Ένα ερώτημα που έρχεται από τα παλιά: Θα έπρεπε ή όχι να είχε καταργηθεί το δικαίωμα συμβολαίου από τότε που οι εκδόσεις των συμβολαίων άρχισαν να γίνονται ηλεκτρονικά; Τουλάχιστον να είχε αντικατασταθεί (;) ο όρος με έναν σύγχρονο όρο που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Ένα δεύτερο ερώτημα: Θα έπρεπε ή όχι το κράτος να καταργήσει ή τουλάχιστον να μειώσει τα φοροεισπρακτικά μέτρα και να τα αντικαταστήσει με μέτρα ανάπτυξης που ανταποκρίνονται στη σύγχρονη πραγματικότητα;
Είναι σχεδόν σίγουρος ο Ανασφάλιστος ότι συμφωνείτε. Και σιγουρότατος ότι συμφωνείτε πως το κράτος θα έπρεπε να είχε καταργήσει τα χαράτσια για να φέρει ανάπτυξη.
Και τώρα θα με ρωτήσετε γιατί αυτός ο συσχετισμός της πολιτικής που εφαρμόζουν οι ασφαλιστικές με τη φοροεισπρακτική πολιτική του κράτους;
Μήπως οι ασφαλιστικές αυξάνουν το δικαίωμα συμβολαίου επειδή δεν βλέπουν να έρχεται η ανάπτυξη που περίμεναν, ενώ συγχρόνως γράφουν ζημιές που δεν μπορούν να ελέγξουν;
Δηλαδή δεν βλέπουν το κράτος να ελέγχει τα ιδιωτικά νοσοκομεία, άρα και οι ασφαλιστικές δεν μπορούν να ελέγξουν το κόστος των συμβολαίων υγείας, ενώ συγχρόνως έχουν πολλές ακυρώσεις στα ασφαλιστήρια ζωής. Ας δούμε τα αποτελέσματα Ζωής της ΕΑΕΕ: Η ελάχιστη αύξηση στην παραγωγή ήταν από αυξήσεις στα ασφάλιστρα. Τα νέα συμβόλαια δεν λειτούργησαν ως αντίβαρο των ακυρώσεων.
Οι φόροι επί των ασφαλίστρων διατηρούνται, η κυβέρνηση δεν ακούει. Κάπως ανάλογα φαίνεται να κάνουν και οι ασφαλιστικές αυξάνοντας το δικαίωμα και τα ασφάλιστρα.
Αυξάνουν οι ασφαλιστικές και τις προμήθειες, όπως το κράτος τους μισθούς, το ίδιο είναι, δεν φαίνονται.
Πόσα συμβόλαια θα μεταφερθούν, πόσα θα κλείσουν, πόσες ασφαλιστικές θα γράψουν ζημιές ή συρρίκνωση, και πόσοι από την ασφαλιστική διαμεσολάβηση δεν θα μετακινηθούν;
