‘- Η επιμονή στην «ευρηματικότητα» συνεχίζει να εκπλήσσει την ελληνική ασφαλιστική αγορά.
– Μεγάλα ασφαλιστικά γραφεία τηρούν λογαριασμούς σε ξένες τράπεζες και παρέχουν συμβόλαια που αναφέρουν τον αριθμό τους και μόνο και εντάσσονται σε ένα μεγάλο «ομαδικό».
– Κάποιοι άλλοι ασφαλίζουν αυτοκίνητα σωρηδόν σε αντιπροσώπους (ΕΠΥ) ξένων εταιρειών οι οποίοι όμως έχουν άλλα γραφεία δικά τους στην ελληνική επικράτεια και παρέχουν άλλες ασφαλιστικές υπηρεσίες συνεργαζόμενοι με τις εταιρείες της αγοράς.
– Έκφανση της καθημερινότητας αποτελεί και η σύσταση εταιρειών εντός ασφαλιστικών γραφείων όπου οι εταιρείες αυτές πουλούν ασφαλιστικές καλύψεις άλλων ξένων εταιρειών.
– Υπάρχουν και άλλα «σχήματα» πολλά και καινοτόμα.
– Τόσα που δείχνουν ότι αναπτύσσονται δυνάμεις που στοχεύουν στην παροχή φθηνότερων λύσεων στους πελάτες οι οποίες είναι συμφέρουσες –φορολογικά, σε υποδομές, σε διάφορα κόστη- και για τους εμπνευστές –δημιουργούς τους.
– Ετσι η ελληνική ασφαλιστική αγορά δείχνει ότι αποφεύγει –σε κάποιο βαθμό- να ακολουθήσει ένα κοινό δρόμο, χωρίς παρεκκλίσεις, χωρίς ιδιαιτερότητες, χωρίς σχήματα «έξυπνα» και επιλογές δύσκολων ισορροπιών.
– Από την άλλη πλευρά υπάρχει και ένα μεγάλο κομμάτι της ασφαλιστικής αγοράς που πασχίζει. Εκσυγχρονίζεται, βάζει νέα συστήματα, εξειδικεύεται, διορθώνει λάθη του παρελθόντος και πορεύεται στις προκλήσεις του μέλλοντος. Άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με εμφανή αποτυχία –όπως θα φανεί και από την τελική ευθεία της Solvency – και την παραινετική παρέμβαση της Τράπεζας της Ελλάδος.
– Ωστόσο οι δύο ταχύτητες ασφαλιστικής ανάπτυξης παραμένουν.
– Όμως η απουσία ενιαίων κανόνων σίγουρα αποτελεί τροχοπέδη για την εξέλιξη. Και όσο υπάρχουν κυνηγοί του «εναλλακτικού» η αγορά θα πασχίζει…
