back to top
21.9 C
Athens
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026
Αρχική Blog Σελίδα 1307

Οι ασφαλιστές που θα εξαφανιστούν από τον χάρτη

0

Ποια είναι τα συστατικά που λείπουν για να καινοτομήσουν οι ασφαλιστικές και να προσελκύσουν νέους πελάτες, ή μήπως έπιασαν ταβάνι και πώς γίνεται να καινοτομήσουν όταν μέχρι σήμερα δουλεύουν πάνω στα παλαιά συστήματα τεχνολογίας; Να πάμε και στην απέναντι όχθη αυτή της φορολογίας, ποια φορολογική βάση πλεονεκτεί, η λογιστική ή η εποπτική, πόσο πολύπλοκη είναι η φορολόγηση του κλάδου ζώής / περιουσίας;

Στα ερωτήματα αυτά απαντά σε συνέντευξη του στο IW.gr o Φίλιππος Κάσσος Γενικός Διευθυντής Ελεγκτικών Υπηρεσιών  KPMG. Ταυτόχρονα δίνει απαντήσεις για τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις των ασφαλιστικών αλλά και τις μεγάλες αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των δεικτών φερεγγυότητας σε ό,τι αφορά την χρήση μεταβατιών μέτρων και μη. Ο Φίλιππος Κάσσος μιλά για τις αποδόσεις των επενδυτικών χαρτοφυλακίων, των ίδιων κεφαλαίων αλλά και τις προοπτικές των επιμέρους κλάδων.

Συνέντευξη στην Ελενα Ερμείδου

  • Οι ασφαλιστικές διατείνονται ότι έχουν ψηφιακά μετασχηματιστεί προσαρμόζοντας τα προϊόντα τους στις ανάγκες του πελάτη. Εν τούτοις, η ασφαλιστική διείσδυση δεν έχει αυξηθεί. Έχει γίνει κάποιο λάθος στον μετασχηματισμό, δεν έχουν μελετήσει καλά τις ανάγκες του πελάτη, λείπουν κάποια συστατικά για να καινοτομήσουν, ή μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει το ποσοστό διείσδυσης, και θα πρέπει να φροντίσουν να αυξήσουν την διατηρησιμότητα στα χαρτοφυλάκια τους;

Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να ισχυριστεί κανείς ότι έχει ολοκληρώσει τον ψηφιακό μετασχηματισμό του και περιμένει να δει άμεσα τα αποτελέσματα αυτού στην αύξηση της παραγωγής ή και τη διατηρησιμότητας του χαρτοφυλακίου του. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός είναι μια σύνθετη και συνεχής διαδικασία που απαιτεί προσαρμογή και επικαιροποίηση ανάλογα με την ανάπτυξη των νέων καινοτόμων τεχνολογιών αλλά και την κατανόηση του τρόπου συμπεριφοράς του πελάτη και της ανάλυσης των μεγάλων δεδομένων (mega data and analytics).

Από τη φύση του ο ασφαλιστικός κλάδος είναι μία πολύπλοκη βιομηχανία με μεγάλο αριθμό προϊόντων-λύσεων, πλήθος από μεσάζοντες, πολύπλοκα μοντέλα τιμολόγησης τα οποία συχνά είναι ιδιαίτερα προσαρμοσμένα στον ενδιαφερόμενο.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι  οι καταναλωτές έχουν περισσότερη δύναμη από ποτέ με πληθώρα επιλογών, με τις προσδοκίες εξυπηρέτησης και εξατομίκευσης να αυξάνονται διαρκώς, ενώ η εμπιστοσύνη τους στις ασφαλιστικές εταιρείες να παραμένει χαμηλή.

Η απλοποίηση της Εμπειρίας του Πελάτη είναι απαραίτητη προκειμένου οι ασφαλιστικές εταιρείες να αυξήσουν την αλληλεπίδραση με τους πελάτες τους και να ανταποκριθούν με τη σειρά τους στις εμπειρίες που οι καταναλωτές ήδη βιώνουν σε άλλους κλάδους, όπως ο τραπεζικός ή το λιανικό εμπόριο.

Κατά βάση, οι ασφαλιστικές εταιρείες χρειάζεται να κατανοήσουν και να καλύψουν τις πλήρεις ανάγκες των πελατών τους σε όλα τα διαφορετικά σημεία επαφής μαζί τους. Η αλληλεπίδραση με τις ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να είναι εύκολη για τους καταναλωτές, οι οποίοι χρειάζεται να πιστεύουν πως μπορούν να βασίζονται στην ασφαλιστική τους εταιρεία όταν και εφόσον χρειαστεί. Οι πελάτες αναμένουν συνδεδεμένες υπηρεσίες με τις οποίες θα είναι εύκολο να αλληλοεπιδράσουν χωρίς σημεία τριβής. Οι νεοφυείς ασφαλιστικές εταιρείες (InsurTechs) πρωτοπορούν, επανεξετάζοντας, εξορθολογώντας και απλοποιώντας ολόκληρη την Εμπειρία Πελάτη.

  • Γιατί οι ασφαλιστικές μιλάνε για καινοτομία την στιγμή που διατηρώντας τις υποδομές παλαιάς τεχνολογίας αποτρέπουν την καινοτομία;

Έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν ότι ανάμεσα στα στρατηγικά διλήμματα των ασφαλιστών είναι ο χρόνος υλοποίησης ενός ψηφιακού μετασχηματισμού δεδομένου της ύπαρξης σημαντικών υποδομών παλαιότερης τεχνολογίας, η οποία ωστόσο εξυπηρετεί ακόμη και σήμερα της βασικές ανάγκες της επιχείρησης. Όλοι συμφωνούν στην αναγκαιότητα του ψηφιακού μετασχηματισμού με χρήση καινοτόμων τεχνολογιών, ωστόσο το κόστος αλλαγής της τεχνολογικής υποδομής μίας ασφαλιστικής είναι ιδιαίτερα σημαντικό και οι αποδόσεις του χώρου ολοένα λιγότερο ελκυστικές από τους επενδυτές που αποφεύγουν την τοποθέτηση νέων κεφαλαίων με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Το ζήτημα του ψηφιακού μετασχηματισμού δεν είναι καινούργιο, ωστόσο η ταχύτητα των αλλαγών στο χώρο αυτό και ο φόβος ότι τα περιθώρια χρόνου στενεύουν με τους ανταγωνιστές ή νεοεισερχόμενους να αποκτούν σημαντικό προβάδισμα, αποτελεί την αφορμή για άμεση αξιολόγηση και λήψη αποφάσεων.

Πολλοί θεωρούν ότι ο ασφαλιστικός κλάδος είναι από τους τελευταίους στην εφαρμογή και υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και κατά συνέπεια αν δεν υπάρχει ραγδαία αλλαγή θα δημιουργηθεί, αν δεν έχει γίνει ως ένα βαθμό ήδη, γόνιμο έδαφος για την διείσδυση αλλά και την επικράτηση νέων παιχτών, όπου οι ασφαλιστές με τις παραδοσιακές τεχνικές, στρατηγικές και συστήματα θα εξαφανιστούν από τον χάρτη. Αυτό δεν είναι κάτι ασυνήθιστο σε άλλους κλάδους της αγοράς, άρα δεν μπορεί να αποκλειστεί κάτι ανάλογο και στις ασφάλειες.

Για τις παραδοσιακές ασφαλιστικές εταιρείες είναι σημαντικό να επιλυθούν τα ζητήματα των τεχνολογικών υποδομών παλαιού τύπου (legacy systems) και να αντικατασταθούν με υποδομές ικανές να υποστηρίξουν τη νέα ψηφιακή εποχή. Πολλές ασφαλιστικές εταιρείες επιβαρύνονται από ένα μονολιθικό επιχειρησιακό και τεχνολογικό περιβάλλον απόρροια χρόνων απόκτησης διάφορων  τεχνολογιών, χωρίς μία σαφή εικόνα της τελικής αρχιτεκτονικής των συστημάτων/ τεχνολογίας. Η επίλυση παλαιότερων θεμάτων τεχνολογικής υφής και η δημιουργία ψηφιακών λύσεων θα πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα. Διαφορετικά, οι εταιρείες δεν θα είναι σε θέση να καινοτομούν και να εξαγάγουν δεδομένα απαραίτητα για την εξατομίκευση της εμπειρίας του πελάτη.

  • Ο σχεδιασμός του φορολογικού συστήματος παραμένει χρόνια στην ατζέντα προτεραιοτήτων της ασφαλιστικής αγοράς. Η επιλογή λογιστικής βάσης και για την φορολογική χρήση πλεονεκτεί ή μειονεκτεί έναντι της εποπτικής βάσης. Τι είναι προτιμητέο για την ελληνική ασφαλιστική αγορά;

Η φορολόγηση εισοδήματος στις ασφαλιστικές εταιρείες ζωής, περιουσίας και ατυχημάτων ήταν ανέκαθεν πολύπλοκο ζήτημα. Στον παρελθόν έχουν γίνει πολλές μελέτες και προσπάθειες διεθνώς για να εξετάσουν το θέμα αυτό, ενώ οι όποιες αλλαγές στη φορολόγηση δεν ακολουθούσαν τις εξελίξεις στη βιομηχανία εξαιτίας της δυσκολίας κατανόησης των ασφαλιστικών προβλέψεων που απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις.

Συγκεκριμένα στην περίπτωση των ασφαλίσεων ζωής που συνίσταται και το ιδιαίτερο πρόβλημα πολυπλοκότητας, τα διάφορα κράτη έχουν επιλέξει μια ποικιλία μεθόδων για να προσπαθήσουν να φορολογήσουν το εισόδημα που προκύπτει από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Οι μελέτες αυτές αναλύουν τα πολιτικά και τεχνικά προβλήματα που προκύπτουν στο σχεδιασμό ενός αποτελεσματικού μέσου φορολογίας εισοδήματος.

Οι μελετητές σε χώρες ανά τον κόσμο έχουν αξιοποιήσει ενίοτε την εκτεταμένη πρακτική εμπειρία τους στο σχεδιασμό ενός φορολογικού συστήματος για τον ασφαλιστικό κλάδο. Ωστόσο κατά το σχεδιασμό έχουν ανακύψει πολιτικά ερωτήματα που αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της φορολογικής πολιτικής που περιλαμβάνει και κριτική ανάλυση των διαφόρων τεχνικών ζητημάτων που προκύπτουν από τη μετατροπή της θεωρίας στην πράξη.

Στις πλείστες των περιπτώσεων, η φορολογική βάση των ασφαλιστικών προβλέψεων είναι διαφορετική της λογιστικής βάσης, διότι η τελευταία συνήθως περιλαμβάνει πιο πολύπλοκους κανόνες που μπορεί να εμπεριέχουν και επιλογές της διοίκησης που επηρεάζουν το φορολογικό αποτέλεσμα.

Ο πιο συχνός προβληματισμός των φορολογικών αρχών έγκειται στην επιλογή της κατάλληλης φορολογικής βάσης μεταξύ εποπτικών (Solvency I και ΙΙ) και λογιστικών αναφορών από πλευράς φορολογικής σταθερότητας, τον περιορισμό των επιλογών των διοικήσεων και της δυνατότητας ελέγχου από πλευράς φορολογικής διοίκησης.

Αυτό που είχε προκριθεί στην Ελλάδα μέχρι σήμερα όσο και σε πολλές δικαιοδοσίες είναι η χρήση των εποπτικών αναφορών του πρώτου πλαισίου φερεγγυότητας (Solvency I) λόγω του ελέγχου από τις εποπτικές αρχές, κάτι που ωστόσο δεν ισχύει πλέον λόγω της άφιξης του νέου πλαισίου φερεγγυότητας ΙΙ (Solvency II) από το 2016. Δηλαδή, η φορολογική βάση στην Ελλάδα παραμένει στο Solvency I (ΝΔ 400/ 70), το οποίο ωστόσο ως κανονιστικό πλαίσιο έχει ήδη καταργηθεί και δεν ελέγχεται από τις εποπτικές αρχές και κατά συνέπεια δεν υφίσταται και ο λόγος της επιλογής της.

Επιπλέον, η προετοιμασία των επιχειρήσεων για την εφαρμογή του νέου λογιστικού προτύπου ΔΠΧΑ 17 περιπλέκει ακόμη περισσότερο την όποια απόφαση που θα κληθούν να λάβουν οι φορολογικές αρχές και αφορά είτε την μετάβαση στο νέο εποπτικό πλαίσιο ή την αλλαγή στάσης με επιλογή λογιστικής βάσης και για φορολογική χρήση.

Θεωρούμε ότι η αξιολόγηση για αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου είναι απαραίτητη και θα πρέπει να αρχίσει το συντομότερο δυνατό με συνδρομή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, διότι στη παρούσα φάση οι εταιρείες βρίσκονται στη διαδικασία αλλαγής ή και αναβάθμισης των πληροφοριακών συστημάτων για την εφαρμογή του νέου λογιστικού προτύπου που απαιτεί σημαντικές επενδύσεις. Κατά συνέπεια οι οποιεσδήποτε αλλαγές θα πρέπει να είναι γνωστές πριν την ολοκλήρωση της αναβάθμισης των πληροφοριακών συστημάτων. Σε αντίθετη περίπτωση τυχόν αποφάσεις που θα ληφθούν μετά την υιοθέτηση του λογιστικού προτύπου θα επηρεάσουν σημαντικά το κόστος των επενδύσεων αυτών.

  • Ποια είναι η εικόνα της χρηματοοικονομικής κατάστασης και φερεγγυότητας των ελληνικών ασφαλιστικών; Όλες οι ασφαλιστικές μελετούν τους ίδιους δείκτες για να εκδώσουν την φερεγγυότητα τους; Οι δείκτες υπολογίζονται με ένα τρόπο ή οι υπολογισμοί ποικίλλουν;

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση τη KPMG για την ασφαλιστική αγορά με στοιχεία του 2018 ο μέσος όρος του δείκτη Φερεγγυότητας (SCR) ανέρχεται στο 180% περίπου με αυξητικές τάσεις από το 2016 που ήταν στο 165%. Σε σχέση με την προηγούμενη χρήση δεν παρατηρούνται ιδιαίτερες μεταβολές, που αναδεικνύει την ασφάλεια κεφαλαίων που παρέχουν οι ελληνικές επιχειρήσεις. Στην ανάλυση βασικών κινδύνων που απαρτίζουν και τον βασικό δείκτη, δεν παρατηρούμε σημαντική μεταβολή σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Οι Ελληνικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις διατηρούν υψηλή φερεγγυότητα και κεφαλαιακή επάρκεια, αν και υπολείπονται του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι τιμές λαμβάνουν υπόψη τυχόν μεταβατικά μέτρα.

Το σημερινό περιβάλλον αρνητικών επιτοκίων επηρεάζει και τους δείκτες ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων, που παραμένουν ωστόσο σε υψηλά και ασφαλή επίπεδα.

Όσον αφορά στον υπολογισμό, ο βασικός δείκτης φερεγγυότητας προκύπτει από το κλάσμα των εποπτικών επιλέξιμων κεφαλαίων προς το ποσό της απαίτησης κεφαλαίου φερεγγυότητας. Όσο περισσότερα είναι τα διαθέσιμα κεφάλαια της ασφαλιστικής ή και όσο μικρότερο είναι το απαιτούμενο ποσό φερεγγυότητας τόσο μεγαλύτερος είναι ο βασικός δείκτης.

Η απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας είναι το ποσό των κεφαλαίων που οι ασφαλιστικές (και αντασφαλιστικές) εταιρείες υποχρεούνται να κατέχουν βάσει της οδηγίας Solvency II της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να μπορούν να επιβιώσουν τις πιο ακραίες αναμενόμενες απώλειες κατά τη διάρκεια ενός έτους, με διάστημα εμπιστοσύνης στο 95%. Το ποσό της απαίτησης κεφαλαίων προέρχεται από το άθροισμα των απαιτούμενων κεφαλαίων για τους επιμέρους κινδύνους που ενσωματώνει ο υπολογισμός, όπως οι κίνδυνοι από την ανάληψη ασφαλιστικών εργασιών, τον κίνδυνο αγοράς, τον λειτουργικό κίνδυνο και τους λοιπούς κινδύνους που αντιμετωπίζει μία ασφαλιστική και πρέπει να υπολογίζεται εκ νέου τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.

Ο υπολογισμός είναι κοινός για όλους τους ασφαλιστές που εφαρμόζουν την βασική φόρμουλα όπως ορίζει η οδηγία. Υπάρχει η δυνατότητα τροποποίησης των επιμέρους υπολογισμών μόνο κατόπιν άδειας της εποπτικής αρχής. Ωστόσο σχεδόν το σύνολο της Ελληνικής Αγοράς ακολουθεί την βασική φόρμουλα, και οι τυχόν εγκεκριμένες τροποποιήσεις δεν έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις.

  • Γιατί υπάρχουν αποκλίσεις στο αποτέλεσμα των δεικτών (SCR) μεταξύ μεταβατικών και μη μεταβατικών μέτρων; Τι σημαίνει αυτό για την ασφαλιστική και τι για τον πελάτη που μάλλον δεν μπορεί να κατανοήσει τίποτα από όλα αυτά;

Κατά την εφαρμογή του Solvency II το 2016, η οδηγία περιλάμβανε μια σειρά μέτρων για την εξασφάλιση της ομαλής μετάβασης από το Solvency I διότι η επιβάρυνση σε απαιτούμενα κεφάλαια ήταν σημαντική για πολλές εταιρείες και ιδιαίτερα αυτές με σημαντικά χαρτοφυλάκια ζωής και υγείας  μακροχρόνιας ασφάλισης.

Τα μεταβατικά μέτρα είναι σχετικά με την αποτίμηση των τεχνικών προβλέψεων με τρόπο που βοηθούν τη μετάβαση σε ένα καθεστώς που είναι συνεπές με την τρέχουσα αγορά, σε αντίθεση με το προηγούμενο καθεστώς που ο υπολογισμός των ασφαλιστικών αποθεματικών δεν ήταν συνεπές με την αγορά. Η οδηγία δίνει περιθώριο σε αυτούς τους ασφαλιστές 16 χρόνια προσαρμογής στο νέο πλαίσιο.

Σύμφωνα με την οδηγία υπάρχουν δύο μεταβατικά μέτρα που επιτρέπουν στους ασφαλιστές να:

  • υπολογίζουν τις τεχνικές προβλέψεις τους χρησιμοποιώντας τα προεξοφλητικά επιτόκια της οδηγίας Solvency I, ή
  • υπολογίζουν τις τεχνικές προβλέψεις σύμφωνα με τους κανόνες Φερεγγυότητας Ι.

Τα μεταβατικά μέτρα ισχύουν μόνο για τεχνικές προβλέψεις και για ασφαλιστήρια συμβόλαια που έχουν συναφθεί πριν από την έναρξη του καθεστώτος Solvency II, και αναμένεται να καταργηθούν στο τέλος της μεταβατικής περιόδου.

Με την πάροδο των ετών, και έτος αφετηρίας το 2016, σε περίπτωση που η προσαρμογή δεν γίνεται όπως έχει σχεδιαστεί και εγκριθεί από τις εποπτικές αρχές, υπάρχει η απαίτηση από τις εποπτικές αρχές για επίσπευση της προσαρμογής μέσω λήψης κατάλληλων διοικητικών μέτρων που μπορεί να αφορούν την μείωση αναλήψεων νέων κινδύνων, την αντασφάλιση ή και την άμεση καταβολή κεφαλαίων ανάλογα με το πρόβλημα.

Θεωρώ ότι τόσο οι ασφαλιστές όσο και οι ασφαλισμένοι δεν έχουν λόγους να ανησυχούν διότι οι εποπτικές αρχές μέσω της συνεχής εποπτείας διαθέτουν μηχανισμούς για έγκαιρη προειδοποίηση και λήψη των κατάλληλων μέτρων σε περίπτωση αναμενόμενης αδυναμίας εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων, διασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία της Εταιρείας και της αγοράς.

Σε αυτό συμβάλει και η ύπαρξη των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων που διασφαλίζει ότι μία ασφαλιστική εταιρεία θα κατέχει απαιτούμενα ελάχιστα κεφάλαια έτσι ώστε να διασφαλίζεται η επάρκεια στο διάστημα ενός έτους σε μικρότερα ποσοστά εμπιστοσύνης.

Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι η εποπτική αρχή της Ελλάδος, σε αντίθεση με άλλες εποπτικές αρχές της Ευρώπης, δεν επιτρέπει τον υπολογισμό και επομένως την κάλυψη των ελάχιστων απαιτούμενων κεφαλαίων με μεταβατικά μέτρα, που αποτελεί μία ακόμη διασφάλιση των Ελλήνων ασφαλισμένων.

  • Που οφείλεται η πτώση απόδοσης του ενεργητικού και των ίδιων κεφαλαίων των ασφαλιστικών;

Μετά από συνεχή έτη αύξησης των Ιδίων κεφαλαίων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων αισθητή ήταν η πτώση τους το 2018 κατά 7% περίπου τα οποία ανέρχονται πλέον στο 18.7% του Ενεργητικού σε σχέση με το 20% περίπου που ήταν τα προηγούμενα έτη. Η ανωτέρω πτώση στα Ίδια Κεφάλαια ήταν τόσο σημαντική που κάλυψε και την υψηλή κερδοφορία του έτους. Η καθαρή αρνητική μεταβολή προέρχεται κυρίως από τη μείωση των αποθεματικών τρέχουσας αξίας, από χρεόγραφα λόγω πτώσης τιμών και των αρνητικών επιτοκίων, καθώς και λοιπές κινήσεις που αφορούσαν σε ρευστοποίηση χαρτοφυλακίου για ενίσχυση κερδοφορίας. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν επιλεκτικές επιστροφές κεφαλαίου και καταβολή μερισμάτων, καθώς και λοιπές κινήσεις ύψους Ευρώ 200 εκατ. περίπου.

Σε κάθε περίπτωση το ύψος των Ιδίων Κεφαλαίων παραμένει υψηλό καλύπτοντας πλήρως τις Εποπτικές Απαιτήσεις

  • Θα μπορούσε η κατανομή επενδυτικού χαρτοφυλακίου να αλλάξει τις αποδόσεις σταθερού εισοδήματος των ασφαλιστικών; Θα επηρεάζονταν οι αποδόσεις των ίδιων κεφαλαίων;

Η εποχή των αρνητικών επιτοκίων και χαμηλών αποδόσεων στην Ευρώπη έχει επηρεάσει, όπως ήταν αναμενόμενο, και τις αποδόσεις στην Ελλάδα με συνεχή πτωτική πορεία τα τελευταία χρόνια.

Εμφανείς είναι οι διαφοροποιήσεις στη σύνθεση χαρτοφυλακίου μεταξύ ελληνικών επιχειρήσεων και μέσου όρου Ευρωπαϊκών ασφαλιστικών και αφορούν κυρίως τις τοποθετήσεις σε μετοχικά και λοιπά χαρτοφυλάκια –πλην ομολόγων και UL- που προσφέρουν συνήθως υψηλότερες αποδόσεις αλλά και κινδύνους. Οι επενδύσεις αυτές στην Ευρώπη αφορούν το 30% περίπου του συνολικού χαρτοφυλακίου σε αντίθεση με την Ελλάδα που αφορούν μόνο το 12% περίπου. Οι ελληνικές ασφαλιστικές φαίνονται ακόμη διστακτικές για επενδύσεις σε μετοχικούς τίτλους λόγω κυρίως κακής εμπειρίας στο παρελθόν. Ωστόσο παρατηρήθηκε αύξηση το 2018 έναντι της προηγούμενης χρήσης στους μη-εισηγμένους μετοχικούς τίτλους, ιδιαίτερα στις μικτές επιχειρήσεις από 28% το 2017 σε 42% το 2018, που παρέσυρε τη βαρύτητα στο σύνολο σε 17% έναντι 13% το 2017 και 10% το 2016, αυξάνοντας τους κινδύνους ρευστότητας με επίπτωση σε αυξημένες κεφαλαιακές απαιτήσεις.

Από την τελευταία έκθεση της KPMG εξάγεται και το συμπέρασμα ότι οι Έλληνες ασφαλιστές δεν εμπιστεύονται ακόμη τις μεγαλύτερες αποδόσεις που συνήθως προσφέρουν τα εταιρικά ομόλογα, ενώ δε φαίνεται να συμμετέχουν ενεργά στις νέες εκδόσεις του ελληνικού χρηματιστηρίου.

Οι τοποθετήσεις σε μετοχικούς ή και μη εισηγμένους τίτλους ακόμη και σε εκδότες ομολογιακών τίτλων με χαμηλή πιστοποιημένη πιστοληπτική διαβάθμιση, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προσφέρουν μεγαλύτερες και σταθερές αποδόσεις μέσω αυξημένων επιτοκίων, ωστόσο λόγω των κινδύνων που ενσωματώνουν επιβαρύνουν τις Εταιρείες με επιπλέον απαιτούμενα κεφάλαια. Σε περίπτωση που ασφαλιστές δεν διαθέτουν πλεονάζοντα κεφάλαια ή δεν έχουν την δυνατότητα για άμεση κάλυψη κεφαλαίων σε περίπτωση απωλειών αποφεύγουν τις τοποθετήσεις σε τίτλους που επιβαρύνουν τους κεφαλαιακούς δείκτες. Δυστυχώς για τους επενδυτές όσο μεγαλύτερα είναι τα ίδια Κεφάλαια που δεσμεύουν τόσο μικρότερες είναι και οι αποδόσεις τους.

  • Πώς βλέπετε τις προοπτικές της αγοράς και των επιμέρους βασικών κλάδων;

Η σταδιακή μείωση της ανεργίας και η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος το 2018 και 2019 είχαν δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες με επακόλουθη την ανοδική τάση στην ιδιωτική κατανάλωση για ασφάλιση που είδαμε στα τελευταία δύο έτη και που αναμένονταν να συνεχιστεί και το 2020.

Δυστυχώς ωστόσο οι επιπτώσεις από την πανδημία της νόσου COVID-19 δεν έχουν αφήσει ανεπηρέαστη και την ασφαλιστική αγορά και οι όποιες προβλέψεις που είχαν γίνει για το 2020 δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο σε αυτές τις συνθήκες να διεξαχθούν οι όποιες προβλέψεις διότι η πανδημία δεν έχει ολοκληρώσει όλα τα στάδιά της.  Παρατηρούμε σημαντικές αποκλίσεις στις προβλέψεις για την ελληνική οικονομία η οποία, όπως όλες οι οικονομίες του νότου, είναι και σημαντικά εξαρτώμενη από τον τουρισμό.

Όπως και όλοι οι λοιποί κλάδοι της οικονομίας που επηρεάστηκαν από την εξάπλωση του κορωνοϊού και το κλείσιμο μεγάλου μέρους της εμπορικής δραστηριότητάς, έτσι και στην ασφαλιστική αγορά αναμένεται μείωση της παραγωγής, το ύψος της οποίας, θα εξαρτηθεί από την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας.

Στις γενικές ασφαλίσεις και ιδιαίτερα στους κλάδους του αυτοκινήτου παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση της συχνότητας και σφοδρότητας των ατυχημάτων στην περίοδο του lockdown κάτι που συμβάλει θετικά στην κερδοφορία. Επιπλέον το μη δουλευμένο μέρος των ασφαλίσεων που είχαν συναφθεί το προηγούμενο έτος και αφορά το 2020 συμβάλει στην διατήρηση των εσόδων παρόλο την μείωση της νέας παραγωγής. Μην ξεχνάμε ότι ο κλάδος αυτός επηρεάζεται και από τον τουρισμό μέσω της ασφάλισης του στόλου των οχημάτων “rent a car” που αναμένεται να «εξαφανιστεί» στην τρέχουσα περίοδο.

Στις ασφαλίσεις Ζωής και Υγείας, οι εκτιμήσεις είναι περισσότερο πολύπλοκες και επηρεάζονται σημαντικά από το ύψος της νέας παραγωγής αλλά και της διαχείρισης του ιατρικού κόστους μέσω των κατάλληλων συνεργασιών. Στους κλάδους αυτούς τα περιθώρια κερδών είναι εξαιρετικά χαμηλά.

Η μείωση της νέας παραγωγής στα προϊόντα επενδυτικού τύπου εκτός από την άμεση επίπτωση στον τζίρο των επιχειρήσεων αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά και την κερδοφορία μέσω της μειωμένης εισπραττόμενης αμοιβή διαχείρισης.

Μια δύσκολη χρονιά για τους ασφαλιστές το 2020, το στοίχημα είναι πλέον για το 2021.

 

 

Οι ασφαλιστές που θα εξαφανιστούν από τον χάρτη

0

Ποια είναι τα συστατικά που λείπουν για να καινοτομήσουν οι ασφαλιστικές και να προσελκύσουν νέους πελάτες, ή μήπως έπιασαν ταβάνι και πώς γίνεται να καινοτομήσουν όταν μέχρι σήμερα δουλεύουν πάνω στα παλαιά συστήματα τεχνολογίας; Να πάμε και στην απέναντι όχθη αυτή της φορολογίας, ποια φορολογική βάση πλεονεκτεί, η λογιστική ή η εποπτική, πόσο πολύπλοκη είναι η φορολόγηση του κλάδου ζώής / περιουσίας;

Στα ερωτήματα αυτά απαντά σε συνέντευξη του στο IW.gr o Φίλιππος Κάσσος Γενικός Διευθυντής Ελεγκτικών Υπηρεσιών  KPMG. Ταυτόχρονα δίνει απαντήσεις για τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις των ασφαλιστικών αλλά και τις μεγάλες αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των δεικτών φερεγγυότητας σε ό,τι αφορά την χρήση μεταβατιών μέτρων και μη. Ο Φίλιππος Κάσσος μιλά για τις αποδόσεις των επενδυτικών χαρτοφυλακίων, των ίδιων κεφαλαίων αλλά και τις προοπτικές των επιμέρους κλάδων.

Συνέντευξη στην Ελενα Ερμείδου

  • Οι ασφαλιστικές διατείνονται ότι έχουν ψηφιακά μετασχηματιστεί προσαρμόζοντας τα προϊόντα τους στις ανάγκες του πελάτη. Εν τούτοις, η ασφαλιστική διείσδυση δεν έχει αυξηθεί. Έχει γίνει κάποιο λάθος στον μετασχηματισμό, δεν έχουν μελετήσει καλά τις ανάγκες του πελάτη, λείπουν κάποια συστατικά για να καινοτομήσουν, ή μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει το ποσοστό διείσδυσης, και θα πρέπει να φροντίσουν να αυξήσουν την διατηρησιμότητα στα χαρτοφυλάκια τους;

Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να ισχυριστεί κανείς ότι έχει ολοκληρώσει τον ψηφιακό μετασχηματισμό του και περιμένει να δει άμεσα τα αποτελέσματα αυτού στην αύξηση της παραγωγής ή και τη διατηρησιμότητας του χαρτοφυλακίου του. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός είναι μια σύνθετη και συνεχής διαδικασία που απαιτεί προσαρμογή και επικαιροποίηση ανάλογα με την ανάπτυξη των νέων καινοτόμων τεχνολογιών αλλά και την κατανόηση του τρόπου συμπεριφοράς του πελάτη και της ανάλυσης των μεγάλων δεδομένων (mega data and analytics).

Από τη φύση του ο ασφαλιστικός κλάδος είναι μία πολύπλοκη βιομηχανία με μεγάλο αριθμό προϊόντων-λύσεων, πλήθος από μεσάζοντες, πολύπλοκα μοντέλα τιμολόγησης τα οποία συχνά είναι ιδιαίτερα προσαρμοσμένα στον ενδιαφερόμενο.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι  οι καταναλωτές έχουν περισσότερη δύναμη από ποτέ με πληθώρα επιλογών, με τις προσδοκίες εξυπηρέτησης και εξατομίκευσης να αυξάνονται διαρκώς, ενώ η εμπιστοσύνη τους στις ασφαλιστικές εταιρείες να παραμένει χαμηλή.

Η απλοποίηση της Εμπειρίας του Πελάτη είναι απαραίτητη προκειμένου οι ασφαλιστικές εταιρείες να αυξήσουν την αλληλεπίδραση με τους πελάτες τους και να ανταποκριθούν με τη σειρά τους στις εμπειρίες που οι καταναλωτές ήδη βιώνουν σε άλλους κλάδους, όπως ο τραπεζικός ή το λιανικό εμπόριο.

Κατά βάση, οι ασφαλιστικές εταιρείες χρειάζεται να κατανοήσουν και να καλύψουν τις πλήρεις ανάγκες των πελατών τους σε όλα τα διαφορετικά σημεία επαφής μαζί τους. Η αλληλεπίδραση με τις ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να είναι εύκολη για τους καταναλωτές, οι οποίοι χρειάζεται να πιστεύουν πως μπορούν να βασίζονται στην ασφαλιστική τους εταιρεία όταν και εφόσον χρειαστεί. Οι πελάτες αναμένουν συνδεδεμένες υπηρεσίες με τις οποίες θα είναι εύκολο να αλληλοεπιδράσουν χωρίς σημεία τριβής. Οι νεοφυείς ασφαλιστικές εταιρείες (InsurTechs) πρωτοπορούν, επανεξετάζοντας, εξορθολογώντας και απλοποιώντας ολόκληρη την Εμπειρία Πελάτη.

  • Γιατί οι ασφαλιστικές μιλάνε για καινοτομία την στιγμή που διατηρώντας τις υποδομές παλαιάς τεχνολογίας αποτρέπουν την καινοτομία;

Έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν ότι ανάμεσα στα στρατηγικά διλήμματα των ασφαλιστών είναι ο χρόνος υλοποίησης ενός ψηφιακού μετασχηματισμού δεδομένου της ύπαρξης σημαντικών υποδομών παλαιότερης τεχνολογίας, η οποία ωστόσο εξυπηρετεί ακόμη και σήμερα της βασικές ανάγκες της επιχείρησης. Όλοι συμφωνούν στην αναγκαιότητα του ψηφιακού μετασχηματισμού με χρήση καινοτόμων τεχνολογιών, ωστόσο το κόστος αλλαγής της τεχνολογικής υποδομής μίας ασφαλιστικής είναι ιδιαίτερα σημαντικό και οι αποδόσεις του χώρου ολοένα λιγότερο ελκυστικές από τους επενδυτές που αποφεύγουν την τοποθέτηση νέων κεφαλαίων με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Το ζήτημα του ψηφιακού μετασχηματισμού δεν είναι καινούργιο, ωστόσο η ταχύτητα των αλλαγών στο χώρο αυτό και ο φόβος ότι τα περιθώρια χρόνου στενεύουν με τους ανταγωνιστές ή νεοεισερχόμενους να αποκτούν σημαντικό προβάδισμα, αποτελεί την αφορμή για άμεση αξιολόγηση και λήψη αποφάσεων.

Πολλοί θεωρούν ότι ο ασφαλιστικός κλάδος είναι από τους τελευταίους στην εφαρμογή και υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και κατά συνέπεια αν δεν υπάρχει ραγδαία αλλαγή θα δημιουργηθεί, αν δεν έχει γίνει ως ένα βαθμό ήδη, γόνιμο έδαφος για την διείσδυση αλλά και την επικράτηση νέων παιχτών, όπου οι ασφαλιστές με τις παραδοσιακές τεχνικές, στρατηγικές και συστήματα θα εξαφανιστούν από τον χάρτη. Αυτό δεν είναι κάτι ασυνήθιστο σε άλλους κλάδους της αγοράς, άρα δεν μπορεί να αποκλειστεί κάτι ανάλογο και στις ασφάλειες.

Για τις παραδοσιακές ασφαλιστικές εταιρείες είναι σημαντικό να επιλυθούν τα ζητήματα των τεχνολογικών υποδομών παλαιού τύπου (legacy systems) και να αντικατασταθούν με υποδομές ικανές να υποστηρίξουν τη νέα ψηφιακή εποχή. Πολλές ασφαλιστικές εταιρείες επιβαρύνονται από ένα μονολιθικό επιχειρησιακό και τεχνολογικό περιβάλλον απόρροια χρόνων απόκτησης διάφορων  τεχνολογιών, χωρίς μία σαφή εικόνα της τελικής αρχιτεκτονικής των συστημάτων/ τεχνολογίας. Η επίλυση παλαιότερων θεμάτων τεχνολογικής υφής και η δημιουργία ψηφιακών λύσεων θα πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα. Διαφορετικά, οι εταιρείες δεν θα είναι σε θέση να καινοτομούν και να εξαγάγουν δεδομένα απαραίτητα για την εξατομίκευση της εμπειρίας του πελάτη.

  • Ο σχεδιασμός του φορολογικού συστήματος παραμένει χρόνια στην ατζέντα προτεραιοτήτων της ασφαλιστικής αγοράς. Η επιλογή λογιστικής βάσης και για την φορολογική χρήση πλεονεκτεί ή μειονεκτεί έναντι της εποπτικής βάσης. Τι είναι προτιμητέο για την ελληνική ασφαλιστική αγορά;

Η φορολόγηση εισοδήματος στις ασφαλιστικές εταιρείες ζωής, περιουσίας και ατυχημάτων ήταν ανέκαθεν πολύπλοκο ζήτημα. Στον παρελθόν έχουν γίνει πολλές μελέτες και προσπάθειες διεθνώς για να εξετάσουν το θέμα αυτό, ενώ οι όποιες αλλαγές στη φορολόγηση δεν ακολουθούσαν τις εξελίξεις στη βιομηχανία εξαιτίας της δυσκολίας κατανόησης των ασφαλιστικών προβλέψεων που απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις.

Συγκεκριμένα στην περίπτωση των ασφαλίσεων ζωής που συνίσταται και το ιδιαίτερο πρόβλημα πολυπλοκότητας, τα διάφορα κράτη έχουν επιλέξει μια ποικιλία μεθόδων για να προσπαθήσουν να φορολογήσουν το εισόδημα που προκύπτει από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Οι μελέτες αυτές αναλύουν τα πολιτικά και τεχνικά προβλήματα που προκύπτουν στο σχεδιασμό ενός αποτελεσματικού μέσου φορολογίας εισοδήματος.

Οι μελετητές σε χώρες ανά τον κόσμο έχουν αξιοποιήσει ενίοτε την εκτεταμένη πρακτική εμπειρία τους στο σχεδιασμό ενός φορολογικού συστήματος για τον ασφαλιστικό κλάδο. Ωστόσο κατά το σχεδιασμό έχουν ανακύψει πολιτικά ερωτήματα που αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της φορολογικής πολιτικής που περιλαμβάνει και κριτική ανάλυση των διαφόρων τεχνικών ζητημάτων που προκύπτουν από τη μετατροπή της θεωρίας στην πράξη.

Στις πλείστες των περιπτώσεων, η φορολογική βάση των ασφαλιστικών προβλέψεων είναι διαφορετική της λογιστικής βάσης, διότι η τελευταία συνήθως περιλαμβάνει πιο πολύπλοκους κανόνες που μπορεί να εμπεριέχουν και επιλογές της διοίκησης που επηρεάζουν το φορολογικό αποτέλεσμα.

Ο πιο συχνός προβληματισμός των φορολογικών αρχών έγκειται στην επιλογή της κατάλληλης φορολογικής βάσης μεταξύ εποπτικών (Solvency I και ΙΙ) και λογιστικών αναφορών από πλευράς φορολογικής σταθερότητας, τον περιορισμό των επιλογών των διοικήσεων και της δυνατότητας ελέγχου από πλευράς φορολογικής διοίκησης.

Αυτό που είχε προκριθεί στην Ελλάδα μέχρι σήμερα όσο και σε πολλές δικαιοδοσίες είναι η χρήση των εποπτικών αναφορών του πρώτου πλαισίου φερεγγυότητας (Solvency I) λόγω του ελέγχου από τις εποπτικές αρχές, κάτι που ωστόσο δεν ισχύει πλέον λόγω της άφιξης του νέου πλαισίου φερεγγυότητας ΙΙ (Solvency II) από το 2016. Δηλαδή, η φορολογική βάση στην Ελλάδα παραμένει στο Solvency I (ΝΔ 400/ 70), το οποίο ωστόσο ως κανονιστικό πλαίσιο έχει ήδη καταργηθεί και δεν ελέγχεται από τις εποπτικές αρχές και κατά συνέπεια δεν υφίσταται και ο λόγος της επιλογής της.

Επιπλέον, η προετοιμασία των επιχειρήσεων για την εφαρμογή του νέου λογιστικού προτύπου ΔΠΧΑ 17 περιπλέκει ακόμη περισσότερο την όποια απόφαση που θα κληθούν να λάβουν οι φορολογικές αρχές και αφορά είτε την μετάβαση στο νέο εποπτικό πλαίσιο ή την αλλαγή στάσης με επιλογή λογιστικής βάσης και για φορολογική χρήση.

Θεωρούμε ότι η αξιολόγηση για αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου είναι απαραίτητη και θα πρέπει να αρχίσει το συντομότερο δυνατό με συνδρομή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, διότι στη παρούσα φάση οι εταιρείες βρίσκονται στη διαδικασία αλλαγής ή και αναβάθμισης των πληροφοριακών συστημάτων για την εφαρμογή του νέου λογιστικού προτύπου που απαιτεί σημαντικές επενδύσεις. Κατά συνέπεια οι οποιεσδήποτε αλλαγές θα πρέπει να είναι γνωστές πριν την ολοκλήρωση της αναβάθμισης των πληροφοριακών συστημάτων. Σε αντίθετη περίπτωση τυχόν αποφάσεις που θα ληφθούν μετά την υιοθέτηση του λογιστικού προτύπου θα επηρεάσουν σημαντικά το κόστος των επενδύσεων αυτών.

  • Ποια είναι η εικόνα της χρηματοοικονομικής κατάστασης και φερεγγυότητας των ελληνικών ασφαλιστικών; Όλες οι ασφαλιστικές μελετούν τους ίδιους δείκτες για να εκδώσουν την φερεγγυότητα τους; Οι δείκτες υπολογίζονται με ένα τρόπο ή οι υπολογισμοί ποικίλλουν;

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση τη KPMG για την ασφαλιστική αγορά με στοιχεία του 2018 ο μέσος όρος του δείκτη Φερεγγυότητας (SCR) ανέρχεται στο 180% περίπου με αυξητικές τάσεις από το 2016 που ήταν στο 165%. Σε σχέση με την προηγούμενη χρήση δεν παρατηρούνται ιδιαίτερες μεταβολές, που αναδεικνύει την ασφάλεια κεφαλαίων που παρέχουν οι ελληνικές επιχειρήσεις. Στην ανάλυση βασικών κινδύνων που απαρτίζουν και τον βασικό δείκτη, δεν παρατηρούμε σημαντική μεταβολή σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Οι Ελληνικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις διατηρούν υψηλή φερεγγυότητα και κεφαλαιακή επάρκεια, αν και υπολείπονται του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι τιμές λαμβάνουν υπόψη τυχόν μεταβατικά μέτρα.

Το σημερινό περιβάλλον αρνητικών επιτοκίων επηρεάζει και τους δείκτες ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων, που παραμένουν ωστόσο σε υψηλά και ασφαλή επίπεδα.

Όσον αφορά στον υπολογισμό, ο βασικός δείκτης φερεγγυότητας προκύπτει από το κλάσμα των εποπτικών επιλέξιμων κεφαλαίων προς το ποσό της απαίτησης κεφαλαίου φερεγγυότητας. Όσο περισσότερα είναι τα διαθέσιμα κεφάλαια της ασφαλιστικής ή και όσο μικρότερο είναι το απαιτούμενο ποσό φερεγγυότητας τόσο μεγαλύτερος είναι ο βασικός δείκτης.

Η απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας είναι το ποσό των κεφαλαίων που οι ασφαλιστικές (και αντασφαλιστικές) εταιρείες υποχρεούνται να κατέχουν βάσει της οδηγίας Solvency II της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να μπορούν να επιβιώσουν τις πιο ακραίες αναμενόμενες απώλειες κατά τη διάρκεια ενός έτους, με διάστημα εμπιστοσύνης στο 95%. Το ποσό της απαίτησης κεφαλαίων προέρχεται από το άθροισμα των απαιτούμενων κεφαλαίων για τους επιμέρους κινδύνους που ενσωματώνει ο υπολογισμός, όπως οι κίνδυνοι από την ανάληψη ασφαλιστικών εργασιών, τον κίνδυνο αγοράς, τον λειτουργικό κίνδυνο και τους λοιπούς κινδύνους που αντιμετωπίζει μία ασφαλιστική και πρέπει να υπολογίζεται εκ νέου τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.

Ο υπολογισμός είναι κοινός για όλους τους ασφαλιστές που εφαρμόζουν την βασική φόρμουλα όπως ορίζει η οδηγία. Υπάρχει η δυνατότητα τροποποίησης των επιμέρους υπολογισμών μόνο κατόπιν άδειας της εποπτικής αρχής. Ωστόσο σχεδόν το σύνολο της Ελληνικής Αγοράς ακολουθεί την βασική φόρμουλα, και οι τυχόν εγκεκριμένες τροποποιήσεις δεν έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις.

  • Γιατί υπάρχουν αποκλίσεις στο αποτέλεσμα των δεικτών (SCR) μεταξύ μεταβατικών και μη μεταβατικών μέτρων; Τι σημαίνει αυτό για την ασφαλιστική και τι για τον πελάτη που μάλλον δεν μπορεί να κατανοήσει τίποτα από όλα αυτά;

Κατά την εφαρμογή του Solvency II το 2016, η οδηγία περιλάμβανε μια σειρά μέτρων για την εξασφάλιση της ομαλής μετάβασης από το Solvency I διότι η επιβάρυνση σε απαιτούμενα κεφάλαια ήταν σημαντική για πολλές εταιρείες και ιδιαίτερα αυτές με σημαντικά χαρτοφυλάκια ζωής και υγείας  μακροχρόνιας ασφάλισης.

Τα μεταβατικά μέτρα είναι σχετικά με την αποτίμηση των τεχνικών προβλέψεων με τρόπο που βοηθούν τη μετάβαση σε ένα καθεστώς που είναι συνεπές με την τρέχουσα αγορά, σε αντίθεση με το προηγούμενο καθεστώς που ο υπολογισμός των ασφαλιστικών αποθεματικών δεν ήταν συνεπές με την αγορά. Η οδηγία δίνει περιθώριο σε αυτούς τους ασφαλιστές 16 χρόνια προσαρμογής στο νέο πλαίσιο.

Σύμφωνα με την οδηγία υπάρχουν δύο μεταβατικά μέτρα που επιτρέπουν στους ασφαλιστές να:

  • υπολογίζουν τις τεχνικές προβλέψεις τους χρησιμοποιώντας τα προεξοφλητικά επιτόκια της οδηγίας Solvency I, ή
  • υπολογίζουν τις τεχνικές προβλέψεις σύμφωνα με τους κανόνες Φερεγγυότητας Ι.

Τα μεταβατικά μέτρα ισχύουν μόνο για τεχνικές προβλέψεις και για ασφαλιστήρια συμβόλαια που έχουν συναφθεί πριν από την έναρξη του καθεστώτος Solvency II, και αναμένεται να καταργηθούν στο τέλος της μεταβατικής περιόδου.

Με την πάροδο των ετών, και έτος αφετηρίας το 2016, σε περίπτωση που η προσαρμογή δεν γίνεται όπως έχει σχεδιαστεί και εγκριθεί από τις εποπτικές αρχές, υπάρχει η απαίτηση από τις εποπτικές αρχές για επίσπευση της προσαρμογής μέσω λήψης κατάλληλων διοικητικών μέτρων που μπορεί να αφορούν την μείωση αναλήψεων νέων κινδύνων, την αντασφάλιση ή και την άμεση καταβολή κεφαλαίων ανάλογα με το πρόβλημα.

Θεωρώ ότι τόσο οι ασφαλιστές όσο και οι ασφαλισμένοι δεν έχουν λόγους να ανησυχούν διότι οι εποπτικές αρχές μέσω της συνεχής εποπτείας διαθέτουν μηχανισμούς για έγκαιρη προειδοποίηση και λήψη των κατάλληλων μέτρων σε περίπτωση αναμενόμενης αδυναμίας εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων, διασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία της Εταιρείας και της αγοράς.

Σε αυτό συμβάλει και η ύπαρξη των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων που διασφαλίζει ότι μία ασφαλιστική εταιρεία θα κατέχει απαιτούμενα ελάχιστα κεφάλαια έτσι ώστε να διασφαλίζεται η επάρκεια στο διάστημα ενός έτους σε μικρότερα ποσοστά εμπιστοσύνης.

Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι η εποπτική αρχή της Ελλάδος, σε αντίθεση με άλλες εποπτικές αρχές της Ευρώπης, δεν επιτρέπει τον υπολογισμό και επομένως την κάλυψη των ελάχιστων απαιτούμενων κεφαλαίων με μεταβατικά μέτρα, που αποτελεί μία ακόμη διασφάλιση των Ελλήνων ασφαλισμένων.

  • Που οφείλεται η πτώση απόδοσης του ενεργητικού και των ίδιων κεφαλαίων των ασφαλιστικών;

Μετά από συνεχή έτη αύξησης των Ιδίων κεφαλαίων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων αισθητή ήταν η πτώση τους το 2018 κατά 7% περίπου τα οποία ανέρχονται πλέον στο 18.7% του Ενεργητικού σε σχέση με το 20% περίπου που ήταν τα προηγούμενα έτη. Η ανωτέρω πτώση στα Ίδια Κεφάλαια ήταν τόσο σημαντική που κάλυψε και την υψηλή κερδοφορία του έτους. Η καθαρή αρνητική μεταβολή προέρχεται κυρίως από τη μείωση των αποθεματικών τρέχουσας αξίας, από χρεόγραφα λόγω πτώσης τιμών και των αρνητικών επιτοκίων, καθώς και λοιπές κινήσεις που αφορούσαν σε ρευστοποίηση χαρτοφυλακίου για ενίσχυση κερδοφορίας. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν επιλεκτικές επιστροφές κεφαλαίου και καταβολή μερισμάτων, καθώς και λοιπές κινήσεις ύψους Ευρώ 200 εκατ. περίπου.

Σε κάθε περίπτωση το ύψος των Ιδίων Κεφαλαίων παραμένει υψηλό καλύπτοντας πλήρως τις Εποπτικές Απαιτήσεις

  • Θα μπορούσε η κατανομή επενδυτικού χαρτοφυλακίου να αλλάξει τις αποδόσεις σταθερού εισοδήματος των ασφαλιστικών; Θα επηρεάζονταν οι αποδόσεις των ίδιων κεφαλαίων;

Η εποχή των αρνητικών επιτοκίων και χαμηλών αποδόσεων στην Ευρώπη έχει επηρεάσει, όπως ήταν αναμενόμενο, και τις αποδόσεις στην Ελλάδα με συνεχή πτωτική πορεία τα τελευταία χρόνια.

Εμφανείς είναι οι διαφοροποιήσεις στη σύνθεση χαρτοφυλακίου μεταξύ ελληνικών επιχειρήσεων και μέσου όρου Ευρωπαϊκών ασφαλιστικών και αφορούν κυρίως τις τοποθετήσεις σε μετοχικά και λοιπά χαρτοφυλάκια –πλην ομολόγων και UL- που προσφέρουν συνήθως υψηλότερες αποδόσεις αλλά και κινδύνους. Οι επενδύσεις αυτές στην Ευρώπη αφορούν το 30% περίπου του συνολικού χαρτοφυλακίου σε αντίθεση με την Ελλάδα που αφορούν μόνο το 12% περίπου. Οι ελληνικές ασφαλιστικές φαίνονται ακόμη διστακτικές για επενδύσεις σε μετοχικούς τίτλους λόγω κυρίως κακής εμπειρίας στο παρελθόν. Ωστόσο παρατηρήθηκε αύξηση το 2018 έναντι της προηγούμενης χρήσης στους μη-εισηγμένους μετοχικούς τίτλους, ιδιαίτερα στις μικτές επιχειρήσεις από 28% το 2017 σε 42% το 2018, που παρέσυρε τη βαρύτητα στο σύνολο σε 17% έναντι 13% το 2017 και 10% το 2016, αυξάνοντας τους κινδύνους ρευστότητας με επίπτωση σε αυξημένες κεφαλαιακές απαιτήσεις.

Από την τελευταία έκθεση της KPMG εξάγεται και το συμπέρασμα ότι οι Έλληνες ασφαλιστές δεν εμπιστεύονται ακόμη τις μεγαλύτερες αποδόσεις που συνήθως προσφέρουν τα εταιρικά ομόλογα, ενώ δε φαίνεται να συμμετέχουν ενεργά στις νέες εκδόσεις του ελληνικού χρηματιστηρίου.

Οι τοποθετήσεις σε μετοχικούς ή και μη εισηγμένους τίτλους ακόμη και σε εκδότες ομολογιακών τίτλων με χαμηλή πιστοποιημένη πιστοληπτική διαβάθμιση, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προσφέρουν μεγαλύτερες και σταθερές αποδόσεις μέσω αυξημένων επιτοκίων, ωστόσο λόγω των κινδύνων που ενσωματώνουν επιβαρύνουν τις Εταιρείες με επιπλέον απαιτούμενα κεφάλαια. Σε περίπτωση που ασφαλιστές δεν διαθέτουν πλεονάζοντα κεφάλαια ή δεν έχουν την δυνατότητα για άμεση κάλυψη κεφαλαίων σε περίπτωση απωλειών αποφεύγουν τις τοποθετήσεις σε τίτλους που επιβαρύνουν τους κεφαλαιακούς δείκτες. Δυστυχώς για τους επενδυτές όσο μεγαλύτερα είναι τα ίδια Κεφάλαια που δεσμεύουν τόσο μικρότερες είναι και οι αποδόσεις τους.

  • Πώς βλέπετε τις προοπτικές της αγοράς και των επιμέρους βασικών κλάδων;

Η σταδιακή μείωση της ανεργίας και η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος το 2018 και 2019 είχαν δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες με επακόλουθη την ανοδική τάση στην ιδιωτική κατανάλωση για ασφάλιση που είδαμε στα τελευταία δύο έτη και που αναμένονταν να συνεχιστεί και το 2020.

Δυστυχώς ωστόσο οι επιπτώσεις από την πανδημία της νόσου COVID-19 δεν έχουν αφήσει ανεπηρέαστη και την ασφαλιστική αγορά και οι όποιες προβλέψεις που είχαν γίνει για το 2020 δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο σε αυτές τις συνθήκες να διεξαχθούν οι όποιες προβλέψεις διότι η πανδημία δεν έχει ολοκληρώσει όλα τα στάδιά της.  Παρατηρούμε σημαντικές αποκλίσεις στις προβλέψεις για την ελληνική οικονομία η οποία, όπως όλες οι οικονομίες του νότου, είναι και σημαντικά εξαρτώμενη από τον τουρισμό.

Όπως και όλοι οι λοιποί κλάδοι της οικονομίας που επηρεάστηκαν από την εξάπλωση του κορωνοϊού και το κλείσιμο μεγάλου μέρους της εμπορικής δραστηριότητάς, έτσι και στην ασφαλιστική αγορά αναμένεται μείωση της παραγωγής, το ύψος της οποίας, θα εξαρτηθεί από την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας.

Στις γενικές ασφαλίσεις και ιδιαίτερα στους κλάδους του αυτοκινήτου παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση της συχνότητας και σφοδρότητας των ατυχημάτων στην περίοδο του lockdown κάτι που συμβάλει θετικά στην κερδοφορία. Επιπλέον το μη δουλευμένο μέρος των ασφαλίσεων που είχαν συναφθεί το προηγούμενο έτος και αφορά το 2020 συμβάλει στην διατήρηση των εσόδων παρόλο την μείωση της νέας παραγωγής. Μην ξεχνάμε ότι ο κλάδος αυτός επηρεάζεται και από τον τουρισμό μέσω της ασφάλισης του στόλου των οχημάτων “rent a car” που αναμένεται να «εξαφανιστεί» στην τρέχουσα περίοδο.

Στις ασφαλίσεις Ζωής και Υγείας, οι εκτιμήσεις είναι περισσότερο πολύπλοκες και επηρεάζονται σημαντικά από το ύψος της νέας παραγωγής αλλά και της διαχείρισης του ιατρικού κόστους μέσω των κατάλληλων συνεργασιών. Στους κλάδους αυτούς τα περιθώρια κερδών είναι εξαιρετικά χαμηλά.

Η μείωση της νέας παραγωγής στα προϊόντα επενδυτικού τύπου εκτός από την άμεση επίπτωση στον τζίρο των επιχειρήσεων αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά και την κερδοφορία μέσω της μειωμένης εισπραττόμενης αμοιβή διαχείρισης.

Μια δύσκολη χρονιά για τους ασφαλιστές το 2020, το στοίχημα είναι πλέον για το 2021.

 

 

«Σειρά ευκαιριών» μετά την πανδημία βλέπει η Munich Re 

0
Munich Re, επιγραφή, κτίριο

Τις προτεραιότητες του γερμανικού αντασφαλιστικού κολοσσού στην μετα-κορωνοϊό εποχή περιγράφει ο Γενικός Οικονομικός Διευθυντής Christoph Jurecka

Της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου

«Ποικιλία ευκαιριών» στην (αντ)ασφαλιστική αγορά την μετα-κορωνοϊό εποχή βλέπει  η Munich Re σύμφωνα με τον Γενικό Οικονομικό της Διευθυντή Christoph Jurecka.

 Μιλώντας σε conference call με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων α’ τριμήνου του γερμανικού αντασφαλιστικού κολοσσού (την περασμένη εβδομάδα), ο κ. Jurecka σημείωσε ότι κατεγράφη μεγάλη ζήτηση για αντασφάλιση έναντι του κινδύνου φυσικών καταστροφών κατά τις ανανεώσεις συμβολαίων (renewals) του Απριλίου, εστιασμένη στην Ιαπωνία.  Εξήγησε ότι σε  μεγάλο βαθμό οι κινήσεις των τιμών και ο όγκος κινδύνων που ανέλαβε η Munich Re συνδέονται με το ρίσκο φυσικών καταστροφών στις αγορές της Ασίας και ιδίως στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Κοιτώντας μπροστά, είναι πολύ νωρίς να πει κανείς σε ποιες ευκαιρίες θα εστιάσει ο όμιλος, αλλά ο κ. Jurecka επεσήμανε ότι υπάρχουν ήδη πολλές επιλογές στην αγορά. «Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι οι πρωτασφαλιστές θέλουν να περιορίσουν τη μεταβλητότητα για να αμβλύνουν τους κινδύνους στους ισολογισμούς τους, ίσως θα μπορούσαμε να τους στηρίξουμε με αντασφαλιστικά εργαλεία διαχείρισης κεφαλαίων. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ευκαιρίας στην αγορά». 

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η Munich Re έχει λανσάρει εδώ και δυο χρόνια αντασφαλιστικές καλύψεις έναντι κινδύνου πανδημίας, για τις οποίες όμως δεν παρατήρησε ιδιαίτερη ζήτηση. «Λίγοι ενδιαφέρθηκαν γι αυτές» είπε, «οπότε ίσως τώρα δημιουργηθεί μια αγορά. Αλλά είναι πολύ νωρίς να πούμε ποια λύση θα μπορούμε να προωθήσουμε στις αγορές και πού θα είναι υψηλή η ζήτηση».

Ερωτώμενος εάν ο όμιλος παρατηρεί αυξημένη ζήτηση για γενικές αντασφάλειες, ο ίδιος έκανε λόγο για δυο τάσεις που επηρεάζουν την αγορά στην παρούσα φάση: «Πρώτα από όλα, για πολλούς πρωτασφαλιστές, ορισμένες από τις γραμμές εξαρτώνται από την πορεία του ΑΕΠ, οπότε η αύξησή τους θα είναι μικρότερη. Από την άλλη όμως, σε περιόδους κρίσης και αυξημένων κινδύνων, αυξημένης αβεβαιότητας, αυξημένης μεταβλητότητας, σε γενικές γραμμές η προστασία είναι κάτι που θεωρούμε ότι θα ενδιαφέρει περισσότερο. Αν με ρωτήσετε την προσωπική μου άποψη –κατέληξε ο κ. Jurecka- «θα έλεγα ότι η ζήτηση θα συνεχίσει να είναι υψηλή γιατί αυτή είναι η σημαντικότερη τάση τώρα, με δεδομένες όλες τις ευκαιρίες».

O Όμιλος Groupama σε 2′

0

Με 31.500 εργαζόμενους παγκοσμίως, 12 εκατ. μέλη και πελάτες και δραστηριοποίηση σε 10 χώρες, ο Όμιλος Groupama αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους στον κόσμο της ασφάλισης.

Μέσα από ένα βίντεο 2 λεπτών, η Groupama παρουσιάζει τα βασικά στοιχεία για την δραστηριοποίησή της, τους στόχους και την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο.

ΕΟΔΥ: Πλωτές ομάδες για διαγνωστικά τεστ στα νησιά

0

Ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε συμφωνία συνεργασίας με την οργάνωση «Σύμπλευση» για δημιουργία πλωτών ομάδων και πραγματοποίηση διαγνωστικών τεστ για COVID-19 στα νησιά. 

Η πρώτη δράση της συμφωνίας θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 25 και Τρίτη 26 Μαΐου και οι πλωτές ομάδες του ΕΟΔΥ θα επισκεφτούν τη Μήλο, την Κίμωλο, τη Φολέγανδρο και την Σίκινο. Η Σύμπλευση με τα φουσκωτά και τα πληρώματά της θα μεταφέρει τα κλιμάκια του ΕΟΔΥ από την Αττική για την διενέργεια διαγνωστικών τεστ για την ανίχνευση του ιού SARS-CoV-2.

διαβάστε στο virus.com.gr

Εταιρική απάτη και οικονομικά εγκλήματα: Ατιμώρητος 1 στους 3 δράστες στην Ελλάδα

0

Ατιμώρητος παραμένει ένας στους τρεις δράστες (34%) σε περιστατικά εταιρικής απάτης στην Ελλάδα, έναντι μόλις 5% σε παγκόσμιο επίπεδο. Το 36% των περιστατικών απάτης στην Ελλάδα διαπιστώνονται έπειτα από υποδείξεις και πληροφορίες τρίτων. Μεταξύ άλλων, στο επίκεντρο βρίσκεται ως βασική προτεραιότητα η θέσπιση καναλιών καταγγελίας περιστατικών εταιρικής απάτης και άλλων οικονομικών εγκλημάτων

Αναλυτικά η παρουσίαση της πρόσφατης παγκόσμιας έρευνας “Report to the Nations 2020” του ACFE, από την EY Ελλάδος και το ACFE Greece

Τα ευρήματα της ετήσιας έρευνας “Report to the Nations 2020” του Association of Certified Fraud Examiners – ACFE, παρουσίασαν η EY Ελλάδος και ACFE Greece Chapter, στο πλαίσιο webcast, που συνδιοργάνωσαν την Πέμπτη 14 Μαΐου. 

Στο webcast συμμετείχαν διακεκριμένοι ομιλητές, οι οποίοι ανέλυσαν τα ευρήματα της έρευνας και μετέφεραν στους συμμετέχοντες την εμπειρία τους από την καθημερινή τριβή τους με υποθέσεις εταιρικής απάτης και άλλων οικονομικών εγκλημάτων στην Ελλάδα. 

Το πάνελ ομιλητών αποτελούνταν από τους κ.κ. Εύη Δημητρούλια, Πρόεδρο του ACFE Greece, Δρ. Άννα Δαμάσκου, Πρόεδρο της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος, Τατιάνα Αναστασιάδη, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Γραμματέα του ACFE Greece, και Άγγελο Μπίνη, Διοικητή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Το webcast συντόνισε ο κος Γιάννης Δρακούλης, Associate Partner και επικεφαλής του τμήματος Υπηρεσιών Ειδικών Ερευνών & Εταιρικής Συμμόρφωσης (Forensic & Integrity Services) της EY Ελλάδος.

Η παρουσίαση κάλυψε σημαντικά ζητήματα, όπως το πώς διαπράττεται η απάτη και ποιοι είναι οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι εντοπισμού της, το προφίλ των δραστών αλλά και των οργανισμών που πέφτουν θύματα εταιρικής απάτης, καθώς και το πώς αντιδρούν οι οργανισμοί, όταν έχει εντοπιστεί αντίστοιχο περιστατικό.

Η παγκόσμια έρευνα του ACFE βασίζεται στην ανάλυση 2.504 περιπτώσεων απάτης στον χώρο εργασίας, σε 125 χώρες – αναμεσά τους και η Ελλάδα – που διερευνήθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2018 και Σεπτεμβρίου 2019. Πρόκειται για ένα μεγάλο δείγμα, αλλά μικρό κλάσμα του συνολικού αριθμού των κρουσμάτων απάτης που διαπράττονται κάθε χρόνο σε εκατομμύρια επιχειρήσεις, κρατικούς και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, σε όλο τον κόσμο. Το συμπέρασμα, όπως τονίσθηκε από τους ομιλητές, είναι ότι κανένας οργανισμός δεν είναι προστατευμένος από παρόμοια φαινόμενα, τα οποία μπορούν να προέλθουν από οπουδήποτε, είτε εντός, είτε εκτός του οργανισμού.

Στο πλαίσιο του webcast, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε μια σειρά από ερωτήσεις για τα φαινόμενα εταιρικής απάτης στην Ελλάδα. Οι απαντήσεις που δόθηκαν αντιπαραβλήθηκαν με τα αντίστοιχα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας του ACFE και παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες – και σε ορισμένες περιπτώσεις – σημαντικές διαφορές.

Σε ερώτηση για το πώς διαπιστώνονται αρχικά τα περιστατικά επαγγελματικής απάτης, το 36% των συμμετεχόντων στο webcast απάντησε ότι αυτό γίνεται έπειτα από υπόδειξη ή πληροφορίες τρίτων, και το 19,5% από τον εσωτερικό έλεγχο. Μικρότερα ποσοστά ανέφεραν ότι τα κρούσματα διαπιστώνονται κατά λάθος ή τυχαία (9%), από εξωτερικό έλεγχο (9%), ή κατά τη διασταύρωση στοιχείων λογαριασμών (7%). Οι απαντήσεις αυτές είναι ευθυγραμμισμένες με τα αντίστοιχα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας του ACFE.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας, η κα Αναστασιάδη στάθηκε στο προφίλ των οργανισμών που πέφτουν θύματα απάτης, παρατηρώντας ότι «ενώ θα περίμενε κανείς, τα περιστατικά απάτης να σημειώνονται κυρίως σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, εν αντιθέσει, το μεγαλύτερο ποσοστό καταγράφεται σε κερδοσκοπικούς οργανισμούς». Παράλληλα, τόνισε ότι τα περιστατικά απάτης σχετικά με τιμολογήσεις και παραποίηση επιταγών ή πληρωμών παρατηρούνται, με συντριπτικά μεγαλύτερη συχνότητα, σε μικρότερου μεγέθους οργανισμούς, συμπληρώνοντας ότι «όσο πιο μεγάλοι είναι οι οργανισμοί, τόσο πιο περίπλοκες και δύσκολες γίνονται οι μεθοδεύσεις εταιρικής απάτης», με χαρακτηριστικότερες τις μεθοδεύσεις που δεν αφορούν μετρητά.

Σύμφωνα με τους παρευρισκόμενους, οι περισσότερες καταγγελίες από πληροφοριοδότες (whistleblowers) στην Ελλάδα, γίνονται απευθείας στον εσωτερικό έλεγχο (43%) και δευτερευόντως σε ομάδες που διερευνούν περιπτώσεις απάτης (26%), στο Διοικητικό Συμβούλιο στην Επιτροπή Ελέγχου (19%) ή στον άμεσα προϊστάμενο (17%). Οι απαντήσεις αυτές διαφοροποιούνται αισθητά από τα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας, σύμφωνα με τα οποία οι περισσότερες καταγγελίες (28%) γίνονται στον άμεσα προϊστάμενο ή σε άλλα πρόσωπα και όργανα (15%).  

Την απόκλιση αυτή, ανέλυσε η κα Δημητρούλια, σχολιάζοντας ότι από τα αποτελέσματα της παγκόσμιας έρευνας διαφαίνεται η επιρροή της ιεραρχίας μέσα σε έναν οργανισμό, αναφέροντας ότι, για να διευκολυνθούν οι καταγγελίες, «θα πρέπει να φροντίσουν οι οργανισμοί, είτε μέσω μίας πολιτικής κατά της απάτης, είτε μέσω προγραμμάτων εκπαίδευσης, να δίνεται η δυνατότητα στους υπαλλήλους να απευθύνονται κατευθείαν στον καθ’ ύλην αρμόδιο – ο οποίος θα μπορούσε να είναι ο εσωτερικός έλεγχος, η κανονιστική συμμόρφωση ή η ομάδα διερεύνησης απάτης – παρεκκλίνοντας της ιεραρχίας, όταν πρόκειται για περιστατικά απάτης», καθώς ο φόβος αναφοράς περιστατικού σε προϊστάμενο αποτελεί συχνά αποτρεπτικό παράγοντα.

Η Δρ. Δαμάσκου, με τη σειρά της, παρατήρησε ότι είναι σαφές πως «τόσο ο δημόσιος, όσο και ο ιδιωτικός τομέας έχουν άμεσο συμφέρον να ενθαρρύνουν όσους γνωρίζουν ότι συντελείται μία παρανομία να την καταγγείλουν», υπογραμμίζοντας ότι «έχουν, ταυτόχρονα, την υποχρέωση να παράσχουν στους καταγγέλλοντες επαρκή και αποτελεσματική προστασία», καθώς αποτελεί το μεγαλύτερο εχέγγυο για να προβεί κανείς σε καταγγελία. Παράλληλα, παρέθεσε και τα τρία επίπεδα δυνατότητας υποβολής καταγγελιών που έχει σχηματοποιήσει η Διεθνής Διαφάνεια: στα αρμόδια όργανα της εταιρείας, στους εποπτικούς φορείς ή τις διωκτικές αρχές, και σε περίπτωση που η υποβολή καταγγελίας στους ανωτέρω δεν είναι εφικτή ή διαφαίνεται ως μη αποτελεσματική, η καταγγελία σε τρίτους, όπως, για παράδειγμα, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.  

Ως προς ποιες είναι οι πιο διαδεδομένες μορφές ελέγχων κατά της απάτης, σχεδόν δυο στους τρεις συμμετέχοντες στο webcast (63%) κατέδειξαν τις ανοιχτές τηλεφωνικές γραμμές (hotlines). Ακολουθούν το τμήμα εσωτερικού ελέγχου (49%), ο κώδικας δεοντολογίας (44%) και τα προγράμματα εκπαίδευσης για το προσωπικό και τα στελέχη (37%). Αντίθετα, στη διεθνή έρευνα, η δημοφιλέστερη απάντηση είναι ο εξωτερικός έλεγχος των οικονομικών καταστάσεων (83%), ενώ οι ανοιχτές τηλεφωνικές γραμμές βρίσκονται στην έβδομη θέση. 

Η απόλυση φαίνεται να είναι η συνηθέστερη μορφή τιμωρίας σε περιπτώσεις απάτης, σύμφωνα με τους μισούς συμμετέχοντες στο webcast (51%), ενώ αντίθετα, ένας στους τρεις (34%) δήλωσαν ότι δεν επιβάλλεται καμία τιμωρία, γεγονός που προκαλεί αίσθηση, καθώς στο παγκόσμιο δείγμα, μόλις το 5% ανέφεραν ότι δεν υπήρξε κάποια μορφή τιμωρίας. Μικρότερα ποσοστά ανέφεραν συμφωνίες διακανονισμού (29%) και την προσωρινή αργία (26%), ενώ 24% ανέφεραν ότι ο δράστης είχε ήδη αποχωρήσει από την εταιρεία.

Από την πλευρά της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, ο κος Μπίνης αναφέρθηκε ειδικά στο θέμα του πειθαρχικού ελέγχου στον δημόσιο τομέα, παρατηρώντας ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχει διαδεδομένη η αντίληψη της ατιμωρησίας για εγκλήματα απάτης και διαφθοράς στο Δημόσιο, για ποικίλους λόγους, όπως οι καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση της πειθαρχικής έρευνας και οι δυσανάλογα ελαφρές ποινές σε σχέση με το παράπτωμα. «Φαινόμενα ατιμωρησίας δεν είναι ανεκτά», δήλωσε ο κος Μπίνης, τονίζοντας ότι «μία από τις βασικές αρμοδιότητες της ΕΑΔ, στο πλαίσιο της αποστολής της για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς και τη Δημόσια Διοίκηση, είναι να επιτηρεί και να φροντίζει οι πειθαρχικές διαδικασίες να ολοκληρώνονται εμπρόθεσμα, με διαφάνεια, και με ποινές ανάλογες του παραπτώματος, προκειμένου να αλλάξει η αντίληψη των πολιτών, αλλά και να εμψυχώσουμε τους υπαλλήλους και τους λειτουργούς των δημόσιων φορέων, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία εκτελούν τα καθήκοντά τους με ακεραιότητα και υψηλό αίσθημα ευθύνης».

Σε σχετική ερώτηση για τους λόγους που οδηγούν μια επιχείρηση στην απόφαση να μην ενημερώσει τις διωκτικές αρχές για παρόμοια περιστατικά, το 85% ανέφεραν τον φόβο της αρνητικής δημοσιότητας. Στην παγκόσμια έρευνα, η απάντηση αυτή βρισκόταν στη δεύτερη θέση (32%), ενώ η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στην έρευνα του ACFE (46%) θεωρούν ότι επαρκούν τα μέτρα εσωτερικής τιμωρίας. 

Το webcast ολοκληρώθηκε με συζήτηση, όπου οι ομιλητές απάντησαν στις ερωτήσεις και τις απορίες των συμμετεχόντων σχετικά με τα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας του ACFE, καθώς και τις επιπτώσεις της πανδημίας στην αύξηση των περιπτώσεων εταιρικής απάτης, σε σχέση με τα θέματα που αναλύθηκαν κατά τη διάρκεια της παρουσίασης. 

Στον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών το πρώτο σύστημα AI για ανίχνευση του καρκίνου παχέος εντέρου

0

H τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει στην υπηρεσία των γαστρεντερολόγων και ενισχύει την ακρίβεια των απεικονιστικών εξετάσεων για καρκίνο του παχέος εντέρου. Τον τρίτο πιο συχνό καρκίνο τόσο στον άντρα όσο και στην γυναίκα, μετά τον καρκίνο του πνεύμονα και του μαστού.

Σύμφωνα με τον MD, PhD,  Ηπατολόγο, Γαστρεντερολόγο, Διευθυντή Γαστρεντερολογικής Κλινικής, του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών Δημήτρη Καραγιάννη,  η εγκατάσταση του πρωτοποριακού συστήματος τεχνητής νοημοσύνης Cad Eye  της Fujifilm , στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών που είναι η πρώτη στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες παγκοσμίως, έρχεται να διορθώσει τις ατέλειες παρατήρησης, διατηρώντας, ακμαία την ανιχνευσιμότητα του ενδοσκόπου.

Ένας μέσος γαστρεντερολόγος πρέπει να έχει δείκτη ανεύρεσης αδενωμάτων πολυπόδων πρακτικά πάνω από 25% για να είναι αποδεκτός, λέει ο κ. Καραγιάννης. Όμως ένας expert, συνεχίζει, έχει δείκτη ανάδειξης πολυπόδων πάνω από 50% στους άντρες και περίπου 48% στις γυναίκες. «Άρα υπάρχει μία διαφορά 25%  όπου ο μέσος γαστρεντερολόγος μπορεί να μην δει,  και κατά συνέπεια να μην κάνει ικανοποιητική πρόγνωση, οπότε και να μην αντιμετωπίσει προληπτικά τον καρκίνο του παχέος εντέρου».

 

Στον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών το πρώτο σύστημα AI για ανίχνευση του καρκίνου παχέος εντέρου

0

H τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει στην υπηρεσία των γαστρεντερολόγων και ενισχύει την ακρίβεια των απεικονιστικών εξετάσεων για καρκίνο του παχέος εντέρου. Τον τρίτο πιο συχνό καρκίνο τόσο στον άντρα όσο και στην γυναίκα, μετά τον καρκίνο του πνεύμονα και του μαστού.

Σύμφωνα με τον MD, PhD,  Ηπατολόγο, Γαστρεντερολόγο, Διευθυντή Γαστρεντερολογικής Κλινικής, του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών Δημήτρη Καραγιάννη,  η εγκατάσταση του πρωτοποριακού συστήματος τεχνητής νοημοσύνης Cad Eye  της Fujifilm , στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών που είναι η πρώτη στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες παγκοσμίως, έρχεται να διορθώσει τις ατέλειες παρατήρησης, διατηρώντας, ακμαία την ανιχνευσιμότητα του ενδοσκόπου.

Ένας μέσος γαστρεντερολόγος πρέπει να έχει δείκτη ανεύρεσης αδενωμάτων πολυπόδων πρακτικά πάνω από 25% για να είναι αποδεκτός, λέει ο κ. Καραγιάννης. Όμως ένας expert, συνεχίζει, έχει δείκτη ανάδειξης πολυπόδων πάνω από 50% στους άντρες και περίπου 48% στις γυναίκες. «Άρα υπάρχει μία διαφορά 25%  όπου ο μέσος γαστρεντερολόγος μπορεί να μην δει,  και κατά συνέπεια να μην κάνει ικανοποιητική πρόγνωση, οπότε και να μην αντιμετωπίσει προληπτικά τον καρκίνο του παχέος εντέρου».

 

Είναι οι προμήθειες το Α και το Ω της πώλησης

0

της Ελενας Ερμείδου

Οι προμήθειες δεν χάνουν ποτέ το ενδιαφέρον τους σε αυτή την αγορά. Στις συζητήσεις της που γίνοντα κάτι πάντα αιχμηρό θα λέγεται και θα ακούγεται περί προμηθειών.  Αυτά στους κύκλους της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης.

Στους κύκλους των ασφαλιστικών, τώρα κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι ένας μύθος  οι προμήθειες,  η ελληνική ασφαλιστική αγορά δεν έχει μεγάλες προμήθειες, ενώ κάποιοι άλλοι καυχώνται και περηφανεύονται για τις καλές προμήθειες που δίνουν στους συνεργάτες ώστε να έχουν κίνητρο να πουλήσουν.

Ακούγεται ότι η ψαλίδα μεταξύ πρακτόρων υπάρχει και ότι στα μεγάλα πρακτορεία οι προμήθειες αγγίζουν ακόμα και το 30% ενώ στα μικρά δεν ξεπερνούν το 15%

Είναι όμως η προμήθεια πανάκεια για την πώληση. Δίνει ένα τόσο μεγάλο κίητρο όπως ακούγεται για να πουλήσει ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ένα προϊόν.

Φυσικά και η προμήθεια είναι ένα κίνητρο, όπως και το μπόνους μία μέθοδος επιβράβευσης και συνάμα ένα κίνητρο για αύξηση των πωλήσεων, η στήλη αυτή όμως δεν πιστεύει ότι η προμήθεια και το μπόνους αποτελούν πανάκεια. Πώληση δεν σταματά εδώ.

Από μόνες τους οι προμήθειες και τα μπόνους δεν πουλάνε. Η ασφαλιστική διαμεσολάβηση χρειάζεται υποστήριξη, σοβαρή εκπαίδευση που να έχει διάρκεια στο χρόνο, σύγχρονες τεχνολογίες και εργαλεία που να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό, μία σωστή μηχανοργάνωση σύμφωνα με τις ανάγκες της επιχείρησης.

Πολλοί του κλάδου κυνηγάνε το ποσοστό της προμήθεια και χάνουν την ουσία του επαγγέλματος που αν την δουν και εντρυφήσουν τα γράψουν πολύ περισσότερα κέρδη.

Πώς θα γίνει αυτό; όταν η ασφαλιστική διαμεσολάβηση, οι συνεργάτες των επιχειρήσεων παρακολουθούν τις εξελίξεις, ενημερώνονται σωστά και καταφέρουν να πουλάνε ένα ασφαλιστικό προϊόν επειδή το έχει ανάγκη ο πελάτης και επειδή ταιριάζει στον πελάτη, όχι επειδή ο διαμεσολαβητής έχει ανάγκη να πάρει προμήθειες ελαφρώς υψηλότερες.

Με άλλα λόγια η επιτυχία του επαγγέλματος είναι να βρεις και να καλύψεις τις ανάγκες γεγονός που θα αυξήσει τα έσοδα και θα λειτουργήσει θετικά στην οικονομία και την κοινωνία.

Αυτός δεν είναι ο στόχος του κλάδου;

 

Μόνο 2 νέα κρούσματα του covid-19

0

Καθησυχαστικά είναι τα στοιχεία που ανακοινώνει το υπουργείο Υγείας σχετικά με την πορεία της επιδημίας του κοροναϊού SARS-CoV-2 στη χώρα μας καθώς το τελευταίο 24ωρο, καταγράφηκαν μόνο δυο νέα κρούσματα. Το σύνολο των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων ανέρχεται στους 2.836, εκ των οποίων το 55.1% αφορά άνδρες.

Από αυτά, 616 (21,7%) θεωρούνται συνδέονται με ταξίδι από το εξωτερικό και 1.473 (51,7%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

Επιπλέον, 24 συμπολίτες μας νοσηλεύονται διασωληνωμένοι και η διάμεση ηλικία τους είναι 72 έτη. Εννέα ασθενείς (37,5%) είναι γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. Το 91.7% έχει υποκείμενο νόσημα ή είναι ηλικιωμένοι 70 ετών και άνω. Θετικό είναι ότι 90 ασθενείς έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ.

Δυο ακόμη θάνατοι καταγράφονται το τελευταίο 24ωρο, ανεβάζοντας το σύνολο των θανόντων στους 165 θανόντες.

Εξ αυτών οι 47 ήταν γυναίκες (28.5%) και οι υπόλοιποι άνδρες. Η διάμεση ηλικία των θανόντων ήταν τα 75 έτη και το 93,9% είχε κάποιο υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.

Τέλος, έχουν συνολικά ελεγχθεί 131.684 κλινικά δείγματα.

πηγή: virus.com.gr