[starbox]
Η αγορά της ασφάλισης τείνει να γίνει όπως και η ασφάλιση. Δηλαδή τα όποια στοιχεία παραγωγής έστω και ισχνής, εμφανίζονται από τους λίγους, αντισταθμίζουν τις απώλειες που έχουν οι πολλοί. Γιατί η παραγωγή μένει στάσιμη; Γιατί τα τόσα σεμινάρια και η επιμόρφωση δεν μετουσιώνονται σε συμβόλαια και υψηλές επιδόσεις; Και φυσικά τα ερωτήματα δεν είναι θεωρητικά αλλά αντίθετα αποτελούν πραγματικότητα. Πως θα κινητοποιηθεί ο κοιμώμενος ασφαλιστικός γίγαντας; Και κάπως έτσι αναφύεται το ερώτημα: Τελικά οι ασφάλειες πωλούνται ή αγοράζονται. Και θα πουληθούν η θα αγοραστούν για να έλθει και η ανάπτυξη του κλάδου; Ο βασικός αυτός προσανατολισμός των δυνάμεων -πώλησης και αγοράς- είναι που ενδεχομένως θα δώσει και την κατεύθυνση κίνησης των ασφαλιστών.
Το περιβάλλον είναι σαφώς δύσκολο οικονομικά και δύσπιστο συναισθηματικά απέναντι στην ιδιωτική ασφάλεια. Αυτό οδηγεί –δικαιολογημένα; – την μαζική στροφή προς το ρίσκο. Χιλιάδες άνθρωποι και επιχειρήσεις επιλέγουν το ρίσκο του ανασφάλιστου έναντι της σιγουριάς που προσφέρει η ύπαρξη ενός οποιουδήποτε ασφαλιστηρίου. Σίγουρα η επιλογή του ρίσκου είναι απόφαση άξια απορίας αλλά ίσως να αποτελεί και στοιχείο αποκάλυψης για το τι συμβαίνει και ίσως να συμβάλλει στο να ανοίξουν οι δίαυλοι των πωλήσεων. Η άγνοια των πολλών για το τι προσφέρει η ασφάλιση και επίσης η αυθαίρετη στρουθοκαμηλική αισιοδοξία ότι δε θα συμβεί τίποτε και δε θα χρειαστούν ποτέ την στήριξη μιας ασφαλιστικής εταιρείας είναι το κομβικό σημείο που συναντώνται η αφροσύνη, η αφέλεια και η παράτολμη προσέγγιση της επόμενης ημέρας. Επειδή όμως δεν πρόκειται για πειραματισμό αλλά για κανόνες επιβίωσης το συμπέρασμα είναι ότι οι ασφαλιστές πρέπει να ενημερώσουν και να πουλήσουν. Διότι δε μπορεί οι χιλιάδες ανασφάλιστες περιπτώσεις να είναι αυτόχειρες. Αντίθετα είναι χαμένοι στην άγνοια και τα όσα αυτή σηματοδοτεί. Η πλευρά των καταναλωτών- δεν πρόκειται να αγοράσει- παρά μόνο όταν οι πολίτες καταλάβουν ότι υπάρχει προϊόν. Σήμερα η πλειονότητα δεν έχει δει το προϊόν στο ράφι. Και έτσι δεν το αγοράζει. Συνεπώς κατά την ταπεινή μας θεωρητική προσέγγιση η ιδιωτική ασφάλιση πρέπει να τοποθετηθεί στα ράφια και σε περίοπτη θέση. Τότε θα υπάρχει, θα αναγνωρίζεται και θα αγοράζεται από το κοινό. Με αυτόν τον τρόπο και οι δυο πλευρές θα ωφεληθούν.
