Έξι φορές λιγότερα ποσά για ασφαλιστικές καλύψεις δαπανά η Ελλάδα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ της σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, παρ’ όλο που τα ασφάλιστρα στη χώρα μας είναι ακόμα χαμηλά, τονίζει ο κ. Ιωάννης Βοτσαρίδης, υπογραμμίζοντας πως δεν αρκεί μόνο η ενημέρωση, χρειάζονται και κίνητρα, όπως οι φορολογικές απαλλαγές, με ολική έκπτωση των ασφαλίστρων φυσικών καταστροφών από το φορολογητέο εισόδημα, αλλά και η έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ να ωθεί τον πολίτη να ασφαλιστεί. Αυτό θα φέρει επιπλέον έσοδα στο κράτος, δεδομένου του ότι από κάθε ασφαλιστικό συμβόλαιο το Δημόσιο εισπράττει φόρο 15%, ενώ ωφελείται επιπλέον και από τους φόρους που πληρώνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, λόγω της αύξησης των εσόδων τους.
Στην Ελλάδα, εξήγησε ο κ. Βοτσαρίδης, η έννοια της «υποχρεωτικότητας» αντιμετωπίζεται με μεγάλη επιφύλαξη από την Πολιτεία και, προς το παρόν, εφαρμόζεται σε πολύ περιορισμένη κλίμακα. Ο νόμος για ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών δεν αφορά κατοικίες, αλλά μόνο έναν περιορισμένο αριθμό εταιρειών με τζίρο άνω των 2 εκατ. ευρώ, οι οποίες είναι, ούτως ή άλλως, ασφαλισμένες, και ουσιαστικά αφήνει απέξω σχεδόν το 90% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, που είναι οι μικρομεσαίες. Προσθέτει πως για να επιτύχει το μέτρο πρέπει το ποσό να μειωθεί στο 1 εκατ. και μετά από έναν χρόνο, να μειωθεί στις 500 χιλιάδες.
ΣΔΙΤ, ώστε οι αποζημιώσεις να φτάνουν στο 90%
Διαχρονικά, στην Ελλάδα οι αποζημιώσεις της Πολιτείας απέναντι σε τέτοιου είδους καταστροφές δεν ξεπερνούν το 40% της ζημιάς, συχνά και πολύ λιγότερο, και οι σχετικές διαδικασίες είναι εξαιρετικά χρονοβόρες. Με αποτέλεσμα οι περιουσίες να καταστρέφονται και να μην μπορούν να επανασυσταθούν.
Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι η Πολιτεία δεν μπορεί να αποζημιώνει, μόνη αυτή, τους πολίτες από φυσικές καταστροφές. Είναι αναγκαίο, διευκρίνισε, να θεσμοθετηθεί με τη μορφή ΣΔΙΤ η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ώστε οι αποζημιώσεις να φθάνουν συνολικά το 90% των ζημιών, με το ήμισυ και πλέον αυτών των αποζημιώσεων να καλύπτεται από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Τι ισχύει σε Ισπανία, Ελβετία, Γερμανία, Ιταλία
Η υποχρεωτικότητα της ασφάλισης επαγγελματικών και ιδιωτικών ακινήτων για φυσικές καταστροφές στην Ευρώπη εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές χώρες, με έμμεσο ή άμεσο τρόπο.
Στην Ισπανία, μέσω ειδικών τελών που βαρύνουν τα συμβόλαια ακινήτων, ζωής και αυτοκινήτων, τα οποία, στη συνέχεια, χρηματοδοτούν μέσω του κράτους αποζημιώσεις από φυσικές καταστροφές.
Στην Ελβετία, είναι υποχρεωτική η ασφάλιση των κτηρίων για φυσικές καταστροφές μέσω των Καντονιών, δηλαδή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Στη Γερμανία, είναι υποχρεωτική η ασφάλιση των κτηρίων για τους βασικούς κινδύνους.
Η Ιταλία προτιμά την πολιτική κινήτρων και δίνει φοροαπαλλαγή ίση με το 19% του ασφαλίστρου.
Από το περιοδικό Insurance World (Αφιέρωμα Ιδιωτική ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφώ/ Έλενα Ερμείδου, Τεύχος Μάιος-Ιούνιος 2024)
