Του Νίκου Γεωργόπουλου, Digital Risk Insurance Broker, Co-Founder της DPO Academy

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, πολλοί θεωρούν ότι η κυβερνοασφάλεια (Cyber Security) και η διαχείριση ψηφιακών κινδύνων (Cyber Risk Management) είναι αποκλειστικά «παιδιά» της εποχής μας. Κι όμως, αν αφήσουμε για λίγο τα πληκτρολόγια και ανατρέξουμε στον Θουκυδίδη, τον πατέρα του ιστορικού ρεαλισμού, θα ανακαλύψουμε ότι οι θεμελιώδεις αρχές της στρατηγικής, που εφάρμοσαν οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι πριν από 2.500 χρόνια, παραμένουν το πιο σύγχρονο εγχειρίδιο για κάθε CISO και Risk Manager σήμερα.

1. Ο Φόβος, η Τιμή και το Συμφέρον

Ο Θουκυδίδης εντόπισε τρία κίνητρα που οδηγούν τις ανθρώπινες πράξεις και τις συγκρούσεις: τον φόβο, την τιμή και το συμφέρον. Στο σύγχρονο ψηφιακό οικοσύστημα, αυτά μεταφράζονται άμεσα:

• Φόβος: Η απειλή ενός Ransomware που μπορεί να παραλύσει την επιχείρηση.
• Τιμή: Η φήμη και η εμπιστοσύνη των πελατών (Reputation Risk).
• Συμφέρον: Η οικονομική βιωσιμότητα και η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων.

Μια σωστή στρατηγική Cyber Risk Management δεν ξεκινά από τα firewalls, αλλά από την κατανόηση αυτών των τριών παραγόντων. Γιατί θέλουμε να προστατευτούμε; Τι διακυβεύεται πραγματικά;

2. «Το προγιγνώσκειν»: Η Πρόληψη ως Στρατηγική

Ο Θουκυδίδης εξήρε την ικανότητα του Θεμιστοκλή να «προβλέπει το μέλλον» μέσω της λογικής. Στο Cybersecurity, αυτό το ονομάζουμε Risk Assessment.

Δεν μπορούμε να διαχειριστούμε έναν κίνδυνο που δεν έχουμε αναγνωρίσει. Η επιχείρηση που δεν επενδύει στη χαρτογράφηση των δεδομένων της και στον εντοπισμό των τρωτών σημείων της, είναι σαν μια πόλη χωρίς τείχη που ελπίζει απλώς ότι ο εχθρός δεν θα την προσέξει. Η στρατηγική μας πρέπει να είναι προληπτική (Proactive) και όχι απλώς κατασταλτική (Reactive).

3. Η Ασυμμετρία του Πολέμου

Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, είδαμε πώς μια ναυτική δύναμη (Αθήνα) συγκρούστηκε με μια χερσαία δύναμη (Σπάρτη). Αυτή η ασυμμετρία είναι η καρδιά του Cyber Risk. H βιομηχανία του Ransomware μπορεί με ελάχιστο κόστος να προκαλέσει ζημιά εκατομμυρίων σε έναν κολοσσό.

Όπως οι Αθηναίοι βασίστηκαν στα «Μακρά Τείχη», έτσι και η σύγχρονη επιχείρηση χρειάζεται μια «Οχύρωση σε Βάθος» (Defense in Depth). Αλλά προσοχή: Ο Θουκυδίδης μας δίδαξε ότι κανένα τείχος δεν είναι απόρθητο αν υπάρχει προδοσία ή αμέλεια από μέσα. Ο ανθρώπινος παράγοντας (Social Engineering) παραμένει η κερκόπορτα της ψηφιακής εποχής.

4. Η Διαχείριση της Καταστροφής (Resilience)

Ο λοιμός της Αθήνας απέδειξε ότι ακόμα και η καλύτερη στρατηγική μπορεί να κλονιστεί από έναν απρόβλεπτο παράγοντα. Εδώ έρχεται η έννοια του Cyber Resilience (Ψηφιακή Ανθεκτικότητα).

Το ερώτημα δεν είναι πλέον «αν» θα δεχτούμε επίθεση, αλλά «πότε» και πόσο γρήγορα θα ανακάμψουμε. Η ασφάλιση Proactive Cyber Insurance λειτουργεί ως ο «στρατηγικός έφεδρος». Είναι το εργαλείο που εξασφαλίζει ότι η επιχείρηση θα έχει τους πόρους, τους ειδικούς (forensics) και τη ρευστότητα να επιστρέψει στην κανονικότητα, αποφεύγοντας τον «πολιτικό θάνατο» στην αγορά.

Συμπέρασμα

Ο Θουκυδίδης έγραψε την ιστορία του ως ένα «κτήμα ες αεί» (ένα απόκτημα για πάντα). Η διαχείριση ψηφιακών κινδύνων δεν είναι ένα project πληροφορικής· είναι μια άσκηση επιβίωσης και ηγετικής στρατηγικής.

Σήμερα, ως Digital Risk Insurance Broker, η δουλειά μου είναι να βοηθήσω τις επιχειρήσεις να χτίσουν αυτά τα σύγχρονα «ψηφιακά τείχη», διασφαλίζοντας ότι ακόμα και στην περίπτωση μιας «ασύμμετρης απειλής», η επιχείρησή σας θα παραμείνει όρθια μετά από ένα περιστατικό.

«Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του.»

Μην αφήσετε το Cyber Risk να γίνει η αδυναμία σας.