Tου Κόνιαρη Χρήστου, μέλους της Γραμματείας του ΜΕΤΑ Υγειονομικών.
Νέες αιματηρές περικοπές στην χρηματοδότηση της Υγείας από το 2018 που φτάνουν στο 25% προβλέπονται στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2018-2021, που κατατέθηκε τον Μάιο από την κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο (δείτε εδώ) η χρηματοδότηση της υγείας από το 1.623 εκατ. ευρώ το 2017, περικόπτεται στα 1253 εκατ. ευρώ από το 2018 έως το 2021. Μιλάμε για μια μείωση κατά 400 εκατ. ευρώ που φτάσει στο 25% με ανυπολόγιστες συνέπειες για το δημόσιο σύστημα υγείας και τις παροχές προς τους πολίτες.
Αντίστοιχα, στο μεσοπρόθεσμο προβλέπεται ότι θα υπάρξει μείωση του ορίου των δαπανών για το Υπ. Υγείας κατά 617 εκατ. ευρώ, που κυρίως θα επηρεάσει αρνητικά τις δυνατότητες που θα έχουν οι φορείς της υγείας να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Συγκεκριμένα, ορίζεται όριο δαπανών για το 2018 τα 3.670 εκατ. ευρώ, όταν το αντίστοιχο όριο για το 2017 ήταν τα 4.287 εκατ. ευρώ. Αν μάλιστα εδώ συνυπολογίσουμε ότι σχεδόν πάνω από το 60% των πιστώσεων αφορούν ανελαστικές δαπάνες (μισθοδοσία προσωπικού, ΔΕΚΟ κλπ), προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι με αυτά τα όρια δαπανών οι μονάδες υγείας θα βρεθούν στον «αέρα» και θα αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες τους σε υλικά και προμήθειες για να λειτουργήσουν.
Ο κίνδυνος κατάρρευσης του Δημόσιου συστήματος υγείας από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που συναποφασίζουν από κοινού κυβέρνηση, ευρωπαϊκή ένωση και τρόικα, είναι ορατός. Το λέμε αυτό αφού ακόμα και σήμερα οι μονάδες υγείας λόγω των περικοπών στην χρηματοδότηση και τις πιστώσεις αδυνατούν να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες.
Η σωτηρία του δημόσιου συστήματος υγείας και η διασφάλιση ότι οι πολίτες θα έχουν τις αναγκαίες παροχές από τις μονάδες υγείας πρέπει να γίνει κυρίαρχο αίτημα του εργατικού κινήματος. Η νέα μείωση στη χρηματοδότηση της υγείας θέτει εκ των πραγμάτων νέα καθήκοντα στο εργατικό κίνημα καθώς και το κίνημα των υγειονομικών. Η πάλη για την ανατροπή αυτών των πολιτικών, την κατάργηση των μνημονίων και των δημοσιονομικών περιορισμών που μπαίνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πλέον μονόδρομος και πρέπει να μπει στο τραπέζι και να αποτελέσει αίτημα πάλης που να αγκαλιάσει όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία.
