Κοστίζουν περισσότερο από όσο πιστεύουμε και από ότι φαίνεται. Για να επουλωθούν οι ζημιές που αφήνουν χρειάζεται κόπος και χρόνος. Κάποια κενά μένουν κενά.
Και φυσικά μιλάμε για ανθρώπους που κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Εχουν λόγο παρεμβαίνουν, δεν σωπαίνουν ποτέ, αλλά ποτέ δεν λένε να κάνουν έργο.
Κοντράρουν στα πάντα, δεν ησυχάζουν αν δεν έχουν δίπλα τους τα δικά τους άτομα για να τους στηρίζουν και παρεμποδίζουν τους πάντες, αν οι δουλειές που γίνονται δεν συνάδουν με τα συμφέροντα τους.
Τα πάνω – κάτω ακόμα και για μια υπογραφή. Θα μπορούσαν να μην υπογράψουν, όχι γιατί δεν συμφωνούν, αλλά μόνο και μόνο για να σταματήσουν ένα έργο που έχει κοινό όφελος. Λέτε να είναι έτσι;
Λέτε και ανάλογα με τα συμφέροντα και τις υποσχέσεις να αλλάζουν, τι να πούμε, τώρα και παράταξη; Ε όχι όμως, δεν θα φτάσουμε και μέχρι εκεί, την μία ημέρα να είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, επιχειρηματίες και την άλλη ημέρα να μάχονται κατά τα συμφέροντα του κλάδου τους! Κάτι σαν τις φιγούρες των κακών συνδικαλιστών.
Κάτι ακούστηκε από ασφαλιστές ότι το κράτος καταλύει την δημόσια ασφάλιση. Λέτε να είναι αλήθεια; Ε.. και οι Ασφαλιστικοί Σύμβουλοι δεν είναι εδώ για να εξηγούν στο κόσμο τα πάντα περί ιδιωτικής ασφάλισης και το ρόλο της ;
Κάτι ακούγεται επίσης στην αγορά για κατάχρηση χρημάτων. Τι περίεργα πράγματα πάλι βγαίνουν στην φόρα και για ανθρώπους που μιλάνε για εντιμότητα και αξιοπιστία. Που τα λόγια τους τα έχουμε ως ευαγγέλιο. Αντε μετά αν διαψευστούν τα λόγια αυτά να δούμε τι θα έχουμε να κάνουμε, να ακούμε και να βλέπουμε.
Θα μας μείνουν από το θησαυρό, οι άνθρακες. Για να δούμε.
