Η πρόσφατη ανακοίνωση του Πρωθυπουργού για την εισαγωγή της «πολιτιστικής συνταγογράφησης» στο ελληνικό σύστημα υγείας αποτελεί μια εξέλιξη που, αν εφαρμοστεί σωστά, μπορεί να σηματοδοτήσει μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την πρόληψη και τη φροντίδα της ψυχικής υγείας.
Η βασική ιδέα είναι απλή αλλά βαθιά: η υγεία δεν εξαντλείται στη φαρμακευτική αγωγή και στις ιατρικές πράξεις. Περιλαμβάνει την κοινωνική συμμετοχή, τη δημιουργική έκφραση και την επαφή με τον πολιτισμό. Η δυνατότητα, λοιπόν, ένας γιατρός να «συνταγογραφεί» επισκέψεις σε μουσεία, θεατρικές παραστάσεις ή συναυλίες –και μάλιστα με κάλυψη από τον ΕΟΠΥΥ– εισάγει μια πιο ολιστική προσέγγιση στη φροντίδα των πολιτών.
Σε διεθνές επίπεδο, η πρακτική αυτή έχει ήδη δοκιμαστεί, κυρίως σε χώρες με ανεπτυγμένα συστήματα πρωτοβάθμιας φροντίδας. Τα αποτελέσματα δείχνουν βελτίωση σε δείκτες όπως το άγχος, η κατάθλιψη και η κοινωνική απομόνωση, ενώ ταυτόχρονα μειώνεται η πίεση στις παραδοσιακές υπηρεσίες υγείας.
Από την πλευρά της ασφαλιστικής αγοράς και των συστημάτων υγείας, η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αναδεικνύει τη μετατόπιση από ένα μοντέλο «αντιμετώπισης ασθενειών» σε ένα μοντέλο «διαχείρισης ευεξίας».
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν αποκλείεται στο μέλλον να δούμε αντίστοιχες καλύψεις ή συμπληρωματικές υπηρεσίες και από ιδιωτικούς παρόχους, που θα ενισχύσουν περαιτέρω τη σημασία της πρόληψης.
