Όταν στο πρόσφατο 10ο Insurance Conference αναφέραμε ότι η τραγωδία στην Μυτιλήνη (Bρύσα) από τους σεισμούς αποτελεί κλασσικό παράδειγμα για την αναγκαιότητα εφαρμογή των ΣΔΙΤ έναντι σεισμών και φυσικών καταστροφών, δεν φανταζόμασταν ότι θα δικαιωθούμε τόσο σύντομα. Στα δελτία ειδήσεων, φάνηκε –εκτός από την τραγωδία των ανθρώπων- η αδυναμία του κρατικού μηχανισμού για να αποζημιώσει τους άτυχους σεισμοπαθείς. Εάν υπήρχε κάποιο ΣΔΙΤ μεταξύ κρατικών φορέων (πχ περιφέρειας) και μίας κοινοπραξίας ασφαλιστικών εταιρειών οι σεισμοπαθείς όχι μόνο θα είχαν εισπράξει άμεσα κάποια από τα χρήματα (τα υπόλοιπα θα δίνονταν σε σύντομο διάστημα) αλλά θα είχαν και την δυνατότητα μέχρι το φθινόπωρο να αποκαταστήσουν τα σπίτια τους.
Είναι τραγικό να χρειάζεται μία τραγωδία για να καταλάβουν οι φορείς το αυτονόητο. Οι συνεργασίες Δημοσίου-Ιδιωτικών Φορέων αποτελεί μία αναγκαία ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ. Όσο περισσότερο αργεί να το παραδεχθεί η κυβέρνηση τόσο περισσότερο οι πολίτες θα βιώνουν τα αδιέξοδα.
Είναι άδικο και εγκληματικό να μπορείς να δώσεις λύσεις και να το αρνείσε για να ιδεοληπτικούς λόγους. Πάντως στον απόηχο της απόγνωσης, φαίνεται ότι υπάρχουν εξελίξεις. Κάποιοι στην κυβέρνηση θέλουν να προχωρήσει το σχήμα των ΣΔΙΤ παρά τις αντιρρήσεις του κομματικού μηχανισμού και της γραφειοκρατίας.
