back to top
18.5 C
Athens
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026
Αρχική Blog Σελίδα 662

Αναζητώντας καινοτόμες λύσεις και συμπράξεις για την ασφαλιστική κάλυψη των πανδημιών στο μέλλον

0

του Frederic Courtois, αντιπροέδρου της Insurance Europe, γενικού διευθυντή του ομίλου Generali*

Καθώς η Ευρώπη σαρώνεται από το δεύτερο κύμα της πανδημίας του Covid-19, έχει «ανάψει» και ο διάλογος στον ασφαλιστικό κλάδο διεθνώς για τον βαθμό κάλυψης των απωλειών που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός σε ιδιώτες και επιχειρήσεις, και γενικότερα για το κατά πόσο μπορεί η ασφαλιστική βιομηχανία να καλύψει το ρίσκο οποιασδήποτε πανδημίας. Ο διάλογος έχει μετεξελιχθεί σε μια ανοιχτή συζήτηση –που λαμβάνει χώρα τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε υπερεθνικά φόρουμ–, με στόχο την εξεύρεση πιθανών λύσεων για την αντιμετώπιση των οικονομικών ζημιών και άλλων κινδύνων συνδεόμενων με μελλοντικές πανδημίες.

Μετάφραση-Επιμέλεια: Λαλέλα Χρυσανθοπούλου

Ο κίνδυνος της πανδημίας αποτελεί εξ ορισμού πρόκληση για την «ασφαλισιμότητα» (insurability), καθώς είναι διεθνούς εμβέλειας και μπορεί να επηρεάσει ταυτόχρονα πολλούς ανθρώπους σε διαφορετικούς κλάδους της οικονομίας. Αυτό διακρίνει τον πανδημικό κίνδυνο από κινδύνους που είναι «ασφαλίσιμοι», δηλαδή αυτούς που δεν εκδηλώνονται παντού και την ίδια στιγμή, καθώς εμποδίζει τη διασπορά και τους μηχανισμούς επιμερισμού του κινδύνου που βρίσκονται στην «καρδιά» της δραστηριότητας της ασφάλισης.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΙΜΟ;

Ένας κίνδυνος είναι ασφαλίσιμος αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

  • Είναι καθορισμένος και μετρήσιμος (από οικονομικής πλευράς)
  • Είναι τυχαίος
  • Υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας ενός μηχανισμού επιμερισμού μέσω του οποίου ο κίνδυνος μπορεί να διαμοιραστεί και να αμοιβαιοποιηθεί σε οικονομικά δίκαιους όρους
  • Η ασφαλιστική εταιρεία μπορεί να υπολογίσει ένα δίκαιο ασφάλιστρο για τον κίνδυνο, το οποίο επαρκεί για να καλύψει μελλοντικές απαιτήσεις αποζημίωσης και είναι προσιτό για τον ασφαλισμένο
  • Η πιθανότητα εκδήλωσης του κινδύνου μπορεί να υπολογιστεί
  • Εκτιμάται ότι υπάρχει περιορισμένη πιθανότητα για καταστροφικά μεγάλες ζημίες, των οποίων η οικονομική επίπτωση δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να μην μπορεί να την επωμιστεί η ασφαλιστική βιομηχανία

Σε πρακτικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι ενώ είναι δυνατή η κάλυψη περιορισμένου αριθμού ασφαλισμένων έναντι του κινδύνου πανδημίας, η κάλυψη μιας πολύ μεγάλης ομάδας δεν μπορεί να λάβει χώρα στη βάση των αρχών της ασφάλισης και με αποκλειστική χρήση των πόρων της ασφαλιστικής βιομηχανίας. 

Ο κίνδυνος πανδημίας, επομένως, καταλαμβάνει δικαιωματικά θέση μεταξύ των δυνητικά μεγάλων κινδύνων, όπως είναι οι φυσικές καταστροφές και η τρομοκρατία, οι οποίες απαιτούν συμπράξεις μεταξύ δημόσιων φορέων και της (ιδιωτικής) ασφαλιστικής βιομηχανίας προκειμένου να εξευρεθούν καινοτόμες λύσεις. 

Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι οι φυσικές καταστροφές και η τρομοκρατία δεν είναι «διεθνοποιημένοι» κίνδυνοι όπως οι πανδημίες. Ως εκ τούτου, οι δυνητικές απώλειες είναι πολύ χαμηλότερες και υπάρχει δυνατότητα να επιτευχθεί η επιθυμητή διαφοροποίηση.

 Παρά την πρόκληση που αποτελεί για την «ασφαλισιμότητα» –όπως προαναφέρθηκε–, η διαμόρφωση σεναρίων για τον κίνδυνο πανδημίας δεν αποτελεί αχαρτογράφητο έδαφος. Ο πανδημικός κίνδυνος έχει μοντελοποιηθεί από την ασφαλιστική βιομηχανία διά της χρήσης εργαλείων αξιολόγησης που επιτρέπουν την πρόγνωση του βαθμού και του ρυθμού εξάπλωσης μιας πανδημίας με σχετική ασφάλεια. 

Οι πανδημίες, ωστόσο, δεν αποτελούν μεμονωμένα γεγονότα, καθώς συνοδεύονται από τις προσπάθειες των κυβερνήσεων να αμβλύνουν τις παρενέργειές τους. Τα προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα που λαμβάνουν οι κυβερνήσεις για την προστασία της δημόσιας υγείας (μερικά ή ολικά lockdown των οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, περιορισμοί μετακινήσεων, κλείσιμο συνόρων κ.λπ.), παρότι μπορούν να συμβάλουν στην ανάσχεση του ρυθμού εξάπλωσης των πανδημιών, εντούτοις επηρεάζουν έντονα την ικανότητα της ασφαλιστικής βιομηχανίας να αξιολογεί, να αμβλύνει και να τιμολογεί τον σχετικό κίνδυνο.

 Στην περίπτωση του Covid-19, οι οικονομικές ζημίες δεν έχουν προκύψει τόσο από την πανδημία αυτή καθαυτήν όσο από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό του αντίκτυπου στην κοινότητα. 

Αυτός είναι ο κρίσιμος παράγοντας που διαφοροποιεί την πανδημία, πέρα από τη διεθνή φύση της, από άλλους καταστροφικούς κινδύνους, καθώς είναι στενά συνδεδεμένη με –και επηρεάζεται από– πολιτικές αποφάσεις. 

Αν και η ασφαλιστική βιομηχανία επικεντρώθηκε στις οικονομικές ζημίες που προέκυψαν από την ευρεία διαταραχή της επιχειρηματικής δραστηριότητας, το κατά πόσο ο κίνδυνος πανδημίας καλύπτεται ή όχι από άλλες ρήτρες έχει επίσης συζητηθεί. Οι ευρωπαϊκές ασφαλιστικές εταιρείες καλύπτουν ορισμένες πτυχές του εν λόγω κινδύνου σε σειρά συμβολαίων, όπως για παράδειγμα:

  • Γενική ασφάλεια αστικής ευθύνης
  • Ασφάλιση ιατρικής και επαγγελματικής ευθύνης, καθώς και ευθύνης διευθυντών και ανώτερων στελεχών
  • Ταξιδιωτική ασφάλιση
  • Ασφάλιση έναντι κινδύνου ακύρωσης εκδηλώσεων
  • Ασφάλιση εμπορικών πιστώσεων
  • Ασφάλεια ζωής

Η ασφαλιστική βιομηχανία έχει δεσμευθεί να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογεί στην αναζήτηση βιώσιμων λύσεων για να βοηθηθούν οι οικονομίες και οι κοινωνίες ώστε να ετοιμαστούν καλύτερα για μελλοντικές πανδημίες. Για τις ασφαλιστικές εταιρείες η αντιμετώπιση των προκλήσεων που συνδέονται με την «ασφαλισιμότητα» αποτελεί προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή τους σε οποιοδήποτε σχήμα για την κάλυψη του πανδημικού κινδύνου.

 Στο πλαίσιο αυτό, η Insurance Europe συμμετέχει ενεργά στις συζητήσεις για τις μελλοντικές λύσεις για την αντιμετώπιση του κινδύνου πανδημίας, παρέχοντας μια πλατφόρμα όπου οι αγορές μπορούν να μοιράζονται την πληροφορία για τις εξελίξεις σε εθνικό επίπεδο, και συνεισέφερε σε μελέτη της ΕΙΟΡΑ (Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), η οποία εκδόθηκε τον περασμένο Ιούλιο και εξερευνούσε διάφορες λύσεις και τη βιωσιμότητα καθεμιάς.

 Οι κυβερνήσεις θα σηκώσουν το βάρος των οικονομικών επιπτώσεων των μέτρων που έλαβαν για τον έλεγχο της πανδημίας τα επόμενα χρόνια. Με δεδομένο το τεράστιο ήδη μέγεθος των ζημιών (και ο τελικός λογαριασμός δεν μπορεί να υπολογιστεί ακόμα, αφού το δεύτερο κύμα της πανδημίας είναι σε πλήρη εξέλιξη), είναι σαφές ότι ο κίνδυνος της πανδημίας δεν μπορεί να πέσει στις «πλάτες» μόνο της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Ούτε είναι εφικτό να αναπτυχθούν εγκαίρως λύσεις για να καλύψουν το τρέχον κύμα ή επόμενα που ίσως ακολουθήσουν (σενάριο προφανώς απευκταίο). 

Κοιτάζοντας μπροστά προς τις μελλοντικές πανδημίες, οι κυβερνήσεις και οι ασφαλιστικές εταιρείες σε ορισμένες χώρες της ΕΕ έχουν αρχίσει να εξερευνούν την προοπτική «ασφαλιστικών ΣΔΙΤ», δηλαδή συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αξιοποιώντας την εμπειρία από υφιστάμενα σχήματα, ομολογουμένως για λιγότερο διεθνοποιημένα και δυνητικά λιγότερο καταστροφικά συμβάντα, όπως οι φυσικές καταστροφές και η τρομοκρατία. Προς το παρόν, οι πρωτοβουλίες αυτές δεν έχουν ξεφύγει από τα εθνικά σύνορα. Κάτι που ενδεχομένως οφείλεται στο γεγονός ότι, παρά την παγκόσμια εμβέλειά του, ο Covid-19 έχει μια ισχυρή εθνική παράμετρο που συνδέεται με την έκταση και την εξέλιξη της πανδημίας σε κάθε χώρα, την ανταπόκριση κάθε κυβέρνησης και τις αντοχές του εκάστοτε Εθνικού Συστήματος Υγείας. 

Με δεδομένη την πανευρωπαϊκή φύση της πανδημίας, μάλλον υπάρχει η ανάγκη να συζητηθεί και ο πιθανός ρόλος της ΕΕ. Αν υπάρξει τέτοιος ρόλος, είτε με τη μορφή ενός νέου χρηματοδοτικού σχήματος που θα συμπληρώνει τις εθνικές λύσεις μεταβίβασης κινδύνου είτε μέσω του κεντρικού συντονισμού των προληπτικών μέτρων, θα απαιτήσει ισχυρή και ευρεία πολιτική στήριξη στο υψηλότερο επίπεδο. 

Προς το παρόν, πολλές από τις ερωτήσεις αυτές παραμένουν ανοιχτές. Καθώς η πανδημία του Covid-19 βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθούν οι οικονομικές συνέπειες. Στην πραγματικότητα, ίσως να μην έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα για τις επιπτώσεις για πολλά χρόνια ακόμη. 

Αυτό που είναι ξεκάθαρο, ωστόσο, είναι ότι ο πανδημικός κίνδυνος αποτελεί τεράστια πρόκληση για τις κυβερνήσεις, την κοινωνία και την ασφαλιστική βιομηχανία. Η καλύτερη προετοιμασία για μελλοντικές πανδημίες «περνά» μέσα από νέες και καινοτόμες λύσεις που θα αντλούν από την εμπειρία της τρέχουσας πανδημίας. Η ασφαλιστική βιομηχανία είναι έτοιμη να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να παίξει τον ρόλο που της αναλογεί.

*Το άρθρο συμπεριλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση της Insurance Europe

Ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών: “Ο νόμος αφορά περιορισμένο αριθμό εταιρειών”

0

Έξι φορές λιγότερα ποσά για ασφαλιστικές καλύψεις δαπανά η Ελλάδα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ της σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, παρ’ όλο που τα ασφάλιστρα στη χώρα μας είναι ακόμα χαμηλά, τονίζει ο κ. Ιωάννης Βοτσαρίδης, υπογραμμίζοντας πως δεν αρκεί μόνο η ενημέρωση, χρειάζονται και κίνητρα, όπως οι φορολογικές απαλλαγές, με ολική έκπτωση των ασφαλίστρων φυσικών καταστροφών από το φορολογητέο εισόδημα, αλλά και η έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ να ωθεί τον πολίτη να ασφαλιστεί. Αυτό θα φέρει επιπλέον έσοδα στο κράτος, δεδομένου του ότι από κάθε ασφαλιστικό συμβόλαιο το Δημόσιο εισπράττει φόρο 15%, ενώ ωφελείται επιπλέον και από τους φόρους που πληρώνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, λόγω της αύξησης των εσόδων τους.

Στην Ελλάδα, εξήγησε ο κ. Βοτσαρίδης, η έννοια της «υποχρεωτικότητας» αντιμετωπίζεται με μεγάλη επιφύλαξη από την Πολιτεία και, προς το παρόν, εφαρμόζεται σε πολύ περιορισμένη κλίμακα. Ο νόμος για ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών δεν αφορά κατοικίες, αλλά μόνο έναν περιορισμένο αριθμό εταιρειών με τζίρο άνω των 2 εκατ. ευρώ, οι οποίες είναι, ούτως ή άλλως, ασφαλισμένες, και ουσιαστικά αφήνει απέξω σχεδόν το 90% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, που είναι οι μικρομεσαίες. Προσθέτει πως για να επιτύχει το μέτρο πρέπει το ποσό να μειωθεί στο 1 εκατ. και μετά από έναν χρόνο, να μειωθεί στις 500 χιλιάδες.

ΣΔΙΤ, ώστε οι αποζημιώσεις να φτάνουν στο 90%

Διαχρονικά, στην Ελλάδα οι αποζημιώσεις της Πολιτείας απέναντι σε τέτοιου είδους καταστροφές δεν ξεπερνούν το 40% της ζημιάς, συχνά και πολύ λιγότερο, και οι σχετικές διαδικασίες είναι εξαιρετικά χρονοβόρες. Με αποτέλεσμα οι περιουσίες να καταστρέφονται και να μην μπορούν να επανασυσταθούν.
Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι η Πολιτεία δεν μπορεί να αποζημιώνει, μόνη αυτή, τους πολίτες από φυσικές καταστροφές. Είναι αναγκαίο, διευκρίνισε, να θεσμοθετηθεί με τη μορφή ΣΔΙΤ η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ώστε οι αποζημιώσεις να φθάνουν συνολικά το 90% των ζημιών, με το ήμισυ και πλέον αυτών των αποζημιώσεων να καλύπτεται από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Τι ισχύει σε Ισπανία, Ελβετία, Γερμανία, Ιταλία

Η υποχρεωτικότητα της ασφάλισης επαγγελματικών και ιδιωτικών ακινήτων για φυσικές καταστροφές στην Ευρώπη εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές χώρες, με έμμεσο ή άμεσο τρόπο.

Στην Ισπανία, μέσω ειδικών τελών που βαρύνουν τα συμβόλαια ακινήτων, ζωής και αυτοκινήτων, τα οποία, στη συνέχεια, χρηματοδοτούν μέσω του κράτους αποζημιώσεις από φυσικές καταστροφές.

Στην Ελβετία, είναι υποχρεωτική η ασφάλιση των κτηρίων για φυσικές καταστροφές μέσω των Καντονιών, δηλαδή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Στη Γερμανία, είναι υποχρεωτική η ασφάλιση των κτηρίων για τους βασικούς κινδύνους.

Η Ιταλία προτιμά την πολιτική κινήτρων και δίνει φοροαπαλλαγή ίση με το 19% του ασφαλίστρου.

Από το περιοδικό Insurance World (Αφιέρωμα Ιδιωτική ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφώ/ Έλενα Ερμείδου, Τεύχος Μάιος-Ιούνιος 2024)

ΔΥΝΑΜΙΣ Ασφαλιστική: Το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει ως συνασφαλιστής

0

…για τους κινδύνους που δεν καλύπτουν οι ασφαλιστικές εταιρείες

Η ασφαλιστική κάλυψη των επιχειρήσεων έναντι των φυσικών καταστροφών αποτελεί μια επιτακτική ανάγκη στην εποχή της κλιματικής κρίσης, που διανύουμε. Ολοένα και συχνότερη είναι η εκδήλωση καταστροφικών φυσικών φαινομένων, όπως οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι τυφώνες κ.ά. Η εφαρμογή ενός αποτελεσματικού συστήματος ασφάλισης μόνο θετικό πρόσημο μπορεί να έχει για όλους τους εμπλεκομένους. Αρχικά, για τους επιχειρηματίες, οι οποίοι, μέσω της ασφάλισης, εξασφαλίζουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό την περιουσία τους και τα κεφάλαια που έχουν επενδύσει, αλλά φυσικά και για τις ασφαλιστικές εταιρείες και το κράτος, του οποίου η αρωγή, πλέον, θα είναι αρκετά μικρότερη.

Το πρόβλημα έγκειται στους «μη αποδεκτούς κινδύνους» και οι συζητήσεις επί του νομοσχεδίου θα πρέπει να επικεντρωθούν σε αυτό το κομμάτι

Ένα από τα βασικά ζητήματα που πραγματεύεται το νομοσχέδιο του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας είναι η επέκταση της ιδιωτικής ασφαλιστικής κάλυψης έναντι των ανωτέρω φαινομένων μέσω της καθιέρωσης της υποχρεωτικής ασφάλισης μεγάλων επιχειρήσεων. Σε αυτήν την περίπτωση, για τους κινδύνους που έχουν καθαρό ιστορικό ζημιών, διαθέτουν μέτρα προστασίας που προβλέπονται σύμφωνα με τους εκάστοτε νόμους και πληρούν τους κανόνες ανάληψης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, η ασφάλισή τους θα κυλήσει ομαλά.

Ωστόσο, το πρόβλημα έγκειται στους «μη αποδεκτούς κινδύνους» και οι συζητήσεις επί του νομοσχεδίου θα πρέπει να επικεντρωθούν σε αυτό το κομμάτι. Πιο συγκεκριμένα, οι μεγάλες επιχειρήσεις θα πρέπει να υποχρεούνται να ασφαλίζονται έναντι φυσικών καταστροφών, διασφαλίζοντας ότι έχουν την απαιτούμενη κάλυψη. Παράλληλα, το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει ως συνασφαλιστής για τους κινδύνους που δεν καλύπτουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, διασφαλίζοντας την πλήρη προστασία των επιχειρήσεων. Η κατανομή των κινδύνων στην ασφαλιστική αγορά θα πρέπει να γίνεται με αναλογικό τρόπο, διασφαλίζοντας την αποτελεσματικότητα του συστήματος.

Αυτό το μοντέλο μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία ενός ανθεκτικού και βιώσιμου συστήματος ασφάλισης έναντι των φυσικών καταστροφών, που θα προσφέρει ασφάλεια στους επιχειρηματίες και θα μειώσει την επιβάρυνση του κράτους.

Από το περιοδικό Insurance World (Αφιέρωμα Ιδιωτική ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφώ/ Έλενα Ερμείδου, Τεύχος Μάιος-Ιούνιος 2024)

Welcome Insurance: Μια αξιόπιστη και ταχύτατα αναπτυσσόμενη εταιρία ασφαλιστικής διαμεσολάβησης

0

Aνταποκρίνεται στις ανάγκες των συνεργατών και των πελατών της GOLD Member, Συνεργάτης INTERLIFE από το 2019

Η Welcome Insurance αποτελεί σήμερα μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες εταιρίες παροχής ασφαλιστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα. Οι διαχειριστές της εταιρίας κ. Βλάσης Μηλιώνης και κ. Άννα Συκάλου έχουν εμπειρία πάνω από 20 χρόνια στην ασφαλιστική αγορά. Η Welcome Insurance απευθύνεται στον σύγχρονο ασφαλιστικό διαμεσολαβητή που θέλει να βλέπει την επαγγελματική του προοπτική να εξελίσσεται καθημερινά.

Κατέχοντας την απαιτούμενη τεχνογνωσία και αναλαμβάνοντας την έρευνα της αγοράς, επιδιώκει πάντα να προτείνει στους συνεργάτες της την καλύτερη δυνατή λύση για την υγεία, ή την περιουσία των πελατών τους. Προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες και προϊόντα που καλύπτουν όλο το φάσμα των ασφαλίσεων, τόσο σε ιδιώτες, όσο και σε επιχειρήσεις. Στη επιτυχημένη πορεία της συμβάλουν οι 158 ενεργοί συνεργάτες που την εμπιστεύονται καθώς και οι διοικητικές υπηρεσίες της που ξεχωρίζουν για την αμεσότητα στην επικοινωνία αλλά και την βαθιά γνώση των ασφαλιστικών προϊόντων. Η Welcome Insurance έχει επενδύσει σε ιδιόκτητα γραφεία 320 τ.μ. με τα πιο σύγχρονα μέσα επικοινωνίας δίνοντας στους συνεργάτες της τη σιγουριά που πρέπει συνδέοντας τα συμφέροντά τους μαζί τους. Συνεργάζεται με το σύνολο των ασφαλιστικών εταιριών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, καθώς και μέσω ανταποκριτών Lloyd’s όπου υπάρχει πρόσβαση στην ασφαλιστική αγορά του Λονδίνου για εξειδικευμένες ασφαλίσεις.

Δραστηριοποιείται σε όλους τους κλάδους ασφάλισης και πρόσφατα δημιούργησε το τμήμα ειδικών κινδύνων (Specialty). Τα στελέχη που απαρτίζουν το τμήμα ειδικών κινδύνων διαθέτουν άριστο ακαδημαϊκό υπόβαθρο και πολύχρονη εργασιακή εμπειρία σε πολυεθνικούς οργανισμούς. Παρέχουν υπηρεσίες Taylor Made προσαρμόζοντας τους όρους των συμβολαίων ώστε να ικανοποιούν τις ανάγκες των ασφαλισμένων τους.

Στόχος τους είναι να αποτελέσουν σημείο αναφοράς στις επιχειρηματικές ασφαλίσεις και έναν πολύτιμο σύμμαχο στις επαγγελματικές δραστηριότητες των συνεργατών τους.

Από το Interlife Magazine

René Scholten: Η Interamerican βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της βιωσιμότητας και της καινοτομίας

0

Η Interamerican εντείνει τις προσπάθειές της για να πρωταγωνιστήσει στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου μέλλοντος, όπως αποτυπώνεται στη νέα Έκθεση Βιώσιμης Ανάπτυξης της εταιρείας για το 2023.

Ο κ. René Scholten, Γενικός Οικονομικός Διευθυντής του Ομίλου Interamerican, δήλωσε σχετικά: «H Interamerican βρίσκεται εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή της βιωσιμότητας και της καινοτομίας. Το 2023 πετύχαμε σημαντικά αποτελέσματα και ανταποκριθήκαμε αποτελεσματικά στους απαιτητικούς στόχους που θέσαμε, παραμένοντας αμετακίνητοι στη δέσμευσή μας για ακεραιότητα, διαφάνεια και βιώσιμες επιχειρηματικές πρακτικές. Σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα, θα συνεχίσουμε να επαυξάνουμε τις υπηρεσίες και τα προϊόντα μας σύμφωνα με τις ανάγκες των ανθρώπων, φροντίζοντας συνεχώς για το περιβαλλοντικό και κοινωνικό μας αποτύπωμα. Πιστεύουμε βαθιά πως επενδύοντας στη Βιώσιμη Ανάπτυξη, επενδύουμε σε ένα καλύτερο μέλλον για όλους και υπηρετούμε στο έπακρο την αποστολή και τις αξίες μας. Προχωράμε μπροστά με το σημαντικότερο κεφάλαιό μας, τους ανθρώπους μας, για ακόμα μεγαλύτερα επιτεύγματα».

Γ. Χατζηθεοδοσίου: Οι ΜμΕ ζητούν ξεκάθαρες πολιτικές

0

Άρθρο του Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, Προέδρου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών και Επίτιμου Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Πειραιά, στην εφημερίδα “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” (16/07/2024).


Ο σάλος που προκλήθηκε με την υποχρέωση χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων να επιστρέψουν τις κρατικές επιδοτήσεις που είχαν δοθεί για την πληρωμή των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος, αναδεικνύει ένα πολύ σοβαρό θέμα που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις του πολίτη με το κράτος και κυρίως την εμπιστοσύνη του απέναντι σε πολιτικές που εφαρμόζονται.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση το θέμα δεν είναι τόσο σοβαρό, καθώς τελικά -όπως προκύπτει από στοιχεία που επικαλούνται από το κυβερνητικό επιτελείο- λίγοι περισσότεροι από 2.000 καταναλωτές πρέπει να επιστρέψουν τις κρατικές επιδοτήσεις.

Για εμάς έστω και 1 καταναλωτής να εμφανιστεί ως οφειλέτης για ένα ζήτημα για το οποίο δεν ευθύνεται ο ίδιος, είναι πολύ σοβαρό θέμα.

Όλοι αυτοί που σήμερα καλούνται να επιστρέψουν σημαντικά ποσά -έχουμε στη διάθεση μας λογαριασμό περίπου 3.000 ευρώ που πρέπει να καταβληθούν σε λίγες ημέρες- είχαν πιστέψει ότι δεν υπήρχε καμία υποχρέωση από μέρους τους. Μην ξεχνάμε ότι δεν μιλάμε για ποσά που πέρασαν από τις τσέπες κάποιων, αλλά για οφειλές που φάνηκε στους λογαριασμούς τους να εξοφλήθηκαν από το κράτος. Δηλαδή υπήρξε μία εξασφάλιση όλων αυτών των ανθρώπων που δεν ασχολήθηκαν στη συνέχεια με εκείνους τους λογαριασμούς της περιόδου 2022-2023.

Να δεχθούμε ότι η κυβέρνηση προσπάθησε αλλά δεν έπεισε τις Βρυξέλλες για την αναγκαιότητα στήριξης αυτών των επιχειρήσεων. Πότε το έμαθε όμως; Σίγουρα πολύ νωρίτερα από τις αρχές Ιουνίου που υπεγράφη η σχετική Υπουργική Απόφαση. Το γιατί δεν το επικοινώνησε έγκαιρα και δεν ενημέρωσε τους οφειλέτες για αυτή τη δυσάρεστη εξέλιξη, δεν μας έχει απαντηθεί. Πιθανόν να συνδέεται με τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών. Αυτό λέει η λογική, καθώς δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ την επομένη των ευρωεκλογών. Δηλαδή αν και ήξερε ότι κάποιες χιλιάδες μικρομεσαίοι -έστω και περίπου 2.200 όπως υποστηρίζει- πρέπει να επιστρέψουν κάποια χρήματα, το κυβερνητικό επιτελείο επέλεξε να γίνει άμεσα απαιτητή η όποια οφειλή εδώ και λίγες ημέρες.

Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς αν ο κάθε οφειλέτης έχει αυτή τη δυνατότητα ρευστότητας; Ειδικά αυτή την περίοδο που είναι φανερό σε όλους ότι υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα στην αγορά εξαιτίας της ακρίβειας και της εκτίναξης του λειτουργικού κόστους.

Τέτοιου είδους πρακτικές πρέπει να προβληματίσουν την κυβέρνηση καθώς έχουν ως αποτέλεσμα να «τραυματίζεται» η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολίτη και κράτους, κάτι που αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες ευρωεκλογές με το 60% των ψηφοφόρων να γυρνά την πλάτη στο πολιτικό σύστημα και να επιλέγει την αποχή.

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών ζητά ξεκάθαρες πολιτικές που αφορούν στις ΜμΕ, προκειμένου να γνωρίζουν το πως θα πορευθούν. Ασάφειες και αιφνιδιαστικές αλλαγές δεδομένων, μόνο προβλήματα μπορούν να προκαλέσουν στον αγώνα επιβίωσης που δίνουν οι μικρομεσαίοι εδώ και χρόνια.

«Ο σκοπός ΔΕΝ αγιάζει τα μέσα»

0

Δήμητρα- Ιωάννα Λύχρου, Πρόεδρος ΕΕΑΕ, Γεν. Γραμματέας ΕΑΔΕ

Ένα από τα βασικά μαθήματα  που έχω πάρει στη ζωή μου είναι ότι ο άνθρωπος πρέπει να πορεύεται στηριζόμενος μόνο σε ηθικές αξίες και σταθερές αρχές. Διαφορετικά θα χαθεί σε αδιέξοδους δρόμους.

Θλίψη και προβληματισμό προκαλούν κινήσεις και συμπεριφορές που στηρίζονται στη λασπολογία και τη συκοφαντία. Μάλιστα αυτός ο προβληματισμός εντείνεται δυστυχώς όταν μιλάμε για συμπεριφορές ανθρώπων που κινδυνεύουν να χαρακτηρίσουν άδικα έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο.

Τέτοια περιστατικά καταγράφονται σήμερα και στον δικό μας επαγγελματικό χώρο. Άνθρωποι που υποτίθεται πορεύονταν με κάποια ιδανικά, τελικά δέχονται, στο βωμό της όποιας σκοπιμότητας, να συνάψουν και τις πιο ανίερες συμμαχίες.

Όταν δε οι άνθρωποι αυτοί  διεκδικούν,  μέσω εκλογικών διαδικασιών την εκπροσώπηση του κλάδου, τότε τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά. Τι παράδειγμα αλήθεια στέλνει κάποιος που δεν διστάζει να συνεργαστεί με άτομο που φέρει στις πλάτες του ένα «μαύρο» παρελθόν και έχει επιχειρήσει να αναστατώσει και να διαβάλει με συκοφαντικές αναφορές  έναν ολόκληρο κλάδο και τους ανθρώπους που τον υπηρετούν !

Επειδή τέτοιου είδους συνεργασίες δεν είναι τυχαίες, το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι υπάρχει μεθόδευση με στόχο την ικανοποίηση ίδιων κινήτρων και των δύο πλευρών. Και του ανθρώπου που επιδιώκει να εκπροσωπήσει έναν ολόκληρο κλάδο και αυτού που πρόθυμα συμμετέχει προσδοκώντας την αναβάθμιση !

Τέτοιου είδους πρακτικές πρέπει να παταχθούν από τον ίδιο τον κλάδο και τους ανθρώπους του.

Οφείλουμε όλοι να προτάξουμε την ενότητα και το καλό του κλάδου μας και να μην επιτρέψουμε την ικανοποίηση των όποιων επιδιώξεων μπορεί να  έχουν κάποιοι που αποδεικνύονται αριβίστες.

Η θεσμική μου θέση αλλά και οι δεκαετίες που υπηρετώ συνδικαλιστικά την διαμεσολάβηση δεν μου επιτρέπουν να μείνω απαθής παρατηρώντας τέτοια φαινόμενα και μεθοδεύσεις.

Θα πρέπει επιτέλους να πάψουν όλα να λειτουργούν με την λογική του “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα & και να περάσουμε στο “ο σκοπός ΔΕΝ αγιάζει τα μέσα “.

 

«Ισορροπία Νας»

0

 

του Κώστα Λάμπρου*

Τα σημερινά προβλήματα προέρχονται, κατά μεγάλο μέρος, από παλαιά σχεδιαστικά λάθη. Τις δεκαετίες ’70, ’80, ’90, ο μέσος όρος διατηρησιμότητας των συμβολαίων, ζωής, βάσει στατιστικών στοιχείων, ήταν 7 χρόνια! Φαίνεται ότι, με βάση τον παραπάνω χρονικό ορίζοντα, σχεδιάστηκαν και τα ασφαλιστήρια υγείας! 

Το κομμάτι της υγείας ήταν συμπληρωματική παροχή στο βασικό ασφαλιστήριο ζωής. Δόθηκαν, λοιπόν, υψηλά εγγυημένα επιτόκια στα ζωικά, για να ανταγωνιστούν τράπεζες και ταμιευτήρια, ακόμη RD, και παράλληλα παχυλές παροχές, στα υγείας. Ισοβιότητα, απεριόριστα κεφάλαια, χωρίς απαλλαγές, επιδόματα, κάρτες νοσηλείας, κ.ά., με απίθανα χαμηλά ασφάλιστρα, χωρίς πρόβλεψη αναπροσαρμογής, χωρίς να λάβουν υπ’ όψιν το κόστος των νέων τεχνολογιών και το προσδόκιμο ζωής. 

Με αιτιολογία την αύξηση της νοσοκομειακής δαπάνης και των νέων τεχνολογιών, γίνονται αυξήσεις ασφαλίστρων, κατά τας ανάγκας της κάθε εταιρείας, με απλή υποχρέωσή τους να ενημερώνουν πρωθύστερα τον ασφαλισμένο, χωρίς εκείνος να έχει άλλη επιλογή από το να πληρώσει το αυξημένο κόστος ή να ακυρώσει το ασφαλιστήριο. Για την παραπάνω συμπεριφορά-πρακτική οι εταιρείες μπορεί να έχουν πολλούς λόγους, δεν έχουν όμως καμία απολύτως δικαιολογία, αφού αυτές είναι διαχρονικά υπεύθυνες και υπόλογες έναντι του ασφαλισμένου.

Κοντολογίς, οι «σχεδιαστές» δεν προβλέπανε, αλλά και ούτε επιθυμούσαν, μακροημέρευση αυτών των ασφαλιστηρίων και οι εκμαυλιστικές παροχές είχαν στόχο την «εδώ και τώρα» απόκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης νέας παραγωγής και ζεστού χρήματος. Τα πάντα χτισμένα στη νέα και μόνο παραγωγή, δηλαδή προμήθειες, μπόνους, διατηρησιμότητα, δραστηριότητα, συνέδρια, ταξίδια, με επιπλέον επιβράβευση τόσο για το σπάσιμο των ξένων συμβολαίων όσο και για την ανακύκλωση των δικών τους. 

Το project δεν προέβλεπε καθόλου βάθος χρόνου και η προώθησή του ανατέθηκε σε «στρατεύματα συνεργατών» των οποίων η επαγγελματική ζωή δεν ξεπερνούσε τους 6 με 9 μήνες. Για επαγγελματισμό, σοβαρότητα και αξιοπρεπές ασφάλιστρο μιλούσε μόνο μία εταιρεία, που διαχώρισε έγκαιρα τα συμβόλαια ζωής από αυτά της υγείας, προβλέποντας στους όρους αναπροσαρμογές ασφαλίστρων και παροχών, έχοντας απέναντι ανταγωνιστές που δεν λάμβαναν υπ’ όψιν το στοιχειώδες, ότι μετά τα ασφάλιστρα ακολουθούν οι ζημιές. 

Τα προαναφερόμενα στατιστικά δεν αφορούσαν μόνο τη δική μας χώρα και δεν γνωρίζω αν έχουν αλλάξει προς το θετικότερο από την περίοδο εκείνη. Αποτυπώνονται όμως ακόμη στα συμβόλαια UL, αφού όλα τα βάρη συσσωρεύονται στα 7 πρώτα χρόνια. 

Το σενάριο δεν εξελίχθηκε βάσει των προβλέψεων και των επιθυμιών των εμπνευστών, οι ασφαλισμένοι, κόντρα στις στατιστικές, διατήρησαν τα ασφαλιστήρια και αρκετοί συνεργάτες «γεράσανε» μαζί τους. Αρκετές εταιρείες οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, άλλες πουλήθηκαν, άλλες συγχωνεύτηκαν ή εξαγοράστηκαν, άλλες αποχώρησαν. Ορισμένες δεν πρόλαβαν, έσκασε η «φούσκα» στα χέρια τους, με αποκορύφωμα τον Όμιλο Ασπίς Πρόνοια. Χρησιμοποιήθηκαν αθέμιτες πρακτικές απαλλαγής από τα ασφαλιστήρια, με εγγυημένα υψηλά επιτόκια, τους ενσωματωμένους συνταξιοδοτικούς πίνακες, κατάργησαν μονομερώς τις ρήτρες δολαρίου, απέσυραν άρον-άρον τις «κάρτες και τις πιτζάμες» και, βέβαια, τα ισόβια, νοσοκομειακά και μη, που, παρά τις προβλέψεις και τις επιθυμίες, άντεχαν στον χρόνο. Και παρότι απέμειναν σχετικά λίγα ισόβια συμβόλαια, οι εταιρείες που τα έχουν ή τα υποδέχθηκαν, το σύστημα, γενικότερα, δεν τα αντέχει, αφού, εκτός των άλλων, πρέπει να δεσμευθούν και αυξημένα αποθεματικά ισοβιότητας. 

Στον σχεδιασμό φαίνεται να συνυπολογίστηκε και το «ανάχωμα» του απολογιστικού τρόπου αποζημίωσης, αυτός όμως ο τρόπος αποζημίωσης στερείται «ασφαλιστικού πολιτισμού» και δεν ήταν δυνατόν στη 2η χιλιετία να παραμείνει και να γίνει αποδεκτός από την αγορά. 

Περάσαμε, λοιπόν, από τα αποταμιευτικά & συνταξιοδοτικά, με εγγυημένα επιτόκια, στα επενδυτικά και από τα ισόβια νοσοκομειακά στα ετησίως ανενεούμενα και από την απολογιστική στην απευθείας αποζημίωση. Έτσι, αναγκαστικά, στο παιχνίδι της υγείας μπήκαν κι άλλοι παίκτες, τα ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα, και άλλαξαν προς το δυσμενέστερο οι ετοιμόρροπες ισορροπίες. Το παλαιό «στραβό κλήμα», αλλά και το νέο, που δεν είναι δα και τόσο «ίσιο», το «τρυγάνε», πλέον, αγρίως οι πάντες και από παντού. 

Πρέπει να βρεθεί άμεσα ισορροπία στο τρίγωνο ασφαλιστική εταιρεία-νοσηλευτικό ίδρυμα-ασφαλισμένος, επειδή άλλος νοσηλεύεται, άλλος εισπράττει και άλλος πληρώνει. Τα νοσηλευτικά ιδρύματα είναι συγκεκριμένα και φαίνεται να δημιουργούν μονοπωλιακές καταστάσεις. Πίσω από το «τυρί» των προνομίων κρύβεται η «φάκα»! Άλλη χρέωση στον ιδιώτη, άλλη, υπέρμετρη, σε όποιον νοσηλεύεται μέσω ασφαλιστικής. 

Μονοπωλιακή, θα έλεγα, είναι και η κατάσταση στον δικό μας κλάδο, αφού στην αγορά έχουν παραμείνει καμιά δεκαριά πολυεθνικές, που έχουν και το 90% των συμβολαίων και αγωνιούν για τα κέρδη τους. Φαίνεται ότι οδηγούμαστε σε σκληρή σύγκρουση συμφερόντων, με αποτέλεσμα να την πληρώνουν οι ασφαλισμένοι. Διαβάζουμε, τελευταία, ότι έχουν υπάρξει και εξώδικα ανάμεσα στις δύο πλευρές, που αφορούν χρεώσεις, αλλά και καθυστερήσεις στην εξόφληση λογαριασμών. Οι υπέρμετρες χρεώσεις των νοσοκομείων μετακυλίονται κι αυτές σε άγαρμπες αυξήσεις ασφαλίστρων και μάλιστα με την κάλυψη του νόμου που ψηφίστηκε ορισμένα χρόνια πριν. 

Με αιτιολογία την αύξηση της νοσοκομειακής δαπάνης και των νέων τεχνολογιών, γίνονται αυξήσεις ασφαλίστρων, κατά τας ανάγκας της κάθε εταιρείας, με απλή υποχρέωσή τους να ενημερώνουν πρωθύστερα τον ασφαλισμένο, χωρίς εκείνος να έχει άλλη επιλογή από το να πληρώσει το αυξημένο κόστος ή να ακυρώσει το ασφαλιστήριο. 

Για την παραπάνω συμπεριφορά-πρακτική οι εταιρείες μπορεί να έχουν πολλούς λόγους, δεν έχουν όμως καμία απολύτως δικαιολογία, αφού αυτές είναι διαχρονικά υπεύθυνες και υπόλογες έναντι του ασφαλισμένου. Επιχειρούν να διορθώσουν τα παλαιά λάθη με νέα και χειρότερα. 

Η ασφάλεια υγείας δεν είναι κινητό να το μεταφέρεις σε άλλο πάροχο και ειδικά αν είσαι κάποιας ηλικίας και έχεις και υποκείμενα νοσήματα. 

Ακόμη και η ίδια η εταιρεία που σε ασφαλίζει δεκαετίες δεν σου δίνει τη δυνατότητα να μεταπηδήσεις στα νέα, πιο οικονομικά ασφαλιστήρια χωρίς έλεγχο ασφαλισιμότητας. 

Ο ασφαλισμένος βρίσκεται σε αδιέξοδο και αβίαστα βγάζει το συμπέρασμα ότι, ενώ ήταν πιστός στις υποχρεώσεις του, για δεκαετίες, στηρίζοντας και τον κλάδο στα δύσκολα, την ώρα της ανάγκης, αντί να είναι συνεπείς σε ό,τι οι ίδιοι έταξαν και στην υποχρέωση που ανέλαβαν, εκείνοι υπαναχωρούν και προσπαθούν να απαλλαγούν από την παρουσία του, με διάφορες μεθοδεύσεις, αλλά και διά της πλαγίας οδού, που λέγεται «υπέρμετρη αύξηση ασφαλίστρων». Με τις «πλάτες», μάλιστα, της κεντρικής εξουσίας και χωρίς καταναλωτική υποστήριξη. 

Ολόκληρη κατηγορία ασφαλιστηρίων θα έλεγα ότι βρίσκεται σε δυσμένεια, πίσω όμως από αυτά βρίσκονται οι πιο αξιόπιστοι ασφαλισμένοι και οι, διαχρονικότεροι, επαγγελματίες διαμεσολαβητές. Αξιοπιστία και ασφαλιστική συνείδηση βάλλονται, για μία ακόμη φορά, επικίνδυνα, βάλλεται ο θεσμός στην καρδιά του και όχι μόνο ο κλάδος υγείας. 

Ας μην ξεχνάνε ότι εμείς χτίζουμε την ασφαλιστική συνείδηση και όχι τα νοσηλευτικά ιδρύματα. Πρέπει να σοβαρευτούν όλοι και να υπάρξει άμεσα συνεννόηση, για να βρεθεί κοινός τόπος ασφαλιστικών εταιρειών και ιδιωτικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Η συμφωνία όμως θα πρέπει λάβει υπ’ όψιν και τις απαιτήσεις των γιατρών και κυρίως των χειρουργών. Αν σε αυτήν τη συμφωνία οι γιατροί μείνουν πάλι απέξω, τότε αυτό θα συνεχίζει να μεταφράζεται σε έξτρα φακελάκι, που πάλι θα το πληρώσει ο ασφαλισμένος. 

Διαπραγματευτικό χαρτί για τις ασφαλιστικές είναι να ξανοιχτούν σε συνεργασία με τα κρατικά νοσοκομεία και να σπάσουν τις μονοπωλιακές καταστάσεις, δεν είμαι όμως σίγουρος ότι αυτό μπορεί να περπατήσει, πέραν των απογευματινών χειρουργείων, αφού είμαστε η τελευταία «σοβιετική» χώρα της Ευρώπης. Άλλη επιλογή είναι να ιδρύσουν οι ασφαλιστικές εταιρείες δικό τους νοσηλευτικό ίδρυμα. 

Μια λύση θα ήταν η δημιουργία νέας κατηγορίας συμβολαίων υγείας, περιορισμένων πληρωμών, σαν τα παλαιά ασφαλιστήρια ζωής ή με αυξημένα ασφάλιστρα έως τα 65 και προοδευτικά μειούμενα, στη συνέχεια, αλλά αυτό αφορά το μέλλον! Δεν είμαι αναλογιστής ούτε αντασφαλιστής για να γνωρίζω αν μπορεί να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο. 

Από τη μία αυξάνονται οι ανάγκες και οι πιθανότητες αποζημίωσης και από την άλλη μειώνονται οι δυνατότητες πληρωμής των ασφαλίστρων. Αν τίποτε από τα παραπάνω δεν καρποφορήσει, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να γυρίσει ο κλάδος δεκαετίες πίσω, στην απολογιστική αποζημίωση, και οι ασφαλισμένοι ακόμη παραπίσω, στην ουρά των κρατικών. 

Στο παραπάνω τρίγωνο πρέπει να προστεθεί και η ασφαλιστική διαμεσολάβηση και το τρίγωνο τετραγωνίζεται. Οι διαμεσολαβούντες που δέχτηκαν και δέχονται τη μεγαλύτερη πίεση, αφού είναι στην πρώτη γραμμή, πρέπει να βρουν τη δική τους «ισορροπία» ανάμεσα στις δύο πιέσεις, των ασφαλισμένων που διαμαρτύρονται για τις υπέρογκες αυξήσεις και της εμπορικής πολιτικής της εταιρείας που καλούνται να εφαρμόσουν. 

Δοκιμάζεται «τρίπλευρα» το αξιόπιστο της δουλειάς και της συμβουλής τους, βρίσκονται σε ηθικό δίλημμα για το πώς και ποιον πρέπει να υπερασπιστούν και πού ισορροπεί το δικό τους συμφέρον. Έχουμε μια δύσκολη εξίσωση, που πρέπει να λυθεί, όμως, άμεσα και ισόρροπα. Αφού οι «σχεδιαστές» δεν υποχρεούνται, όπως και οι διαμεσολαβούντες, να διαθέτουν ασφαλιστήριο επαγγελματικής αστικής ευθύνης, λαθών, παραλείψεων, κακών σχεδιασμών και συμφωνιών, για να καλύψει τη δημιουργηθείσα ζημιά και οι ίδιοι δυσκολεύονται να λύσουν τη δύσκολη αλγεβρική εξίσωση. 

Οι διαμεσολαβούντες που δέχτηκαν και δέχονται τη μεγαλύτερη πίεση, αφού είναι στην πρώτη γραμμή, πρέπει να βρουν τη δική τους «ισορροπία» ανάμεσα στις δύο πιέσεις, των ασφαλισμένων που διαμαρτύρονται για τις υπέρογκες αυξήσεις και της εμπορικής πολιτικής της εταιρείας που καλούνται να εφαρμόσουν. Δοκιμάζεται «τρίπλευρα» το αξιόπιστο της δουλειάς και της συμβουλής τους, βρίσκονται σε ηθικό δίλημμα για το πώς και ποιον πρέπει να υπερασπιστούν και πού ισορροπεί το δικό τους συμφέρον. Έχουμε μια δύσκολη εξίσωση, που πρέπει να λυθεί, όμως, άμεσα και ισόρροπα.

Ας καλέσουν τον Κώστα Δασκαλάκη, να λύσει τον «γρίφο» και να βρει την «ισορροπία» στην επικρατούσα «ανισορροπία»! Θα μου πείτε, η «ισορροπία Νας» και η εξίσωση που λύθηκε από τον Δασκαλάκη, μετά από 60 χρόνια (!), αφορούσε παίκτες και τυχερά παίγνια. Μα, και στη δική μας περίπτωση, «παίκτες» έχουμε, ας μην ξεχνάμε ότι όταν ξεκίνησε ο θεσμός στην Αγγλία, στο ίδιο καλάθι ήταν στοιχήματα, τυχερά παίγνια και ασφάλειες! 

Η «ισορροπία», στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πολύ πιο δύσκολη από αυτήν του Νας. Η επίλυση, του προβλήματος έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος, δεν μπορεί να περιμένει μισό αιώνα και επιπλέον θα πρέπει να βγουν όλοι οι «παίκτες» κερδισμένοι: νοσοκομεία, γιατροί, ασφαλιστικές εταιρείες, διαμεσολαβούντες και, πρωτίστως, οι ασφαλισμένοι. 

Αν όμως ο βασικός «παίχτης», ο «ξενοδόχος», δηλαδή, εξακολουθεί να λείπει από το τραπέζι και το «παιχνίδι» γίνεται κάτω από αυτό, ο «γρίφος» θα παραμείνει άλυτος και μοιραία θα οδηγηθούμε, με γοργά βήματα, σε λύση εκτός «ισορροπίας», με ζημιά όλων. Τη μεγαλύτερη όμως θα την υποστεί ο θεσμός που εκπροσωπούμε.

*Ο Κώστας Λάμπρου είναι ασφαλιστικός διαμεσολαβητής, αντιπρόεδρος του Συνεργατικού Σχήματος «ΠΑΝΟΡΜΟΣ»

Ο Ασφαλιστικός κλάδος σε μία υπασφαλισμένη χώρα

0

 

Στο 9ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, συζητήθηκε το καίριο ζήτημα της υπασφάλισης των Ελλήνων πολιτών  και πόσο αυτή επηρεάζει την ελληνική πολιτεία. Ποιοι είναι οι λόγοι που η Ελλάδα παραμένει στις χαμηλότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε επίπεδο ασφαλιστικής διείσδυσης, πόσο επιβαρύνει αυτό το κράτος και που οφείλεται αυτός ο ασφαλιστικός αναλφαβητισμός. 

Ο κ. Στέλιος Πέτσας, βουλευτής της ΝΔ και πρώην Υπουργός, ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε βιώσει πρωτοφανή γεγονότα που συνδέονται με την κλιματική και την υγειονομική κρίση, και παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής η κυβέρνηση έχει επωμιστεί και διεκπεραιώσει επιτυχώς το βάρος των αποζημιώσεων, κάτι τέτοιο μπορεί να καταστεί μη βιώσιμο στο  ενδεχόμενο μίας επόμενης κρίσης. Είναι σημαντικό και εμείς – ως πολίτες – να μεριμνήσουμε για τις αντιξοότητες του αύριο.

Ο κ. Διονύσης Νοδάρος, Chief Sales Officer NN Hellas, ανέφερε πως είναι σημαντικό ότι ο ασφαλιστικός κλάδος σημειώνει ταχεία ανάπτυξη τα τρία τελευταία χρόνια καταγράφοντας ρυθμό ανάπτυξης μεγαλύτερο από εκείνον του ΑΕΠ. Οι πρόσφατες κρίσεις έχουν κινητοποιήσει ένα μέρος του πληθυσμού αλλά όχι ακόμα αρκετά σημαντικό ώστε να μιλάμε για μεταστροφή της υπάρχουσας νοοτροπίας. 

Δυστυχώς σήμερα ο μεγαλύτερος χρηματοδότης των υγειονομικών δαπανών παραμένει το κράτος, καθώς από τα 5,9 δις ευρώ της δαπάνης το 2023, μόνο τα 300 εκατομμύρια καλύπτονται από την ιδιωτική ασφάλιση. Αυτό καταδεικνύει και την τάση των ανθρώπων να καταβάλλουν μόνοι τους τα χρήματα από τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό, καθώς δεν έχουν – έως και σήμερα – την κουλτούρα της ασφάλισης και της προνοητικότητας.

Η κυβέρνηση δημιουργεί ήδη κάποια μέτρα προκειμένου να παροτρύνει τους πολίτες να απευθυνθούν στην ιδιωτική ασφάλιση και να αλλάξει την επικρατούσα αντίληψη. Σήμερα παρέχεται 10% έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ για όλους τους πολίτες που έχουν κάνει ιδιωτική ασφάλεια ακινήτου, προσπαθώντας να αυξήσει το ποσοστό των ασφαλισμένων κατοικιών που σήμερα αγγίζει μόλις το 16%. Ανάλογα μέτρα θα πρέπει να ληφθούν τόσο για την υγειονομική περίθαλψη όσο και για το συνταξιοδοτικό.

Είναι αλήθεια πως, ενώ μιλάμε για χαμηλή ασφαλιστική διείσδυση σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η σημαντικά χαμηλότερη αγοραστική δύναμη του Ελληνικού νοικοκυριού, γεγονός που αποτελεί το βασικό λόγο της υπασφάλισης που παρουσιάζει η χώρα.

Ο κ. Νοδάρος αναφέρει ότι, εκτός από τα μέτρα που καλείται να πάρει η κυβέρνηση ώστε να κάνει την ιδιωτική ασφάλιση πιο ελκυστική προς τους καταναλωτές, θα πρέπει και οι ασφαλιστικές εταιρίες να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη μεταστροφή αυτής της νοοτροπίας. Η σωστή ενημέρωση του κοινού είναι σίγουρα ένα πολύ σημαντικό βήμα. Θα πρέπει με έξυπνο και σύγχρονο τρόπο να εξηγήσουν, όχι μόνο την αξία αλλά και τα σημαντικά οφέλη που απορρέουν από την προνοητικότητα της ιδιωτικής ασφάλισης. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχουμε τη δυνατότητα μέσω της τεχνολογίας και των μέσω κοινωνικής δικτύωσης να απευθυνθούμε σε όλους τους ανθρώπους – ακόμα και στον καθένα ξεχωριστά – και να τους παρουσιάσουμε τα προϊόντα που έχουμε σχεδιάσει για να καλύψουμε τις δικές τους ανάγκες, την ασφάλεια και σταθερότητα που προσφέρει η ιδιωτική ασφάλιση και τα πλεονεκτήματα που «φέρνει» στη ζωή μας για ένα ασφαλές μέλλον.

Η σταθερότητα και η εμπιστοσύνη είναι τα δύο βασικά χαρακτηριστικά στα όποια οφείλουν να εστιάσουν οι εταιρίες ώστε να κερδίσουν τους καταναλωτές. Μετά από δύο συνεχόμενες κρίσεις πρέπει να είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε μια σταθερή και δυνατή εικόνα, η οποία θα τους κάνει να εμπιστευτούν τον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης και να επενδύσουν σε αυτόν, έτσι ώστε να γίνει μέρος της κουλτούρας τους. Θα πρέπει οι εταιρίες να είναι σε θέση να σταθούν στο πλευρό των ανθρώπων, να είναι στιβαρές και σταθερές και να πραγματοποιούν όσα υπόσχονται. 

Επίσης, σημαντικό είναι να εξασφαλισθεί ένα ευχάριστο Customer Journey για τους καταναλωτές, ώστε κάθε φορά που επικοινωνούν με την εταιρία ή χρειάζονται κάτι από αυτήν να μην μπλέκουν σε δαιδαλώδεις διαδικασίες που θα τους δυσκολεύουν. Η εμπειρία που αποκτούν οι πελάτες  αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη διαμόρφωση της γνώμης τους για το σύνολο του  κλάδου. Πρέπει λοιπόν οι ασφαλιστικές εταιρίες να παραμένουν σταθερά στο πλευρό του πελάτη. 

Η ασφαλιστική αγορά είναι εδώ – σταθερή και δυνατή – έτοιμη να ικανοποιήσει ακόμα και τις πιο δύσκολες απαιτήσεις σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταβάλλεται και με τη δυνατότητα να καλύπτει άγνωστους κινδύνους με ένα καθορισμένο, για τον πελάτη, κόστος. 

Έκπτωση ΕΝΦΙΑ… μια τεράστια ευκαιρία

0

Κώστας Βλαχάκης Γ.Γ. ΕΕΑΕ

Με την έναρξη της υποβολής των δηλώσεων ΕΝΦΙΑ για το 2024, σχεδόν άμεσα, γίναμε όλοι μας αποδέκτες τόσο μαζικής επικοινωνίας από τους πελάτες μας, που όμοιά της είχαμε να δούμε πολλά χρόνια, από την εποχή που είχαν σταλεί τα πρόστιμα μέσω ΑΑΔΕ για τα ανασφάλιστα οχήματα!

Δείγμα του ότι η κοινωνία και ειδικότερα ο καταναλωτής έχει άμεσα αντανακλαστικά όταν ωφελείται ή πλήττεται άμεσα.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η αλήθεια είναι πως η γενική εικόνα και η ανταπόκριση έχουν μάλλον θετικό πρόσημο, παρά τα όσα αρνητικά προσπαθούν να τονίσουν για ακόμη μια φορά (έκπληξη!!) τα ΜΜΕ με όχημα τις πολύ πρωινές εκπομπές και κάποια μονόλεπτα στα δελτία ειδήσεων.

Η συγκεκριμένη κίνηση αναμφίβολα δείχνει να πετυχαίνει τον στόχο της, εξυπηρετώντας τον σκοπό για τον οποίο χρόνια η διαμεσολάβηση μέσω των φορέων που την εκπροσωπούν πίεζε, που δεν ήταν άλλος από την αφύπνιση της ασφαλιστικής συνείδησης του κόσμου μέσω της μοναδικής ίσως δοκιμασμένης συνταγής, της παροχής (έστω και μικρών) κινήτρων. Δόθηκε έτσι η ευκαιρία όλο και περισσότεροι να αναζητήσουν ενημέρωση, βελτίωση ή και τροποποίηση ήδη υπαρχόντων συμβολαίων και φυσικά ασφάλιση στις μέχρι πρότινος ανασφάλιστες περιουσίες τους.

Το στοίχημα πια για την Ασφαλιστική Αγορά στο σύνολό της είναι να αξιοποιήσει αυτή την μοναδική ευκαιρία η οποία από μόνη της θα αποτελέσει τον οδηγό και για μελλοντικές αντίστοιχες κινήσεις. Και τούτο είναι κάτι που θα πρέπει όλοι μας να αντιληφθούμε άμεσα.

Είναι αυτή η χρονική συγκυρία που ασφαλιστικές εταιρείες και διαμεσολάβηση θα πρέπει να κινηθούν με μεγάλες ταχύτητες έτσι ώστε να αποδείξουν για μια ακόμη φορά, πως και μπορούν αλλά προπαντός και θέλουν να αρπάξουν αυτή την μοναδική ευκαιρία από τα μαλλιά…!

Στην παρούσα φάση τα ζητήματα που δημιουργούνται είναι σίγουρα επιλύσιμα και απαιτούν σοβαρότητα και ταχύτητα. Σε αυτή την λογική εστάλη επιστολή από την ΕΑΔΕ στον Διοικητή της ΑΑΔΕ, κο Γεώργιο Πιτσιλή, στην οποία υπήρχαν ουσιαστικές επισημάνσεις για τις δυσλειτουργίες στην εφαρμογή της έκπτωσης ΕΝΦΙΑ στις ασφαλισμένες κατοικίες, την οποία και σας παραθέτουμε αυτούσια.

Το αν θα ασφαλίσουμε με τις σωστές τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο ή αν θα ασφαλίσει ο υποψήφιος πελάτης τους βοηθητικούς χώρους της κατοικίας του ή αν θα προστεθεί το Α.Φ.Μ. του συνιδιοκτήτη δεν είναι θέματα που ενδιαφέρουν τον καταναλωτή και η ευρύτερη προβολή τους ως μείζονα προβλήματα μόνο να μας βλάψει μπορεί.

Εκτιμώ πως, επαγγελματισμός από την Διαμεσολάβηση και ταχύτητα στις διαδικασίες από τις Ασφαλιστικές Εταιρείες θα φέρουν πολύ γρήγορα ορατά αποτελέσματα που θα ανοίξουν νέα δεδομένα για τον θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην χώρα μας.