του Βάιου Κρόκου
Την ώρα που το σύνολο της κοινωνίας προσπαθεί να ανακάμψει δειλά δειλά από το αιφνίδιο ξέσπασμα της πανδημίας, κάτι ανάλογο συμβαίνει σε οικονομίες και επιχειρήσεις.
Παρόμοια, μετά τις πρώτες επιτυχημένες αντιδράσεις η ασφαλιστική αγορά στοχεύει αφενός μεν τον περιορισμό των απωλειών λόγω της διαφαινόμενης ύφεσης, αφετέρου τον επαναπροσδιορισμό της σε κρίσιμους κλάδους και νέους τομείς στους οποίους ελλοχεύουν σημαντικοί κίνδυνοι. Με νέες καλύψεις και καινοτόμα προϊόντα.
Είναι αλήθεια, ωστόσο πως το διακύβευμα για μια ακόμη φορά είναι μεγάλο, αν αναλογιστεί κανείς πως συνολική παραγωγή έρχεται σε πλήρη αναλογία με την πορεία της οικονομίας της χώρας. Αυτό αποτυπώθηκε και την περίοδο της πολυετούς κρίσης στην χώρα. Η καθηλωμένη μόνιμα – στα ίδια επίπεδα περίπου – συνεισφορά του κλάδου επί του συνολικού ΑΕΠ αποτελούσε πάντα πεδίο αντιπαράθεσης και προβληματισμού. Η έλλειψη ασφαλιστικής συνείδησης μόνιμο τροχοπέδη.
Θα περιοριστεί η διαβούλευση στο τι καλύφθηκε και τι όχι εν μέσω COVID-19 ή θα αναζητηθούν οι λύσεις και οι τρόποι επικοινωνίας για να αναδειχθούν τα οφέλη της ασφάλισης σε όλους τους κρίσιμους τομείς;
Υπό αυτό το πρίσμα, τα ομαδικά – συνταξιοδοτικά προγράμματα αποτελούν έναν τομέα που αναδεικνύουν την έννοια της ασφαλιστικής συνείδησης, προσφέροντας λύσεις σε εργοδότες και εργαζόμενους εκατέρωθεν.
Αυτό σημειώνει στέλεχος της αγοράς στο IW, υπενθυμίζοντας το θετικό αντίκτυπο που είχε για μια επιχείρηση να έχει ασφαλισμένους σε τέτοια προγράμματα τον καιρό της οικονομικής κρίσης.
Είναι γεγονός πως οι ομαδικές ασφαλίσεις υγείας και σύνταξης αποτέλεσαν μία εικόνα ελπίδας για την ελληνική ασφαλιστική αγορά ενώ βοήθησαν σημαντικά στην αύξηση της καλής εργασιακής εικόνας των επιχειρήσεων αλλά και στο “δέσιμο” των εργαζομένων με την επιχείρηση καθώς δείχνει ότι η επιχείρηση εκτιμά και ανταμείβει τους εργαζομένους της.
Ας αποτελέσουν ξανά ένα ουσιαστικό στήριγμα στις διαφαινόμενες μεγάλες προκλήσεις σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις.
