική υπόθεση, η συλλογική αποκατάσταση (collective redress) προσλαμβάνει διεθνείς διαστάσεις, περιλαμβανομένης και της Ευρώπης, καταλήγει η Allianz.
