Νομοθετική φόρμουλα ώστε οι κάτοχοι επενδυτικών συμβολαίων του πάλαι ποτέ κραταιού ομίλου Ασπίς Πρόνοια να καλυφθούν από την εκκαθάριση με το ποσό που τους αναλογεί και αντίστοιχα από το Εγγυητικό Κεφάλαιο Ζωής, αναζητούν νομικοί κύκλοι, έχοντας διαπιστώσει ότι τόσο ο εκκαθαριστής, όσο και το Πρωτοδικείο απορρίπτουν τις σχετικές αιτήσεις αποζημίωσης.
Πρόκειται για περίπου 5.000 συμβόλαια συνολικής αξίας περί τα 140 εκατ. ευρώ, τα οποία από το Πρωτοδικείο χαρακτηρίζονται ως μη ασφαλιστικά, αλλά επενδυτικά προϊόντα, με αποτέλεσμα να εξαιρούνται της κάλυψής τους από τον εκκαθαριστή και το Εγγυητικό Κεφάλαιο Ζωής, παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αναγνωρίζει ότι το δημόσιο έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι τα προγράμματα αυτά, αν και μη ασφαλιστικά, εκδόθηκαν και υποστηρίχθηκαν από τον όμιλο, επιδεικνύοντας την εποχή εκείνη ελλιπή εποπτεία.
Όμως σημειώνουν κύκλοι της αγοράς, με τη θέση που λαμβάνει επί του θέματος το Πρωτοδικείο είναι σαν να μεταφέρει την ευθύνη της παρατυπίας στον ασφαλισμένο και όχι στην ασφαλιστική που παρανόμησε ή το δημόσιο που δεν επόπτευσε ορθά, ως όφειλε, την ασφαλιστική αγορά.
Ο πελάτης είναι ο μόνος που δεν πρέπει να τιμωρηθεί για το γεγονός ότι επένδυσε τις οικονομίες του σε προϊόντα τα οποία παρατύπως διατέθηκαν στην αγορά, αναφέρουν οι ίδιοι κύκλοι και προσθέτουν ότι πρέπει να αναζητηθεί ένα νομοθετικό περίβλημα το οποίο να αποκαθιστά αυτή την αδικία, αποδίδοντας ευθύνη στο δημόσιο και όχι στους πολίτες.
