της Ελενας Ερμείδου
Η ερώτηση αυτή μπορεί να έχει μόνο θετική απάντηση. Ολες οι επόμενες γενεές θα θέλουν να πάρουν σύνταξη εκτός αν μετακομίσουν σε άλλον πλανήτη. Το ερώτημα και το ζητούμενο είναι πως θα κάνουμε, εδώ, τον κόσμο να κατανοήσει τις ανάγκες του και να αναζητήσει λύσεις.
Ενας μόνος δεν μπορεί. Ούτε η ΕΑΕΕ μπορεί από μόνη της με δράσεις, ενημερώσεις, χορηγίες, καμπάνιες και ότι άλλο μπορεί να υπάρχει, ούτε οι ασφαλιστικές, αναδεικνύοντας τις αποζημιώσεις που καταβάλλουν κάθε χρόνο για ζημιές, ή τις νέες τεχνολογικές εφαρμογές, ούτε καν τα μεμονωμένα παραδείγματα ευχαριστημένων ιδιωτών που έχουν πλάϊ τους έναν μεσίτη, ή έναν ασφαλιστή τους συμβουλεύει και τους οδηγεί με γνώμονα το συμφέρον τους.
Η κατεύθυνση και η γνώση εξαρτάται από ‘ψηλά’, όπως όλα. Αν κάτι είναι στραβό, έχει στραβώσει από λάθος κατευθύνσεις και για τις αποφάσεις αυτές δεν ευθύνονται οι ‘κάτω’.
Το ελληνικό καράβι δεν βούλιαξε από το πλήρωμα αλλά από τους καπεταναίους που είχαν το τιμόνι στα χέρια τους. Εύκολα κάνεις αντιπολίτευση, δύσκολα υλοποιείς με γνώμονα το κοινό συμφέρον και όχι το συμφέρον κλειστών ομάδων. Το συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ελλάδα ήταν ένα ψέμα. Κατασκευάστηκε περίτεχνα για να δημιουργήσει βραχυρόνια ευφορία, κυρίως να λύσει τα προβλήματα των ανίκανων πολιτικών όλων των κομάτων.
Τώρα η παρούσα κυβέρνηση ζητά να μπει ο δεύτερος πυλώνας ασφάλισης υποχρεωτικά στο συνταξιοδοτικό σύστημα. Μπαίνει έτσι σε λειτουργία επίσημα το σύστημα των τριών πυλώνων ασφάλισης που μέχρι τώρα δεν δουλεύει με την πρέπουσα τάξη.
Οι ‘πάνω’ λοιπόν τώρα θα πρέπει να βρουν τρόπο να ενημερώσουν σωστά τους πολίτες, ασφαλισμένους, ανασφάλιστους, συνταξιούχους και όχι για τα οφέλη, ενός σωστού συνταξιοδοτικού συστήματος, και τις προοπτικές.
Συνδυαστικά και να ξεκινήσουν όλοι οι φορείς από κοινού προσπάθειες. Γιατί καλό το ατομικό αλλά χωρίς αλληλεγγύη και συμπράξεις ο καπετάνιος μπορεί να μείνει με το τιμόνι μόνο στα χέρια.
Αλλωστε ποιος δεν θέλει να αποταμιεύσει και να έχει εισόδημα ή σύνταξη;
