του Λάμπρου Ρόδη
Η δύναμη της γνώσης. Η υπεραξία της εμπειρίας. Η αγάπη για το αντικείμενο της δουλειάς. Ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο κ. Χρήστος Χρυσολόγου, ένας επιτυχημένος επαγγελματίας της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς, ο οποίος, όπου κι αν τον συναντήσεις, θα μιλήσει μαζί σου, θα σε κοιτάξει πάντα στα μάτια και θα σε κάνει να νιώσεις κάτι πραγματικά σημαντικό: Σιγουριά!
Συναντήσαμε τον κ. Χρυσολόγου στον χώρο του, κατ’ επιλογή μας, στο σημείο αναφοράς του, την Επιθεώρηση Χρυσολόγου, στη Λ. Βουλιαγμένης, έναν από τους σημαντικότερους κρίκους στην αλυσίδα της μεγαλύτερης ασφαλιστικής εταιρείας, όπως είναι η Εθνική Ασφαλιστική. Το 2025, άλλωστε, αποτελεί μία ακόμη χρονιά που η μεγάλη αυτή οικογένεια –την οποία έχει χτίσει τα τελευταία 45 χρόνια– καλωσόρισε την άνοιξη με μια εκδήλωση αντάξια και αντιπροσωπευτική του μεγέθους, της ποιότητας και της φιλοσοφίας της Επιθεώρησης.
«Τα καλύτερα έρχονται», είχε πει, μόλις τον περασμένο Απρίλιο, ο κ. Χρυσολόγου, αναφερόμενος στις ενέργειες Κοινωνικής Ευθύνης στις οποίες προχωρά κάθε χρόνο, με συνεχώς διευρυμένες δράσεις, γεγονός που αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο της ξεχωριστής του διαδρομής στον ασφαλιστικό κλάδο. Όπως και τα πρόσωπα με τα οποία επιλέγει να συνδέσει το όνομα της Επιθεώρησής του, με τελευταίο τον καταξιωμένο σεφ κ. Λευτέρη Λαζάρου, τον πρώτο Έλληνα σεφ που βραβεύτηκε με αστέρι Michelin. Το πιο ιδανικό, δηλαδή, πρόσωπο για μια βραδιά γύρω από τη δημιουργία… «αστεριών» στον χώρο των ασφαλειών.
«Θέλουμε να ακούσουμε κάποιον που έχει ξεχωρίσει και είναι κορυφή στο είδος του, για να το μεταδώσει στους καινούργιους ασφαλιστές. Να τον ακούσουμε να μας πει τι ήταν αυτό που τον ξεχώρισε. Τι δυσκολίες συνάντησε. Πώς τις ξεπέρασε, τι είναι αυτό που τον κρατάει στην κορυφή χρόνια».
Ο ίδιος, προσιτός, ήρεμος, γελαστός, ξεκάθαρος στον λόγο του, δεν έχει πλέον καμία ανάγκη να «συστηθεί», ούτε να μιλήσει για τη «φιλοσοφία» του. Έχει διαγράψει άλλωστε μια μεγάλη πορεία με ένα ειδικό βάρος μέσα στην ίδια την εταιρεία, αλλά και στην ευρύτερη αγορά.
«Σαν ασφαλιστής, σαν μάνατζερ, πάντοτε ήθελα να μπορώ να κοιτάω τους ασφαλιστές στα μάτια, τους πελάτες στα μάτια και τη Διοίκηση της εταιρείας στα μάτια. Σαν επιθεωρητής, αυτό που ήθελα ήταν να μπορώ να τους κοιτάω όλους στα μάτια. Αυτό πιστεύω το έχω φτάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό», θα μας πει με αυτήν την ιδιαίτερη ειλικρίνεια που τον διακρίνει.
Και θα προσθέσει: «Ποτέ δεν είδα τι εξυπηρετεί εμένα. Κοιτούσα τι εξυπηρετεί τον πελάτη και, διά μέσου αυτού, σίγουρα είχα και εγώ να ωφεληθώ. Επιπλέον, πάντα είχα έναν σκοπό. Δεν ήθελα να κάνω μια ασφάλεια για να πληρωθώ. Ήθελα πρώτα να κάνω μια ασφάλεια, να έχω έναν ευχαριστημένο πελάτη, και μετά να πληρωθώ».
Την ίδια στάση θα ακολουθήσει και ως μάνατζερ: «Θέλω να έχω τον συνεργάτη μου ευχαριστημένο. Να τον φωνάξω, να του πω “έλα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Να πάμε και οι δυο μπροστά. Εσύ πρώτα να είσαι ευχαριστημένος, και μετά να πάμε όλοι μαζί παρέα”», θα μας πει χαρακτηριστικά.
«Πόσους ανθρώπους έχετε μανατζάρει;», θα τον ρωτήσω καθώς περιφερόμαστε, πλέον, ανάμεσά τους.
«Αυτή τη στιγμή, είμαστε στην Επιθεώρηση περίπου 150 άτομα. Συνολικά, είμαστε απλωμένοι σε έξι γραφεία, μαζί με το προσωπικό μου γραφείο, στα οποία κυριαρχεί η ίδια ακριβώς φιλοσοφία: ο σεβασμός στον πελάτη και η αντιμετώπισή του ως διαχρονικού συνεργάτη μας. Η παροχή αξιόπιστων, τεκμηριωμένων συμβουλών για την κάλυψη κάθε ασφαλιστικής ανάγκης του πελάτη δεν αποτελεί για εμάς απλώς επαγγελματική υποχρέωση που απορρέει από την ασφαλιστική νομοθεσία, αλλά συνειδητή ανάδειξη του συμβουλευτικού μας ρόλου. Να προσφέρουμε και να επεμβαίνουμε στην εταιρεία όπου νομίζουμε ότι αδικείται σε οποιοδήποτε επίπεδο. Σε μια αποζημίωση, σε ένα συμβάν, οπουδήποτε», μας λέει, με έμφαση, ο κ. Χρυσολόγου, αν και οι περιπτώσεις αυτές είναι ελάχιστες.
«Τώρα τελευταία, έχετε επέμβει στην εταιρεία»; Τον ρωτάω, για να πάρω την άμεση απάντησή του: «Όταν πιστεύω ότι έχουμε δίκιο, το κάνω πάντα».
«Το κομμάτι των μεγάλων δυσκολιών, των μεγάλων κυμάτων που μπορεί να σας χτύπησαν όλα αυτά τα χρόνια, είτε άμεσα ως Επιθεώρηση είτε ως εταιρεία, πώς το έχετε αντιμετωπίσει;» –θα επιμείνω.
«Για μένα δύο πράγματα έχουν αξία. Ένα εκείνο που μπορώ να κάνω εγώ, και εξαρτώνται από μένα, και εκείνο που δεν μπορώ να κάνω. Το εάν θα βρέξει δεν εξαρτάται από μένα. Μπορώ όμως να μειώσω τις συνέπειες της βροχής κρατώντας μία ομπρέλα. Δύο άνθρωποι, λέει, βρίζανε το σκοτάδι. Απλώς ο ένας πήρε και άναψε ένα κερί. Τόσο απλά. Αν περιμένω από την Εθνική να μου λύσει τα θέματα, αυτό δεν θα γίνει. Περιμένω, όμως, να με βοηθήσει με τα προγράμματά της, με το όνομά της και την αξιοπιστία της».
Και, κάπου εδώ, με αφορμή και την αναχώρηση των συνεργατών τους για ένα ταξίδι στο Βιετνάμ με την εταιρεία, έρχεται η κουβέντα μας και στα δικά τους ταξίδια.
«Το δύσκολο είναι επί 20 χρόνια να κάνεις κάθε χρόνο ταξίδι και να μη σε εμποδίζουν δυσκολίες». Είναι και αυτή μια παροχή, μια στρατηγική επιλογή που δεν θα την άλλαζε, όπως μας λέει ο κ. Χρυσολόγου, με επόμενο προορισμό, όπως μας αποκαλύπτει, το Στρασβούργο-Αλσατία.
Και κάτι ακόμη: την εθελοντική αιμοδοσία. «Κάθε χρόνο, σταθερά, ορίζουμε συγκεκριμένη ημερομηνία για την αιμοδοσία μας, σε συνεργασία με το νοσοκομείο “Αμαλία Φλέμινγκ”», διαθέτοντας, πλέον, τη δική τους Τράπεζα Αίματος, μία ακόμη σημαντική υπηρεσία για όλη την Επιθεώρηση Χρυσολόγου.
«Έχουν αντιγράψει στον ανταγωνισμό πράγματα που έχετε κάνει πρώτος»;
«Χαρά μας είναι να μας αντιγράφουν, αλλά το δύσκολο δεν είναι να το κάνεις μία φορά. Το δύσκολο είναι κάνεις το ίδιο για πολλά χρόνια. Αίμα έδωσαν πολλοί για μία φορά. Εμείς, πλέον, βαδίζουμε στην 11η συνεχόμενη εθελοντική αιμοδοσία. Δύσκολο δεν είναι να κάνεις μία καλή εκδρομή. Δύσκολο είναι να το κάνεις κάθε χρόνο. Για εμάς η φετινή είναι η 18η διοργάνωση», απαντά.
Και συνεχίζει: «Πρέπει να το λέει η καρδιά σου. Αλλιώς δεν προχωράς. Τότε έρχονται και τα νούμερα, έρχονται και τα αποτελέσματα, έρχεται η πρωτιά και οι υψηλές παραγωγές».
«Η εκπαίδευση σταματάει»;
«Εννοείται πως όχι, συνεχώς προσθέτουμε καινούργια γνώση. Προσωπικά, πάντα παρακολουθώ σεμινάρια. Για τον εαυτό μου πρώτα. Το ίδιο προτρέπω να κάνουν και οι συνεργάτες μου».
Καθώς ολοκληρώνουμε την κουβέντα μας, ρώτησα τον κ. Χρυσολόγου την άποψή του για το AI: «Εσείς που έχετε ζήσει πολλές εποχές, που όλες σας έχουν κάτι διδάξει για να φτάσετε μέχρι εδώ, και αφού κανείς μας δεν θα αμφισβητήσει τη χρησιμότητά του, η ερώτησή μου είναι: ο άνθρωπος απειλείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη»;
Για να λάβουμε την απάντηση: «Θα σας πω κάτι που είχα και παλαιότερα απαντήσει, με αφορμή την είσοδο της τεχνολογίας στον κλάδο μας. Η τεχνολογία βοηθάει, δεν πουλάει. Αυτή είναι η θέση μου. Όλοι μας θέλουμε να έχουμε απέναντί μας έναν άνθρωπο, και όχι απλά ένα μηχάνημα. Μιλάω για τον ασφαλιστή, που είναι αυτός με τον οποίο δένεσαι, που σου συμπεριφέρεται με επαγγελματισμό, αλλά και με ανθρωπιά. Το μηχάνημα θα έχει και εκείνο επαγγελματισμό. Την ανθρωπιά, όμως, θα τη βρεις; Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ξέρω πόσο θα βοηθήσει και πού θα μας πάει. Θα μας πάει κάπου, σίγουρα. Ο άνθρωπος είναι ο άνθρωπος. Την ανθρωπιά του δεν θα την έχει ποτέ. Την καρδιά του δεν θα την έχει το μηχάνημα».
Για το τέλος αφήσαμε την τρέχουσα επικαιρότητα, την ωριμότητα με την οποία φαίνεται να συνεργάζεται η Πολιτεία με την ιδιωτική ασφαλιστική αγορά, με τις προτάσεις της που γίνονται νόμοι του κράτους, με την αγορά να γίνεται σύμμαχος της κυβέρνησης.
«Κατά καιρούς, γινόντουσαν πράγματα, αλλά επειδή έπρεπε, αλλά επειδή θέλουν οι πολιτικοί να γίνουν –υπάρχουν όμως και πολλά που δεν γίνονταν. Σήμερα, πράγματι, βλέπουμε να κυριαρχεί ένας συνδυασμός. Η Πολιτεία, αν θέλει, μπορεί να βοηθήσει με πολλούς τρόπους. Μερικές αποφάσεις έχουν κόστος, μερικές δεν έχουν. Να δώσει άδειες, για παράδειγμα, δύο καινούργια ιδιωτικά νοσοκομεία, τι κόστος έχει; Το να βάζει αφορολόγητο στην ιδιωτική ασφάλεια υγείας, όπως υπήρχε επί πολλά χρόνια, τι κόστος έχει; Τυπικά, μπορεί να έχει, γιατί θα υπάρχει έκπτωση στον φόρο, ουσιαστικά, όμως, από την επέκταση των εργασιών, σίγουρα θα υπάρχει όφελος, και θα αποτελέσει ένα μεγάλο κίνητρο για πολλές οικογένειες», μας λέει ο έμπειρος Επιθεωρητής της Εθνικής Ασφαλιστικής.
«Είστε αισιόδοξος ότι αυτός ο διάλογος θα ωριμάσει ακόμα περισσότερο»;
«Δεν τους παίρνει άλλο πια. Το αισιόδοξο είναι ότι υπάρχει όντως μια ωριμότητα, η οποία, είτε επειδή πρέπει είτε γιατί αναγκάζεται και η Πολιτεία, πιστεύω ότι θα δούμε και περισσότερες αποφάσεις. Όλα αυτά βοηθούν. Ο ασφαλιστής, όμως, δεν πρέπει να κοιτάει τι θα κάνει το κράτος με τις εταιρείες. Εκείνος τι κάνει; Ναι, αυτά τον βοηθάνε. Εκείνος όμως… τι κάνει; Είναι κάτι αντίστοιχο με την τεχνολογία. Βοηθάει, αλλά δεν πουλάει. Σήμερα, με όλα αυτά τα προβλήματα που υπάρχουν, εκατό ασφαλιστές έχουν αυξήσει τη δουλειά τους, ενώ υπάρχουν κι άλλοι εκατό –τυχαία τα νούμερα– που φυτοζωούν. Ίδια προβλήματα δεν έχουν; Άλλοι γιατί πάνε πολύ καλά και άλλοι απλώς καλά; Γιατί έχει σημασία πώς θέλει να κάνει ο καθένας τη δουλειά του. Τι λέει ο επαγγελματισμός του, τι θέλει η θέλησή του».
«Κι ένα τελευταίο, κύριε Χρυσολόγου: Αν κάποιος έπρεπε να βάλει έναν τίτλο στην Επιθεώρησή σας, τι τίτλο να βάλει»;
«Επιτυχίες και ανθρωπιά σε πλήρη αρμονία. Δεν το λέω για να βάλεις αυτόν τον τίτλο, αλλά όντως αυτό μας αντιπροσωπεύει».
