Της Ελενας Ερμείδου
Διατυπώθηκε χτες κατά την παρουσίαση της μελέτης «Το αποτύπωμα της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην οικονομία» ότι η ελληνική αγορά μπορεί να συγκλίνει με το μέσο όρο της ευρωπαϊκής ασφαλιστική αγοράς, υπό προϋποθέσεις.
Αν επιτευχθεί η σύγκλιση η παραγωγή ασφαλίστρων θα φτάσει στα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Δέκα περίπου δισεκατομμύρια θα πάνε στον κλάδο Ζωής και τα υπόλοιπα 5 δισεκατομμύρια στον κλάδο κατά Ζημιών.
Μπορεί να γίνει μία τέτοιου επιπέδου σύγκλιση στην Ελλάδα;
Κατά την άποψη μου όσο και η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι τρεις μεγάλες αγορές, μπορούν να γίνουν Ελλάδα. Ή ακόμα οι στόχοι και οι νοοτροπίες των Γάλλων, Γερμανών, Βρετανών να ευθυγραμμιστούν με τους στόχους και την νοοτροπία των Ελλήνων πολιτικών και κυβερνώντων.
H σύγκλιση εύκολα υπολογίζεται και αποτυπώνεται στα χαρτιά, δύσκολα βγαίνει στην πράξη.
Η σύγκλιση δεν εξαρτάται μόνο στην περίπτωση της ασφαλιστικής αγοράς από ύψος του εισοδήματος, και τα φορολογικά κίνητρα που μπορεί να δοθούν για να ενισχύσουν την ζήτηση για ασφάλειες.
Εξαρτάται και από το πόσο η ίδια η αγορά έχει πείσει τους πολίτες ότι η ασφάλιση αξίζει και από το πόσο έχει πλησιάσει την μεσαία τάξη που είναι και η αγορά στόχος. Για την ώρα η αγορά την μεσαία τάξη, δεν την έχει πείσει. Εχει πολύ δρόμο να κάνει και πριν ξεκινήσει να τον κάνει πρέπει να συγκλίνει στον βηματισμό που θα ακολουθήσει όλη η αγορά.
Επίσης, η αγορά δεν θα πρέπει να λησμονεί ότι ο συνειδητοποιημένος πολίτης, ο πολίτης που ξέρει τις ανάγκες του δεν θαμπώνεται με εφέ ούτε κυνηγά να αγοράσει ότι με πομπώδη τρόπο πουλιέται. Υπάρχει μία μεγάλη μερίδα ανθρώπων που αντιθέτως απομακρύνεται από τέτοιες πρακτικές, θεωρεί ότι χάνει το χρόνο του, να χάσει και τα λεφτά του;
Φυσικά είναι και εισόδημα, φυσικά παίζουν ρόλο και οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Αλλά οι μεταρρυθμίσεις που είναι να γίνουν ας γίνουν να φτάσει η συμμετοχή της Ιδιωτικής Ασφάλισης στα επίπεδα προ κρίσης σε ένα 4%, 5% και μετά ας πιάσουμε την Ευρώπη και τις μεγάλες αγορές.
