Τα στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η ΕΑΕΕ για την παραγωγή ασφαλίστρων το 2023 καταδεικνύουν άμεσα και έμμεσα την απαξίωση που υφίσταται ο ασφαλιστικός κλάδος που θα έπρεπε να ήταν ο πιο ‘ζεστός’ λόγω της μεγάλης του κρισιμότητας. Η παραγωγή αυξήθηκε σε αριθμητικούς όρους κατά 10% όταν το 7-8% ήταν τιμαριθμικές αναπροσαρμογές, δηλαδή αυξήσεις τιμολογιακές στα ασφάλιστρα. Επί της ουσίας αποδεικνύεται γιατί περίπου 100.000 συμβόλαια έχουν φύγει από την ασφαλιστική αγορά. Οι ίδιοι οι διευθύνοντες σύμβουλοι εκτιμούν ότι οι έξοδοι από την αγορά θα συνεχιστούν όσο περνούν τα χρόνια. Και εδώ έχουμε το οξύμορο σχήμα να διακρατά κάποιος συμβόλαια υγείας από τα 40 έως τα 55 του και μετά , όταν θα έχουν αρχίσει τα προβλήματα υγείας, να μην μπορεί να το συνεχίσει λόγω των μεγάλων ανατιμήσεων.
Τι ισχυρίζονται οι αισιόδοξοι του κλάδου
Βεβαίως και υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν ότι όσοι επενδύουν στο χρηματιστήριο, ή έχουν καταθέσεις, σίγουρα θα βρουν τα λεφτά αυτά για να καλυψουν τις ανάγκες της υγείας τους με ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο καθώς η αξία του είναι υποπολλαπλάσια μίας χαμηλής τραπεζικής κατάθεσης ή χρηματιστηριακής τοποθέτησης. Όμως το ζητούμενο για την ασφαλιστική αγορά, δεν είναι να γίνει η ασφάλιση υγείας ένα προιόν για μεγάλα βαλάντια. Το ζητούμενο είναι να γίνει προσιτή η ασφάλιση υγείας στα χαμηλά βαλάντια
Η τωρινή κατάσταση αρχίζει να μας θυμίζει τις δεκαετίες του ’80 και του ΄90 όταν για τις ασφαλιστικές εταιρείες , οι πελάτες υγείας ήταν αυτοί με μηνιαία εισοδήματα 3 φορές πάνω από τον βασικό μισθό. Κάτι αντίστοιχο με 3.000 ευρώ μηνιαίως σήμερα.
Λύση το εξειδικευμένο underwriting ανάλογα με τις ηλικίες
Η τάση για τις ασφαλιστικές με κλάδους υγείας (ατυχήματα και ασθένειες) θα είναι πτωτική στα επόμενα χρόνια εάν και οι δύο πλευρές δεν αλλάξουν τακτική. Όπως αναφέρουν άνθρωποι της αγοράς (μεσίτες και πράκτορες), ζήτηση υπάρχει αλλά θέλουν και καλές τιμές. Μία επιλογή των ασφαλιστικών είναι να βγάζουν ‘ελαστικά’ προγράμματα με underwriting ανά ηλικίες. Άλλες ανάγκες υγείας υπάρχουν στα 40 και άλλες ανάγκες υγείας υπάρχουν στα 60. Σε άνδρες και γυναίκες. Από εκεί και πέρα μπορούν να προστεθούν ή να αφαιρεθούν καλύψεις.
Οι δύο προυποθέσεις για την προσέγγιση με τα Δημόσια Νοσοκομεία
Τώρα σε ότι αφορά το άνοιγμα της ιδιωτικής ασφάλισης προς τα Δημόσια Νοσοκομεία, προυποθέτει δύο πράγματα. Πρώτον την βελτίωση της κατάστασης και των υποδομών των Δημόσιων Νοσοκομείων και δεύτερον την διαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου που θα είναι εναρμονισμένο με την δημόσια βούληση. Όταν διευθύνων σύμβουλος ασφαλιστικής εταιρείας προσέγγισε με την πρόταση αυτή (να έχουν πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία οι ασφαλιστικές) , βουλευτή της Ν.Δ με ιατρική ιδιότητα, αυτός τον κύτταξε περίεργα και του είπε ότι ‘δεν γίνονται αυτά τα πράγματα’ και ότι ‘εγώ δεν μπορώ να δεχθώ ότι θα μείνουν ασθενείς του ΕΟΠΠΥ εκτός δημόσιων νοσοκομείων για να εξυπηρετηθούν δικοί σου ασφαλισμένοι’. Η αλήθεια είναι ότι ο βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος είχε δίκιο. Τα δημόσια νοσοκομεία απευθύνονται σε όλο τον ελληνικό λαό ανέξάρτητα εισοδήματος και ηλικίας.
Σε ότι αφορά την άλλη πρόταση, να χρηματοδοτήσουν οι ίδιες οι ασφαλιστικές εταιρείες, νοσοκομειακές υποδομές μάλλον και αυτό είναι ανέφικτο. Όταν έπεσε η πρόταση (από γνωστό στέλεχος της αγοράς) στις αρχές του 2010, οι μέτοχοι των ξένων ασφαλιστικών στην Ελλάδα δεν ήθελαν να το ακούσουν. Ακόμη και σήμερα, μετά τα Μνημόνια, οι ξένοι μέτοχοι των ασφαλιστικών που καλύπτουν το 90% του κλάδου υγείας της ασφαλιστικής αγοράς το μόνο που θέλουν από τις ελληνικές θυγατρικές τους είναι να τους δίνουν ένα καλό μέρισμα.
Να βρουν την χρυσή τομή οι Ασφαλιστικές με τα Ιδιωτικά νοσοκομεία
Το bras de fer μεταξύ των ασφαλιστικών και των ιδιωτικών κλινικών, ‘πριονίζει’ το κλαδί που κάθονται. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και ο νικητής είναι αυτός που έχει την μεγαλύτερη ανάγκη. Οι ιδιωτικές κλινικές μπορούν να βρουν ζήτηση ακόμη και εάν διακόψουν τις συμβάσεις τους με τις ασφαλιστικές. Το είχαμε ζήσει στο παρελθόν αυτό και μετά οι ασφαλιστικές έρχονταν ‘γονατιστές’ στους μετόχους των κλινικών για να τους δώσουν νέες συμβάσεις. Την ανάγκη την έχουν οι ιδιωτικές ασφαλιστικές και αυτές θα πρέπει να διαμορφώσουν νέα και φθηνότερα προιόντα βάσει εξειδικευμένου underwriting όπως αναφέραμε παραπάνω. Έτσι θα πρέπει να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να βάλουν τα πράγματα σε μία λογική σειρά. Διαιτητής και μάλιστα αυστηρός θα πρέπει να είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία βλέπει ότι υπάρχει ένα ολιγοπώλιο στην ιδιωτική υγεία και με τάσεις μεγαλύτερης συγκέντρωσης. Ο διαιτητής θα πρέπει να βγάζει ‘κίτρινες’ κάρτες και ενίοτε ‘κόκκινες’ κάρτες εάν τα κτυπήματα γίνονται σκληρά. Και ο νοών νοείτο.
