της Ελενας Ερμείδου
Αυτό ακριβώς άκουσε το IW.gr. «Θέλουν τα εύκολα οι ασφαλιστικές, στα δύσκολα δεν μπαίνουν». Το Αυτοκίνητο, πάει στον αυτόματο, η υγεία κάπως βολεύεται, τα αποταμιευτικά είναι υπό εξερεύνηση, η Ζωή ανεβαίνει, οι Πιστώσεις και Εγγυήσεις ανοίγουν τα όρια τους. Με τους πολύ εξειδικευμένους επιχειρηματικούς νέους κινδύνους, τι γίνεται;
Οι ασφαλιστικές και τα μεγάλα στελέχη από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις δηλώνουν ότι έχουν εντρυφήσει και ότι προσδοκούν να αδράξουν τις ευκαιρίες για να διαφοροποιήσουν τα χαρτοφυλάκια τους. Υπάρχουν, όμως και δύο ακόμα πλευρές: η πλευρά των επιχειρήσεων και η πλευρά των φορέων και των κοινωνικών εταίρων. Οι δύο τελευταίοι, μιλώντας για το ίδιο θέμα μας έδωσαν διαφορετικά στοιχεία.
Οι επιχειρηματίες υποστηρίζουν ότι οι ασφαλιστικές δεν δίνουν τις καλύψεις που θέλουν και αν πρόκειται για μεγάλους κινδύνους ζητούν υψηλότατα ποσοστά απαλλαγών.
Οι δε φορείς και κοινωνικοί εταίροι που έχουν πλησιάσει τον κλάδο με στόχο να μελετήσουν από κοινού δομές πρόληψης και κάλυψης νέων κινδύνων όπως είναι για παράδειγμα τα εργατικά ατυχήματα στον κλάδο της βιομηχανίας από την νέα τεχνολογία, -θα μπορούσε από ένα ρομπότ που αποσυντονίστηκε -δεν έχουν την ανταπόκριση που θα έπρεπε να είχαν. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι οι ασφαλιστικές δεν αποζητούν να ασχοληθούν με επιχειρηματικούς νέους κίνδυνους και ότι δεν μπορούν γιατί δεν έχουν κάνει την αποτίμηση των νέων κινδύνων.
Ο χώρος εργασίας έχει αλλάξει και θα αλλάξει πολύ περισσότερο τα επόμενα: Νέες μορφές εργασιακών σχέσεων, νέο φυσικό και εργασιακό περιβάλλον εργασίας, νέα επαγγέλματα, νέοι συνεπώς αναδυόμενοι κίνδυνοι. Οι επιχειρήσεις ζητούν νέα εργαλεία, μεταξύ άλλων και εργαλεία τα οποία θα καλύπτουν τους εργασιακούς κινδύνους και τις ευθύνες εργοδοτών. Ζητούν καλύψεις πέραν στων αστικών ευθυνών.
Τα νέα επαγγέλματα προσφέρουν ευκαιρίες και άλλες τόσες απειλές για την επαγγελματική υγεία, την ασφάλεια. Ανοίγουν κατ’ επέκταση νέα περιθώρια για τις ασφαλιστικές. Είναι ευκαιρία λοιπόν να ακούσουμε κάτι τις το καινούργιο.
Και η Πολιτεία θα πρέπει να προχωρήσει μεταξύ άλλων σε αλλαγές στην νομοθεσία. Δεν μπορεί να μιλάμε για ψηφιακή τεχνολογία, για διασύνδεση, για την ρομποτική και η νομοθεσία για τα εργατικά ατυχήματα να παραμένει ίδια και απαράλλακτη σαν να μην άλλαξε τίποτα από την εποχή που πρωτοβγήκε η μαυρόασπρη τηλεόραση.
