[starbox]
Τα τελευταία χρόνια η ασφαλιστική παραγωγή εμφανίζει κόπωση.
Ακόμα και για τους καλύτερους της αγοράς τα αποτελέσματα, στο ζητούμενο, που είναι η σύναψη νέων συμβολαίων δεν είναι αυτά που θα ήθελαν.
Οι αιτίες πολλές και κατά τα πιθανολογούμενα: ύφεση, έλλειψη διαθέσιμου από τα νοικοκυριά, άγνοια περί της ασφάλισης, απουσία ασφαλιστικής συνείδησης και άλλα σχετικά. Βέβαια για να αποφύγουμε τους μηδενισμούς υπάρχει κάποια παραγωγή, υπάρχει κάποια ανάπτυξη, υπάρχει έστω κάποιο δείγμα ανακοπής της «κατάρρευσης» των τελευταίων ετών.
Αναπόφευκτα γεννιέται ένα ερώτημα: ποια είναι τα αποτελέσματα, οι επιδόσεις, τα νούμερα, που θα ικανοποιούσαν τους παραγωγούς ασφαλειών; Και είναι ίδια για όλους; Φυσικά ούτε απόλυτος αριθμός μπορεί να υπάρχει, ούτε για όλους θα μπορούσε να προσδιοριστεί ένας δείκτης επιτυχίας παραγωγής.
Στο πλαίσιο αυτό και οι ασφαλιστές, μεγάλοι- μικροί -γενικοί – εξειδικευμένοι, κινούνται επί των πραγματικών δεδομένων τους και πράττουν ανάλογα. Προχωρούν σε ανακοινώσεις, στέλνουν επιστολές (σε συναδέλφους) και αποτυπώνουν και τις σκέψεις τους και τις επιδόσεις τους στην αγορά.
Εκεί διαπιστώνει κανείς πολλά. Άλλοι είναι αισιόδοξοι και με ελπίδα, άλλοι διστακτικοί, και άλλοι έξυπνα κινούμενοι. Βρίσκουν τα προτερήματά τους, εντοπίζουν τα πλεονεκτήματά τους, τα ανταγωνιστικά προτερήματά τους και τα επικοινωνούν. Επίσης εντοπίζεις και κάποιους που εμμένουν στις παγκόσμιες επιδόσεις και πρωτιές τους.
Υπάρχουν και κάποιοι που προχωρούν καινοτόμα και θέλουν να φυσήξει άνεμος δημιουργίας στην αγορά. Παλιοί και νέοι με συνεργασίες ή καινοτομίες κινούνται ξορκίζοντας την στασιμότητα.
Ακόμα και για αυτούς υπάρχει μια κατηγορία «ασφαλιστικών ανθρώπων»: οι αρνητές. Σχολιάζουν, αντιδρούν, ευγενώς υποτιμούν, και απαξιώνουν τις όποιες προσπάθειες γίνονται. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μη κερδίζουν σε ασφαλιστική παραγωγή, όμως δικαιολογούν –έτσι θεωρούν- την αδράνειά τους.
