Της Ελενας Ερμείδου
Η σημερινή ημέρα δεν θα ξανάρθει ποτέ στον αιώνα τον άπαντα σε εκείνον που αρνείται να φάει, να πιεί, να ανταλλάξει ιδέες, να οσφρανθεί, να αγγίξει, να δώσει, να πάρει.
Αν εξετάσουμε την ζωή μας θα δούμε ότι πολλές φορές έχουμε συμπεριφερθεί, να πω ά-λογα, παράλογα, άσκεπτα, αναποφάσιστά, απροσανατόλιστα; Στην περίπτωση μας και στην περίπτωση αυτής της αγοράς μάλλον ταιριάζει το ‘αναποφάσιστα’ αλλά και το ‘απροσανατόλιστα’. Τι λέτε;, εγώ θυμάμαι αρκετές τέτοιες περιπτώσεις που η αγορά δεν μπήκε στο τραίνο και το έχασε.
Για χρόνια έχεις μάθει να ακούς τα ίδια πράγματα. Οι ίδιες συμβουλές, οι ίδιες ‘καλές’ πρακτικές. Τίποτα άλλο δεν χωράει στο καλάθι μας. Ότι άλλο υπάρχει προσπαθούμε να το αμφισβητήσουμε, να το μειώσουμε, να ξορκίσουμε και να ‘χτίσουμε’ οπαδούς. Ο προσανατολισμός μας έχει ένα σημείο αναφοράς, λοιπό.
Κάποια στιγμή, στην αντίπερα όχθη, σκιαγραφείται και ένα δεύτερο σημείο. Ορθώνεται και δυναμώνει. Ξεκινά να γίνεται ένα σημείο προσανατολισμού.
Πηγαίνουμε ερχόμαστε μεταξύ των δύο σημείων, ξεκινά το πηγαινέλα από την μία πλευρά στην άλλη, πλησιάζουμε, αλλά δεν αγγίζουμε ποτέ το δεύτερο σημείο για τον προσανατολισμό μας, μέχρι που χάνουμε τις δυνάμεις μας και χανόμαστε στο μέσο της διαδρομής.
Τι σημαίνει αυτό; Ούτε καταλήγουμε σε ένα σημείο μηδέν, γλαφυρά θα έλεγα στο πάτο του ποταμού χωρίς να έχουμε δοκιμάσει τους καρπούς που μας προσφέρουν για να πάρουμε δυνάμεις.
Όλα αυτά γράφονται μεταφορικά.
Θέλουν να δείξουν τι σημασία που έχει για την αγορά της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και όλη της αγοράς, η αποφασιστικότητα, η πίστη, η σκέψης, η λογική. Πέρασαν πολλά χρόνια σκότους, και ασάφειας. Χρειάστηκαν λίγοι μήνες για να ξεκινήσουν κάποιες συγκροτημένες προσπάθειες για την αναβάθμιση της αγορά. Εκδόθηκε μία μελέτη για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση, έγινε το πρώτο βήμα, θα υπάρξει και δεύτερο που θα ‘σκαλίσει’ ακόμα περισσότερο τον κλάδο. Γίνονται ακόμα προσπάθειες για την εκπαίδευση, την κατάρτιση, για οικονομικές ενισχύσεις, για κίνητρα που μπορεί να δοθούν σε αυτοαπασχολούμενους ασφαλιστές.
Όλα αυτά είναι θετικά, πίσω από αυτά υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τον κλάδο, θα πρέπει λοιπόν ο κλάδος να αφήσει πίσω του τις όποιες μεμονωμένες πρωτοβουλίες, τα παλιά τερτίπια, τεχνάσματα και να περάσει στην απέναντι όχθη. Όχι να μείνει στην μέση της διαδρομής επειδή δεν αποφασίζει.
