Τρεις φαίνεται πως θα είναι οι σοβαρότερες επιπτώσεις στην ασφαλιστική αγορά από την εφαρμογή του δημοψηφίσματος στη Μεγάλη Βρετανία, που οδηγεί τη χώρα εκτός συνόρων Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η βασικότερη έχει να κάνει με τις επιταγές του Solvency II και τους αντασφαλιστικούς οίκους οι οποίοι διαθέτουν παρουσία στην Ε.Ε. έχοντας θυγατρική στην Μεγάλη Βρετανία. Το εποπτικό πλαίσιο ορίζει ότι για να είναι αποδεκτή η αντασφάλιση ασφαλιστικής εταιρείας ο αντασφαλιστικός οίκος θα πρέπει να διαθέτει παρουσία στην κοινότητα με θυγατρική που θα έχει την έδρα της σε ένα από τα 28 (27 πλέον) κράτη μέλη της Ένωσης.
Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι οι μητρικές αντασφαλιστικών οίκων με έδρες εκτός της Ε.Ε. που βασίζουν την παρουσία τους στην Ε.Ε. μέσω θυγατρικών στη Μεγάλη Βρετανία, θα πρέπει να μεταφέρουν τα γραφεία τους σε ένα από τα υπόλοιπα 27 κράτη μέλη της Ένωσης ώστε οι παρεχόμενες από αυτές αντασφαλίσεις να αναγνωρίζονται από το Solvency II.
Ζήτημα τίθεται και με τα υποκαταστήματα ασφαλιστικών εταιρειών που ανήκουν σε θυγατρικές με έδρα τη Μεγάλη Βρετανία. Σε αυτή την περίπτωση η σχέση τους με τον ασφαλιστικό όμιλο θα πρέπει να εκφραστεί από άλλη εταιρεία, με έδρα σε μια από τις 27 χώρες μέλη της Ε.Ε.
Τέλος, θέμα νομιμοποίησης στην εγχώρια αγορά θα έχουν και όσες ΕΠΥ δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα εκπροσωπώντας εταιρείες με έδρα στο Γιβραλτάρ. Και εδώ θα τεθεί ζήτημα από την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία θα κληθεί να ζητήσει -εφόσον ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις Ε.Ε. – Μεγάλης Βρετανίας- από τις ΕΠΥ να αναστείλουν τη λειτουργία τους.
